Mehman Göytepelinin şeirleri

[zeynalov_]

Hardasan gülüm


Yayından sıyrılmış ox olub getdin

Elə bil illərmiş yox olub getdin

Sən ki bir çiçəkdin çoxalıb getdin

Haraya baxıram ordasan gülüm


Yuvası uçulmuş quşa dönmüsən

Közümü yandıran yaşa dönmüsən

Köksümün başında daşa dönmüsən

Yığılıb-yığılıb burdasan gülüm



Sən özgə əsiri,mən sənə əsir

Həsrətin qəlbimi doğrayıb kəsir

Üz-üzə gələndə dodağın əsir

Elə bil boranda qardasan gülüm



Mənim sevgim sevənlərdən çox ötə

Qıyma bu eşqimiz beləcə bitə

Daha dözəmmirəm mən bu həsrətə

Hardasan,hardasan,hardasan gülüm



Sənsiz könlüm nə ovundu,toxtadı

Gözlərim yollarda əlim haqdadı

Sevincin də gülüşün də saxtadı

Yalqız gecələri dardasan gülüm



A məndən inciyən,a məndən küsən

Bilmirəm sehrsən,bilmirəm nəsən

Elə bil gözümün bəbəyindəsən

Haraya baxıram ordasan gülüm