Həyata Dair

Günlərdən bir gün qurbağaların yarışı varmış. Hədəf, çox yüksək bir qüllənin təpəsinə çıxmaqmış. Qurbağalar da yoldaşlarını seyr etmək üçün toplanmışlar. Yarış başlamış. Gerçəkdə tamaşaçılar arasında heç biri yarışmacıların qüllənin təpəsinə çıxacağına inanmırmış.
Yalnız bu səslər eşidilə bilirmiş:
"Yazıqlar"
"Heç bir zaman bacara bilməyəcəklər!"
Yarışmağa başlayan qurbağalar qüllənin təpəsinə çata bilməyincə tək-tək yarışı buraxmağa başlamışlar. içlərindən yalnız bir dənəsi inadla, qorxmadan qülləyə dırmaşmağa çalışırmış.
Tamaşaçılar qışqırırlarmış:
"Yazıqlar" Heç bir zaman bacara bilməyəcəklər!...
Sonunda bir dənəsi xaric, digər qurbağaların hamısının ümidləri qırılmış yarışı buraxmışlar. Amma qalan son qurbağa böyük bir səy ilə mübarizə edərək qüllənin təpəsinə çıxmağı bacarmış.
Digərləri heyrət içində bu işi necə bacardığnı öyrənmək istəmişlər.
Bir qurbağa ona yaxınlaşmış, soruşmuş bu işi necə bacardını deyə. O anda fərqinə varmışlar ki... Qülləyə çıxan qurbağa kar imiş!

Mənfi düşunən insanlari eşitməyin...
Onlar ürəyinizdəki ümidləri oğurlayarlar!

Mənfi düşunən insanlari eşitməyin...
Onlar ürəyinizdəki ümidləri oğurlayarlar! ::yerivar:: sağ ol

Mənfi düşunən insanlari eşitməyin...
Onlar ürəyinizdəki ümidləri oğurlayarlar! ::yerivar::
ama öyle yapamıyor her insan ister istemez duyuyor ve göruyor böyleliklede hayalleri yıkılıyor :meyus: amacına ulasamadan vazgeciyor :cry: