William Şekspirdən 3 Sonet ...

Eşqim gözlərimi dəyişib, nədir?
Həqiqəti yalan göstərir onlar.
Yoxsa ağlım məni tərk etməkdədir,
Çıxarır səhv qərar, verir səhv qərar.

Gördüyüm gözəlsə, nədir şübhələr,
Niyə inanan yox bəs məndən qeyri?
Həyat könül açan deyilsə əgər,
Demək, yalnış görür eşqin gözləri.

Axı necə görüm mən düzü düztək.
Göz yaşı gözümü tutmuş, bağlamış.
Hiyləgər məhəbbət, aydındır kələk,
Günəş də tutulur yağanda yağış.

Mənə tökdürdüyün göz yaşıyla sən
Çirkin əməlini pərdələyirsən.

[
Ağıl məhəbbətdən yaranır fəğət
Məhəbbət dərk etmir ağlın sözünü.
Açıb qüsurumu, ey gözəl afət,
Günahkar edersen özün özünü.

Sən məni ataraq etdin pərişan,
Axır sövq elədin bir xəyanətə.
Ruhum bədənimi çıxardı yoldan,
Qurşandım ən çılğın eyşə - işrətə.

Adın çəkiləndə, can ataram mən
Baxım zəhmətimin gözəl barına.
Yazıq bir qul kimi durub yenidən
İstəyirəm düşüm ayaqlarına.

Sevən gah alçalar, gah da yüksələr,
Ağıl məhəbbətlə neyləyə bilər?!

[
Mənə etinasiz olsan bir zaman,
Tutulsa gunəşim, batsa ulduzum,
Mən özüm özümlə vuruşub hər an,
Sənin tərəfinə keçərəm quzum...

Nöqsanım özümə yaxşı bəllidir,
Yazaram haqqımda böyük hekayət.
Gizli nəyim varsa açaram bir bir,
Sən məni itirib taparsan şöhrət.

Şənin, ləyaqətin artar ilbəil,
Ziyana düşsəm də, gəlmərəm dilə,
Yüksələn, ikiqat yüksələrəm, bil.
Mənim məhəbbətim belədir, belə.

Təki sən haqlı ol, mən düşüb dərdə,
Bütün yalanlara olaram pərdə.