Ad qoya bilmədiyim düşüncələrim.

Zamanın su kimi axdığı bu məkanda nəyi görüb nəyi görməzdən gəlməliyəm deyə düşünüb qaldım.Elə çətin gəldi ki, mənə zamanın axışı ilə addımlamaq həyata qaldığım yerdən davam etmək.Amma təəssüf ki, alınmır.
Bir baxsam o qədər uzaqda o qədər biganəyəm ki....
Bəzən düşünürəm olmaya mn mümkünsüz bir şeymı istəyirəm?
Səmimiyyət, doğruluq, insanlıq,anlayış axtarmaq mümkünsüzmü - ədalətsizliyi ilə dolub daşan bu dünyada????
İçimdə ağlayan bir uşaq var, hər zaman elə qalmaq istəyən, böyüməyən,, amma çox böyük ürəyə sahib çarəsiz uşaq ....
Saxta üzünü gizlədə bilmir artıq bəzəkli halları ilə bir dünya dolu riyakar insanlar...
Səadəti pula satan, haqqı haqsıza qurban verən, mərdi namərddən ayırmayan insan cildinə bürünmüş ac göz şeytanlar.
Bu olanlara necə baxsın gərçəyə meyilli, ürəyə güzgü olan bu gözlər?
Necə yumsun gözlərini bu olanlara, necə axıtmasın o inci göz yaşlarını?
Nə qədər desin bu da keçər ay könlüm, dayan olanlara sinə gər, dözümlü ol, səndə vuruş haqlı ilə haqsızın müharibəsində qələbəyə doğru.
Ay ötüb keçən günlərim getmə ömrümdən, axma hədər yerə!!!!

tesekkurler ::yerivar:: beli bezen bele de olur ad qoya bilmirsen dusunclerine ::yerivar::

tşk.