Sayfa 3/3 İlkİlk 123
29 sonuçtan 21 ile 29 arası

Dusunce

  1. #21
    Azeri.net Sevdalısı
    Üyelik tarihi
    Jan 2007
    Mesajlar
    2.201
    konunun tam sebebini bilmediğim için korktuklarını düşünerek ona göre yazı yolluyorum...
    --------------------------------
    Çocuğunuz yatağında yatsın

    Çocuklarda özellikle küçük yaşlarda rastlanan anne ve baba ile birlikte uyuma isteği psikolojik sorunun göstergesi olabilir. Anne babalar dikkat!


    Anne ve babaların küçük yaşlarda çeşitli endişelere bağlı olarak çocuklarını yanlarında uyutmayı tercih ettiklerini belirten uzmanlar bu durumun çocuklar için pskolojik problemler doğurabileceğini belirtiyor.
    Adana Numune Hastanesi uzmanlarından Psikiyatr Dr. Sümer Öztanrıöver, özellikle eşlerden biri seyahate çıktığında, çocuğun yanında yatma isteğinin oluştuğunu, ancak birçok anne ve babanın bunun alışkanlığa dönüşeceğini düşünemediğine dikkat çekti. Çocuğun tek başına yatmasına engel olan nedenlerden birinin de gece korkuları olduğunu belirten Öztanrıöver, şunları söyledi:

    ''Uyku bozuklukları, aile içindeki bazı sorunlar, çocuklarda gece korkuları oluşturur ve yalnız başlarına uykuya dalamazlar. Bu durumlarda aileler genellikle çocuğu yatağına götürerek, (bak burada birşey yok) diyerek, sorunu aşmaya çalışırlar. Bu yöntem, sorunu çözmek değil, uyutmaya çalışmaktır.''

    ÇOCUĞUN KORKUSUNU YENMESİNE YARDIMCI OLUN
    Öztanrıöver, çocuk korktuğunu ifade ettiğinde, ailelerin onu yanına almak yerine korkularını yenmesine yardımcı olmaları gerektiğini vurgulayarak, şunları kaydetti:

    ''Çocuk korkuyor diye onun yanında yatmak korkuyu artırır. Çocuk yatakta bir şey olmadığını zaten biliyor. Korku onun içinde gelen bir durum. Onunla birlikte odasına giderek, uyuyuncaya kadar yanında kalmak, bir müddet ışığı açık tutmak korkularıyla baş etmesine yardımcı olabilir.''

    Öztanrıöver, anne ve baba arasındaki kavgaların ya da aileye yeni katılan kardeşin de yalnız yatamama sorununa neden olduğuna dikkati çekerek, ''Çocuğun mesajı (beni görün ve asla yalnız bırakmayın) olabilir. Çocuktaki bu kaygı, onunla yatmak yerine ona değer verildiğini hissettirmekle çözümlenebilir'' dedi.

    Özellikle ergenlik döneminde çocuğun anne babasıyla aynı yatakta hatta aynı odada yatmasının daha fazla sakıncalı olduğuna dikkati çeken Öztanrıöver, şöyle devam etti:

    ''Yetişkinler ve çocuklar belli dönemden sonra mutlaka ayrı odalarda yatmalıdır. Kimi zaman çocuğun uykuda olduğunu sanırız ancak zihin uykuya dalmamıştır, duyduklarını algılar. Bunlar bilinç altında birikerek, korkuya ve kabuslara neden olabilir.''

    Öztanrıöver, çocukluk dönemdeki korkular bastırılmadığında ve aileler bu konuda gerekli duyarlılığı göstermedikleri takdirde, korkunun neden olduğu psikolojik sorunların bireyin tüm yaşantısını etkileyebileceğini sözlerine ekledi.

  2. #22
    Azeri.net Sevdalısı
    Üyelik tarihi
    Jan 2007
    Mesajlar
    2.201
    ÇOCUĞA TAVİZ VERMEK ... AMA NE KADAR ?

    Kuşkusuz hiçbirimiz çocuğumuzun toplumca 'şımarık' olarak tabir ettiğimiz çocuklardan biri olmasını istemeyiz. Hepimiz çocuğumuzu en iyi şekilde yetiştirmek, çocuğumuzun toplumumuzun genel geçer kurallarına uygun hareket etmesini sağlamak ve daha da önemlisi toplum tarafından takdir edilmesini (tabii ki bu takdirler dolaylı da olsa onu yetiştiren bizleredir) sağlamak için çırpınır dururuz.

    Toplumun yargılarını, kalıplarını, çevredeki insanların neler diyeceğini vb. kendimiz için bir yana bırakmamız çok zordur. Yıllardır toplum içinde yaşamış insanlar olarak bu yargıları fazla dikkate almazsak toplum tarafından kınanacağımızı, dışlanacağımızı veya yalnız kalacağımızı düşünürüz; bu düşüncenin etkisinde kalarak da önemsediğimiz bir çok şeyden vazgeçer, toplumda kullanmak üzere kendimize maskeler yaratırız. Eşimizin ailesinin yanındayken 'iyi gelin', kendi ailemizin yanındayken 'vefalı,iyi evlat', arkadaşlarımızın yanında 'çok iyi sırdaş', önemli cemiyetlerde 'çok yardımsever insan' vb. türünde rollere girer dururuz.Tabii bunca maske içinde çocuğumuza karşı kullanabileceğimiz uygun bir tane de mutlaka vardır ve bu maske çocuğumuzla kesintisiz, uygun, çocuğun ihtiyacı olan türde ilişki kurmamızı engeller. En önemlisi de; biz böyle şekilden şekile girerken çocuğumuz da bizi izlemektedir ve hatta kendi kendine taklit etmektedir.

    Kanaatimce çocuğumuza verdiğimiz tavizlerin temelini de bizim toplum içinde kendimize atfettiğimiz bu maskeler ve toplumdaki yerimizi belirleyen statülerimiz oluşturuyor. Aynı davranış için evde hiçbir yaptırım veya kınama ile karşılaşmayan çocuk; dışarıda, misafirlikte, anne ve babasının arkadaşlarının yanında kınanıp ceza alabiliyor veya evde hoşgörülmeyen davranış için evde ceza alıp toplum içinde hiçbir yaptırımla karşılaşmayabiliyor ve tabii bu durumda çocuk istenmeyen davranışlarını ceza almadığı,kınanmadığı ortamda daha çok sergilemeye başlıyor.

    Anne ve baba iyi rolünü sürdürebilmek için, çocuğuna kızmıyor, evde asla yapmadığı şekilde açıklamalara girişiyor ama yine de bu istenmeyen davranışları engelleyemiyor ve o ortamı terkediyor. Eve gelince çocuk gecikmiş olarak cezalandırılıyor ve doğal olarak bu cezanın hiçbir etkisi olmuyor. Şu ana kadar sürekli vurguladığım ve çocuk eğitiminde en önemli kuralı tekrarlamak istiyorum: Çocuk eğitiminde en önemli kural tutarlılıktır. Bir davranış istenmiyorsa evde de, misafirlikte de, büyükanne ve büyükbabanın yanında da istenmemeli ve ortaya çıktığında çocuk uygun bir şekilde karşılığını görmelidir.

  3. #23
    Senior Member
    Üyelik tarihi
    Feb 2007
    Mesajlar
    623
    Mystery peki çocuk için ayrı yatması gereken belli bir yaş var mı? Kaç yaşından itibaren çocuğu ayrı yatırmak gerekir bu konuda bilimsel bir çalışma var mı? Benim kızım karanlıktan korkmuyor hatta çocukta hiç korku yok desem yalan olmaz ve bu durum beni bazen düşündürüyor, gerçi özellikle korkusuz büyümesini istedim öcülerle değil sevgiyle büyüsün istedim ama sanki üstüme yapıştı kaldı
    Dün akşam yine bizimle yattı neden diye sorduğumda verdiği cevap gülerek 'işte' oldu...
    Ne demek şimdi bu işte, bu kız galiba bizimle dalga geçiyor yoksa henüz ayrı yatacak yaşta değil mi? Şu anda 3,5 yaşında.

  4. #24
    Azeri.net Sevdalısı
    Üyelik tarihi
    Jan 2007
    Mesajlar
    2.201
    Alıntı yesterday Nickli Üyeden Alıntı
    Mystery peki çocuk için ayrı yatması gereken belli bir yaş var mı? Kaç yaşından itibaren çocuğu ayrı yatırmak gerekir bu konuda bilimsel bir çalışma var mı? Benim kızım karanlıktan korkmuyor hatta çocukta hiç korku yok desem yalan olmaz ve bu durum beni bazen düşündürüyor, gerçi özellikle korkusuz büyümesini istedim öcülerle değil sevgiyle büyüsün istedim ama sanki üstüme yapıştı kaldı
    Dün akşam yine bizimle yattı neden diye sorduğumda verdiği cevap gülerek 'işte' oldu...
    Ne demek şimdi bu işte, bu kız galiba bizimle dalga geçiyor yoksa henüz ayrı yatacak yaşta değil mi? Şu anda 3,5 yaşında.
    Yesterday umarım buyazıda sorularızana yanıt bulabilirsiz

    ----------------------------------

    Ayaklarının üzerinde durmayı öğrendikleri andan itibaren minik yaramazların en büyük zevklerinden biri anne - babalarının yatağına girmek oluyor. Bunu baştan yasaklamalı mı yoksa izin vermeli mi?

    Salı gecesi saat 03.00. Çıplak çocuk ayakları koridoru arşınlıyor. Koltuğunun altına en sevdiği ayıyı sıkıştırmış halde 2 yaşındaki Buse, anne - babasının yatağına geliyor ve ağlamaklı bir sesle 'Buse anne, baba ile yatmak istiyor' diyor ve ekliyor 'Buse korktu'. Annesi iç geçirip hemen kenara çekiliyor. Küçük kız kocaman bir gülümse ile yorganın altına girip, anne ve babasının aksine hemen uykuya dalıyor. Ebeveyn yatağında yatmak istemeyen hemen hemen hiçbir çocuk yoktur. Çoğu zaman ayaklandıklarında, yani 1,5 - 2 yaşındayken meraklanmaya başlarlar. Uzmanların bu konudaki görüşleri şöyle: "Özellikle geceleri saat 02.00 - 04.00 arasında bu durumun yaşanması olası. Çünkü bu zaman dilimi içinde anne - babalarının yakınlığını ararlar. Bu da çok normal bir içgüdü."

    Azarlayıp yatağına geri göndermeyin

    Olayın trajik bölümü, bu durumun yetişkinlerin en derin uykuda olduklarında, bir başka deyişle en çok dinlenmeye ihtiyaç duyduklarında gerçekleşmesi. Peki tam uykunun en derin yerindeyken yatağınızın başında çaresiz ve ağlamaklı bir çocuk varsa ne yapmalı? O saatte çocuğa eğitim vermeye çalışmak herhalde her iki taraf için de en kötü seçenek olacaktır. Çocuğunu azarlayıp derhal yatağına geri dönmesini söyleyenler kesin olarak iyi bir şey yapmıyor, çünkü çocuğun güveni böyle bir tavır karşısında yıkılıyor.

    'Aile yatağı' ne kadar büyük olursa olsun onu paylaşmak herkesin harcı değil. Minik yaramazı kollarınızın arasına alıp yatmak çok güzel olsa da, durum süreklilik kazandığında çoğu zaman eşlerin arasını açıyor. Ayrıca çocuklar için de her gece kalabalıkta ve bir başkasının yatağında yatmak alışkanlık haline geliyor. Öyleyse doğru çözüm hangisi? Buse'nin anne ve babası küçük kızın kabus gördüğünde onlarla yatmasına izin verdiler. Ama bir şartla, uykuya dalar dalmaz onu kendi yatağına geri götürmeye karar verdiler. Değişmeli olarak onu yatağına geri götürme görevini üstlendiler ve bu yöntem işe yaradı. Çünkü Buse artık eskisi kadar sık yataklarına gelmiyor ve huysuzluk yapmıyor.

    Çocuklar okula gidecek yaşa geldiklerinde böyle vakalar daha az yaşanıyor. Kendi yatak odaları onlara daha heyecan verici geliyor ve kendi özgür alanları olduğu için burada daha mutlu oluyorlar. Ama yine de arada bir yatağınıza gelebiliyorlar. Çoğu zaman da kabus gördüklerinde. Uzmanlar bu konuda uyarıyor: "Kabus görmüş olan çocuklar kesinlikle kendi yatağına gönderilmemeli. Çünkü daha büyük olan çocukların da şefkate ihtiyaçları var." Çocuk odası, ev müsait ise ebeveynlerin yatak odasına yakın olmalı. Daha küçük çocuklar için kapıların hafif aralık bırakılması da rahatlatıcı olabilir. Mümkün olduğunca sakin ve huzurlu bir ortam yaratmaya çalışın. Bazı durumlarda çocuğun geceleri uyanması, sadece her şeyin yolunda olup olmadığını kontrol etmek için geliştirdiği bir rituel de olabilir. Zamanla geceleri her şeyin yolunda olduğunu gördükçe daha az uyanmaya başlayacaktır.

    Çocukların yatağa gelme alışkanlıklarını değiştirmek için deneyebileceğiniz bir başka yöntem de; onlarla bir günü kararlaştırıp sadece o gün onları yatağınıza almak. Yine de ara sıra bu kuralı bozabilirler, ama zamanla her şey yoluna girecek ve bir düzene oturacaktır.

    Uzmanlar cevaplıyor

    - Çocuklar hangi yaşta ayrı bir yatakta yatmalı?

    Aslında en başından ayrı bir yatakta yatmaya alışmalılar. Bunun dışında en geç 3 - 4 yaşından sonra odalar ayrılmalı. Elbette burada da istisnalar var. Anneler geceleri çocuklarını emzirmek için yataklarına aldıktan sonra uyuyakalabilirler. Bu da büyük bir sorun değil. Tabii uyanır uyanmaz miniği derhal kendi yatağına götürmek koşulu ile. Daha büyük yaştaki çocuklar ara sıra anne - babalarına geldiklerinde orada uyumaları sorun yaratmaz. Ama burada da yine aynı kural geçerli: Uyuduktan sonra onları kendi yataklarına götürmek.

    - Bir çocuk için kendi yatağında yatmayı öğrenmek neden önemli?

    Minikler bu davranışla kendi ayakları üzerinde durmayı öğreniyorlar. Bu gelişmeleri için önemli bir adım. Korunmaya ihtiyaçları olduğu inkar edilemez bir gerçek, ama sadece bu nedenle onları kendinize bağımlı kılmak doğru değil. Ayrıca yatağa eşinizin değil de çocuğunuzun hakim olması ilişkinizi de bozar. Birçok ilişki bu sebepten dolayı sarsılıyor.

    - Geceleri uyanmalarını önlemek için ne yapılabilir?

    Onlara hemen neden sizin yatağınızı tercih ettiklerini sorun. Cevap eğer "Senin yorganın daha güzel" gibi bahaneler olursa, hemen ona da aynısını temin etmeye çalışın. Daha büyük çocuklar için korktuklarında yakabilecekleri bir gece lambası yardımcı olabilir. Böylece her şeyin yolunda olduğunu görüp rahatça tekrar uyuyabilirler. Tabii buna alışmaları gerekiyor.

  5. #25
    Azeri.net Sevdalısı
    Üyelik tarihi
    Oct 2006
    Yer
    Yerixo
    Mesajlar
    1.946
    hamt olsun... 2. geceyi de kendi yatağında (ve odasında) geçirdi... Yatağın ışığını aça kapata uyudu...
    Şükr Allaha ki pişiklerin qənətləri yox... Olsa idi, göydə göyərçin qalmazdı... Allah kimə qənət verəcəyini bilir!

  6. #26
    Azeri.net Sevdalısı
    Üyelik tarihi
    Jan 2007
    Mesajlar
    2.201
    Alıntı yeshu Nickli Üyeden Alıntı
    hamt olsun... 2. geceyi de kendi yatağında (ve odasında) geçirdi... Yatağın ışığını aça kapata uyudu...
    Yeshu abi bir süre sonra bundan sıkılıp yanınıza gelmek isteyebilecektir..bu olmayada bilir ama bunu talep ederse yukarda yolladıgım yazıdaki yöntemleri uygularsınız..

  7. #27
    Azeri.net Sevdalısı
    Üyelik tarihi
    Oct 2006
    Yer
    Yerixo
    Mesajlar
    1.946
    evet o yazıların çıkışlarını alıp eşime de götüreceğim... Yardımların için çok teşekkürler kardeşim.
    Şükr Allaha ki pişiklerin qənətləri yox... Olsa idi, göydə göyərçin qalmazdı... Allah kimə qənət verəcəyini bilir!

  8. #28
    Azeri.net Sevdalısı
    Üyelik tarihi
    Jan 2007
    Mesajlar
    2.201
    Bazı çocuklar karakter olarak çok zorlamaktadır insanı..şunuda unutmayalım bu konuda ihtisas yapmış bir prof'itirafında ''ben yıllarımı bu işe vermiş biri olarak ben bile çocuguma yetemediğim konular var''demesi bile mükemmel bir yetişme tarzının olamayacagının göstergesidir.adaletli ve objektif olabilmekte fayda vardır diyorum..
    kitaplardaki çocuk karakterleri bizim çocuklarımıza uymayadabiliyor..bunun sebebini kendimiz olarak görmeliyiz..psikolaga getirilen bir çocugun öncelikle ailesiyle sean yapıldıgınıda unutmayalım diyorum..saygılarımla..

  9. #29
    Moderator
    Üyelik tarihi
    Feb 2007
    Mesajlar
    6.163
    Çok güzel bir kaynak oluştu bu konuda hocam. Teşekkürler
    [
    Ya da
    [

Sayfa 3/3 İlkİlk 123

Yer imleri

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  

Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.1 ©2011, Crawlability, Inc.