Gidiyorum...

[Ruzgar_Gulu]

Sessizce gidiyorum bu şehirden
Anılarımı,vedalarımı koynuma alıp gidiyorum
İçimde bir fırtına kopuyor derinlerde
Hasretim kendi şehrime
Ayrılık vaktinin geldiğini hissediyorum
Uzanan ellerin bir süre uzanamayacağını
Her zaman duyduğum sesleri duyamayacağımı
Korkuyorum,büyük fırtınalar kopuyor içimde
Ama gidiyorum işte tüm çaresizliğimle
Elvedayla süslüyorum ben bu ayrılığı
Ruhum anılardan uzak bir yere gitmekten üzgün
Hüzünle bakıyor her zaman gözyaşı taşıyor
Yüreğimden yine kocaman bir fırtına esiyor
Savuruyor beni bana benliğimi unutturuyor
Şimdi kaçış vakti ben gidiyorum
Anılarımla süslediğim şehri terk ediyorum…

[Ruzgar_Gulu]

Anıların koynunda yaşayan bir hayat
On dört yaşlarında yenmiş sanki bir tokat
Uğradığım zelzeleye gidiyor hep aklım
Ne kadar da çok enkaz altında kalmışım
Her yer dağılmış ama hala ayakta bu beden
Anlamda veremiyorum bir zelzele var neden?
Küller savuruyor beni o eski zamanlara
Çocukluk aklım bile özlemimi uyandırmakta
Diyorum ya kalsaydım keşke geçmişimde
Böyle büyüdük de ne oldu sanki söyle
Yalancı dünyanın ortasında hep bir oyun
Siz hala bu oyunda oyalanıp durun

Geleceğe merakla geçmişe özlemle bakmak
Bazen de ortasına yumruğu indirip çakmak
Nefret ve sevgi yoğrulur tüm kalplerde
Açarsanız içini kaybolurum derinlerde
Gözlerimden akan yaşlarım olsun sizlere hediye
Yeter dediğimiz çok şey can yakar anlamayız
Bir an durur ağlarız ama her an yine de yaşarız
İsteklerime boyun eğme zamanı mı geldi şimdi?
Dayanamam dediğim her şeye dayanmak bu bendeki.

[Ruzgar_Gulu]

Ölü ruhumda her gece küflenmiş bir hissiyat
Kapanmış gözlerimde arıyor yüreğim diri bir hayat
Sözlerim tüm kelimelerim ruhumda kördüğüm
Sinsice yaklaşıyor uzaklardan bir ölüm
Nefret kuşatmış bedenimi ama var duygusal bir his
Ne bu ruhumun üzerinde dolanan,bulanık bir sis
Semalarda yankılanır mı bu yüksek haykırışlarım?
Yalvarsam rabbime kabul olur mu dualarım?
Gerçekleri bilen bu gönül daha ne kadar kanacak?
Bir heves uğruna belki de günahlara boğulacak
Üzülme diye bir tek yalvarışım var kalbime
İnsanlarda var hep bir kin ah niye?

Suskunluk da çoğu zaman yaralıyor içimi
Kan sıçrıyor yüzüme bu his resmen deli sanki
Kokular geliyor gerçek olan asıl diyardan
Kim bilir perdeyi aralasak neler çıkar ardından
Yürek bu acılara doyarmış hep
Sessizlik çoğu zaman gürültüymüş
Öyle bir his ki karamsarlığın ta kendini
Ümitsizlik ağında çırpınış resmen benimkisi
Umutlarımın köreldiği bir zamanı bekler beynim
Ama beynime uyar mı bilmem ki yüreğim

[Ruzgar_Gulu]