Yalançı sevgi

[
Bu gün mənə YALANÇI dedin... Sevgimə YALAN dedin... Demişdim axı ayaqlar altına atma sevgimi... Əgər yalançı olacaqdımsa niyə məni öyrəndin? Niyə xəyallarımı bilmək istədin? Bunun üçünmü? Bunamı layiq oldum? Baxma sənə təsəlli verdiyimə, hər zaman bir təsəlli, ümidverici kəlməyə möhtacam özüm... Bəs kim təsəlli verəcək mənə...? Güclü biriyəm deyib hərdən özüm-özümü aldadıram. İndakar, tərs deyirdin, ama bil, içimdə hər şeyə güzəştə gedən bir "Mən" var... Ətrafımda insanlar çox olsa da, təkəm mən... Gülməyimə də baxma, toxunsan ağlaram... Ama yenə də, yenə də həmişəki kimi ürəyimdə ağlaram... Çünki mən sevgimi əslində ürəyimdə yaşayıram... Gerçəklikdə yox ki?! Gerçəklikdə mən sənə YALANÇIYAM! Etibarsız biriyəm! Ama bir gün öncə etibar edirsən deyə sevinmişdim. Nə yazıq ki, mənə sevinmək də düşmədi. Sevgim yalançı, özüm isə etibarsız oldum... bu illər ərzində gizlin sevdim, gizlin incidim, gizlin ağladım. Ama bu qədər qırılmadım... Bunu da bacardın. Sən mənə öyrəşmədin ki... Nə biləsən sevgini, sevən birini qırmağı... Sevmədin ki... Gizlin yaşamadın ki... Duyğuların, xəyalların olmadı ki... Nə vaxtsa içində hər kəsdən gizli yalnız sənin olan biri ilə söhbət etdinmi? Yox! Sən sevməyi yox, yalnız sənin olana YALANÇI deməyi bacardın! :meyus: