Verem - Tubeküloz

Verem [Tüberküloz —TB], soluduğumuz hava ile akciğerlere giren verem bakterisinin (mikrobunun) yol açtığı bulaşıcı bir hastalıktır.

Verem mikrobu, aktif verem hastalığı olan bir kişinin öksürmesi, hapşırması ya da konuşması ile havaya yayılır.

Vereme genellikle verem hastası birisi ile uzun süre kapalı bir yerde birlikte bulunmak suretiyle yakalanılır.

Verem mikrobu, yemek tabaklarından, bardaklardan ya da diğer nesnelerden başkalarına bulaşmaz

Vereme Kimler Yakalanabilir?

Toplumda vereme yakalanma riski fazla olan bazı gruplar vardır. Bunlar aşağıda belirtilmektedir:


*Sağlık görevlileri.
*Alkol bağımlıları.
*Yaşlılar.
*Tutuklu ve hükümlüler dahil, çeşitli kurumlarda (yurt, huzur evi, ıslah evi, koğuşlar vs) kalan ve çalışan kişiler.
*Genel yaşam standartlarının altında, kalabalık ortamlarda yaşayan kişiler (Vereme yoksul toplumlarda daha sık rastlanmaktadır).
*HIV virüsü taşıyan ve AIDS olan kişiler.
*Bağışıklık sistemi zayıf olan, özellikle uzun süre kortizon kullanan kişiler.
*Şeker hastaları.
*Ağır böbrek, karaciğer hastalığı gibi durumlar.

Verem Vücudu Nasıl Etkiler?

Verem Mikrobunun Bulaşması
Verem mikrobu soluduğumuz hava ile akciğerlerimize girerek orada çoğalmaya başlar. Bu mikroplardan bazıları böbrekler, kemikler ya da beyin gibi, vücudun diğer kısımlarına yayılır. Bu kişiye artık verem mikrobu bulaşmış demektir. Vücut mikroplarla savaşırsa da genellikle hepsini yokedemez. Vücudun savunma mekanizmaları, etkisiz durumda olan mikropların çevresinde kapsül ya da duvarlar örer. Bu aşamada kişi kendisini iyi hisseder. Verem mikrobu bulaşmış olan bir kişinin vücudunda verem mikrobu bulunmaktadır. Ancak, hastalık belirtisi yoktur ve kişi bu aşamada mikrobu başkalarına bulaştıramaz. Bu aşamada yapılan tıbbi tedavi, verem mikrobunun verem hastalığına yol açmasına engel olabilir.

Verem Hastalığı

Mikropların aktif hale gelmeleri ve çoğalmaya başlamaları halinde, kişi artık verem hastasıdır. Bu durum bir yıl içinde ya da uzun yıllar sonra, genellikle vücudun HIV/AIDS, şeker hastalığı, böbrek hastalığı, zatürre ya da kanser gibi başka enfeksiyon ve hastalıklarla mücadele sonucu zayıf düştüğü bir sırada ortaya çıkabilir. Verem hastası olan kişi verem mikrobunu taşır ve hastalığın belirtilerini gösterir. Bu belirtiler öksürük, yorgunluk, gece terlemeleri, kilo kaybı ve kan tükürmeyi kapsayabilir. Verem olan bir kişi hastalığı başkalarına bulaştırabilir.

Tetkik Basittir

Manto testi [Mantoux Test] adı verilen bir deri testi, vücudunuzda verem mikrobu olup olmadığını gösterebilir. Zararsız bir madde kolunuzdan deri içine verilir. Aradan iki ya da üç gün geçtikten sonra bir sağlık görevlisinin deride şişme olup olmadığını kontrol etmesi gerekir. Size söylenen günde gelerek deri testini kontrol ettirmeniz çok önemlidir. Test sonucu size bildirilir ve başka tetkiklere gereksiniminizin olup olmadığı söylenir.

Kimler Tetkikten Geçmelidir?

HIV/AIDS bulaşmış olanlar.

Verem olma olasılığı olan birisiyle yakın temas halinde çalışan ya da yaşayanlar.

Verem belirtisi olanlar.


Test Sonuçları Ne Anlama Gelir?

Testin Negatif Çıkması

Testin negatif çıkması, büyük bir olasılıkla vücudunuzda verem mikrobu bulunmadığını gösterir. Ancak, sonuçtan emin olmak için deri testinin tekrarlanması gerekebilir. Deri testleri ile HIV virüsü taşıyan kişilerdeki ya da AIDS hastalarındaki verem mikrobu her zaman saptanamadığından, HIV virüsü taşımanız ya da AIDS olmanız halinde, doktorunuz başka tetkikler yaptırmanızı isteyebilir.

Testin Pozitif Çıkması

Testin pozitif çıkması, vücudunuzda verem mikrobu olduğu anlamına gelebilir. Bu sizin verem hastası olduğunuzu ya da başkalarına mikrop bulaştırıp bulaştıramayacağınızı göstermez. Test sonucu pozitif çıkarsa, verem olup olmadığınızın belirlenmesi ve gerekli olan tedaviye karar verilmesi için, göğüs röntgeni ve diğer bazı testler gibi daha fazla tetkiklerin yapılması gerekmektedir.

Veremin Tedavisi

Gerekli olan tedavi türü, kişinin verem mikrobu taşıması ya da verem hastası olup olmadığına bağlı olarak değişecektir. Verem hastalığı ve bazı verem mikrobu bulaşması vakaları ilaçla tedavi edilmektedir. Veremin tedavisinde modern ilaçlar çok etkilidir. Birçok kişi düzenli olarak büyük kamu hastanelerinde, verem savaş dispanserlerinde ayakta tedavi yöntemiyle ya da uzman doktora giderek tedavi görebilirler. Verem hastalığının geçmesi için, kişinin en az altı ay ilaç kullanması gerekir. Bununla beraber, bazı vakalarda bu süre daha uzun olabilir. Verem ilaçlarının düzenli olarak alınmaması ya da verilen ilaçların bitirilmemesi halinde, hastalık yeniden ortaya çıkabilir ve bu kez tedavi etmek daha da güç olabilir. Bu nedenle, iyileşmek için kişinin ilaçlarını düzenli olarak kullanması ve tüm tedavi setini bitirmesi gerekir. Aile bireylerinin herhangi birisinin verem olması halinde, ailenin geri kalan tüm bireyleri ve yakın temas içinde bulunan kişiler, kendilerinde verem olup olmadığının belirlenmesi için tetkikten geçirilirler.

Verem Aşısı (BCG)

BCG aşısı vereme yakalanma riski fazla olan ülkemizdeki tüm bebeklere (doğumdan 2 ay sonra) rutin olarak önerilmektedir. BCG aşısı erişkinlerdeki akciğer vereminden korumamaktadır.

Sizde Verem Olduğunu Düşünüyor musunuz?

Aşağıdaki belirtilerden herhangi birisinin olması halinde, en kısa sürede doktorunuza başvurunuz:

Geçmeyen (kronik, 2-3 haftadır geçmeyen) öksürük.

Yorgunluk.

Gece terlemeleri.

Kilo kaybı.

Kan tükürme.

SEHİYYE NAZİRLİYİ VERDİYİ SON MELUMATA GORE

Hal-hazırda Respublikamızda 8000-ə yaxın vərəm xəstəsi var

DSÖ Raporu 2005

Küresel Tüberküloz Kontrolü


Özet

Geçmişi ve yöntemleri

1. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ)’nün TB kontrolünün sürveyansı, planlaması ve bütçesi hakkındaki 9uncu yıllık raporu şunları içermektedir: DSÖ’ne rapor yollayan bütün ulusal TB kontrol programlarının (UTP’nın) olgu bulma ve tedavi
sonuçları verilerini; bunun yanında 22 yüksek olgu-yükü olan ülkede (YOYÜ’de) doğrudan gözetimli tedavi stratejisini (DGTS’yi) yaygınlaştırma planlarının, bütçelerinin, harcamalarının ve ilerlemelerinin analizini içermektedir.

2. Şu anda, Milenyum Gelişme Hedeflerine (MGH’ne) yönelik gelişmeyi değerlendirmede, on yıllık veriler (1994-2003) elimizdedir. TB kontrolü ile doğrudan ilgili beş MGH şunlardır: 2005’de yayma pozitif olguların %70’ini saptamak ve bu olguların %85’ini başarıyla tedavi etmek; 2015’te insidansın artışının durması ve azalmaya başlaması; 1990 ile 2015 arasında, TB prevalansını ve ölüm oranlarını yarıya indirmek.

Olgu bulma ve tedaviyi geliştirmek

3. Toplam 199 ülke DSÖ’ne, TB kontrol stratejilerini ve TB olgu kayıtlarını ve/veya tedavi sonuçlarını rapor etmişlerdir.

4. Sürveyans ve tarama sonuçlarını kullanarak yaptığımız hesaplama ile güncelleştirdiğimiz insidans tahminleri şöyledir: 2003 yılında 8,8 milyon yeni olgu olduğunu (100.000 nüfusta 140), bunlardan 3,9 milyonunun (yüzbin nüfusta 62) yayma pozitif olduğunu ve 674.000’i (yüzbin nüfusta 11) insan immünyetmezlik virüsü (HIV) ile enfekte olduğunu tahmin ediyoruz. Olguların prevalans rakamları ise, 15,4 milyon (245/100.000), bunlardan 6,9 milyonu yayma pozitiftir (109/100.000). 2003 yılında 1,7 milyon insan (28/100.000) tüberkülozdan ölmüştür, bunların içinde HIV ve TB birlikte enfekte olanlar da vardır (229.000).

5. 2003 yılında, 2002 yılından iki fazla ülke ile toplam 182 ülke DGTS stratejisini uygulamıştır. 2003 sonunda, dünya nüfusunun %77’si DGTS uygulanan bu ülkelerde ya da bu ülkelerin bazı bölümlerinde yaşamaktadırlar. DGTS programları, 3,7 milyon yeni ve nüks TB olgusu saptamıştır, bunlardan 1,8 milyonu yeni yayma pozitif olgudur. Toplam olarak, 1995 ile 2003 arasında, DGTS programları ile 8,6 milyonu yayma pozitif olan 17,1 milyon TB hastası tedavi edilmiştir.

6. DGTS programları tarafından 2003 yılında kayda alınan 1,8 milyon yayma pozitif olgu %45 bir olgu bulmayı yansıtmaktadır. DGTS kapsamında 2002 ile 2003 arasındaki yayma pozitif olgulardaki artış (324.000), önceki dönemden daha fazladır (1995-2000 arasında ortalama yıllık artış 134.000). Kayıtlardaki artış, 2002-2003 arasındaki 693.000 artış, 1995-2000 arasındaki ortalama yıllık 270.000 artışla karşılaştırıldığında bütün TB olguları için çok daha belirgindir.

7. DGTS programları tarafından raporlanan TB olgularının sayısı 2000 yılından beri ivmelenirken, DSÖ’ne raporlanan toplam TB olguları sayısı (bütün kaynaklardan bütün TB şekilleri) 1995-2003 arasındaki dönemde çok az artmıştır (ortalama olgu bulma oranı %42). Bütün kaynaklardan raporlanan yayma pozitif olguların sayısı artmakta idi (2003’te %50 olgu bulma oranı), fakat bu artış, DGTS kapsama alanından raporlanan artışlardan çok daha yavaştır.

8. 2003’te DGTS bölgesinden raporlanan ek yayma pozitif olguların %63’ü sadece iki ülkede görülmüştür: Hindistan ve Çin. 2003 yılında DGTS programları tarafından saptanmamış, yayma pozitif TB olan bireylerden %67’si sadece sekiz ülkede yaşamakta idi: Bangladeş, Çin, Etyopya, Hindistan, Endonezya, Nijerya, Pakistan ve Rusya Federasyonu.

9. DGTS programları coğrafi olarak genişlerken, DGTS alanlarında yeni yayma pozitif olgu bulma oranı 1995’ten bu yana kabaca sabit kalmıştır (ortalama %52), bunun yanında, YOYÜ’lerden, özellikle Bangladeş, Hindistan, Myanmar ve Filipinler’de yayma pozitif olgu bulma oranında yavaş artış bulguları vardır.

10. 2002 yılı DGTS kohortunda tedavi başarı oranı ortalama %82 idi ve 2000 yılından bu yana değişmemişti. Önceki yıllarda olduğu gibi, tedavi başarı oranları, DSÖ Afrika Bölgesinde (%73) ve DSÖ Avrupa Bölgesinde (%76) ortalamanın çok altında idi. Bu iki bölgededeki tedavi başarı oranları, kısmen, sırası ile TB/HIV komplikasyonlarına ve ilaç direncine atfedilmiştir. Bunun yanında, bu iki bölgede, DGTS programlarının, bütün hastaların tedavi sonuçlarının izlenmesindeki başarısızlığı da önemlidir.

11. Olgu raporlamaları ve DSÖ tahminlerine dayanarak, 2003 yılı sonunda 22 ülke olgu bulma ve tedavi başarı hedeflerine ulaşmıştır. Bunlar arasında YOYÜ’ler grubundan1 sadece Vietnam tek üyedir; Kamboçya, Myanmar ve Filipinler ise hedefe yaklaşmaktadırlar.

Epidemiyolojik eğilimler ve DGTS’nin etkisi

12. DSÖ’nün altı bölgesinden dördünde 2003 yılında TB insidansı azalıyordu ya da sabit idi, fakat küresel olarak yılda %1,0 artıyordu. İstisna olan Afrika Bölgesidir; bu bölgede, HIV prevalans oranları daha yüksek olan ülkelerde, insidans daha hızla artıyordu. Doğu Avrupa’da 1990’larda insidans oranı arttı, fakat 2001 civarında zirve yaptı ve o zamandan beri düşüyor. Afrika’da HIV epidemisi yavaşladığı için, küresel insidanstaki artış yavaşlamaktadır, fakat, küresel insidans oranının ne zaman düşmeye başlayacağı belli değildir.

13. Hesaplarımıza göre, 1990 ile 2003 arasında, insidans artmaya devam ettiği halde (2002 ile 2003 arasında %5 artmıştır), DGTS artışının bir sonucu olarak, küresel TB prevalans oranı 100.000’de 309’dan 245’e düşmüştür (bunlar arasında HIV pozitif olan TB hastaları da vardır). Küresel mortalite oranı, 1990’larda zirve yapmış ve bunu izleyerek azalmaya (HIV pozitif TB hastaları dahil) yılda %2,5 ya da (HIV pozitif TB hastaları hariç tutulduğunda) yılda %3,5 başlamıştır. Fakat, Afrika’daki güçlü olumsuz eğilimler, prevalans ve ölüm oranlarının dünya çapında daha hızla düşmesine engel oluşturmuştur.

Planlama ve DGTS uygulaması

14. Bütün YOYÜ’lerin DGTS’ni yaygınlaştırmak için stratejik bir planı vardır ve 2005’te, ideal olarak, 2015 MGH’ne yönelik çalışarak, birçoğu yeni bir planlama döngüsüne başlayacaktır. Birçok ülkenin sağlık sistemleri, hala, reformu ve yeniden yapılanmayı sürdürdükleri halde, Rusya Federasyonu ve Tayland dışındaki bütün YOYÜ’ler, temel ulusal sağlık yapıları ile TB kontrol çalışmalarının tümüyle entegre olduğunu rapor etmişlerdir.

15. DGTS’nin yaygınlaştırılmasına engel olan unsurlardan beşi önem bakımından birbirinin içine girmektedir: eğitimli personel sıkıntısı, politik kararlılık eksikliği, zayıf laboratuvar servisleri, çok ilaca dirençli TB (ÇİD-TB) tedavisinin yetersizliği ve HIV ile infekte kişilerdeki TB. İlaç direnci açısından, ÇİD-TB tanı ve tedavisinde birkaç ülkenin ulusal politikası vardır; olanlarda da tedavi genellikle kabul edilebilir standartlara uymamaktadır. TB/HIV konusunda, UTP’larının raporlarına göre az sayıda TB hastasında HIV testi yapılmaktadır (raporlanan hastaların %3’ü), yine düşük oranda hasta anti retroviral tedavi (ART) için değerlendirilmekte ve çok küçük bir kesimine ART başlanmaktadır (2003 yılında 1349 hasta bildirilmiştir). Rapor, bu engellerin üstesinden gelebilmek için çare niteliğinde çok çeşitli uygulamaları tartışmaktadır.

16. Ülkelerde yoğunlaştırılmış destek ve uygulama [intensified support and action in countries (ISAC)], 2005 hedeflerine yönelik DGTS’yi yaygınlaştırmayı katalizlemek ve hızlandırmak için tasarlanmış yeni bir inisiyatiftir. ISAC’ın hedefi, teknik kapasiyetiyi artırarak, AIDS, Tüberküloz ve Sıtma ile Savaşta Küresel Fon [Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and Malaria (GFATM)] ve diğer önemli fon kaynaklarından büyük fonları harcamayı kolaylaştırmaktır. 2004 yılındaki katılımcılar arasında Çin, Hindistan, Endonezya, Kenya, Pakistan, Romanya, Rusya Federasyonu ve Uganda vardır.

17. Sivil toplum kuruluşlarının (STK’nın) ve toplumsal grupların artan katılımları, TB kontrolüne sivil toplumun artan katılımının açık göstergeleridir. Bu grupların çalışması, hastayı DGTS stratejisinin ortasına yerleştirmektedir ve uzak yerlerde ve dezavantajlı ve marjinalize topluluklarda TB hizmetlerine ulaşmayı artırmaktadır.

18. Kamu-özel ve kamu-kamu kaynaşması projeleri, bazı Asya ülkelerinde olgu bulmaya ölçülebilir bir etki göstermektedir ve Afrika şehirlerinde TB kontrol hizmetlerinin yaygınlaştırılmasında bir mekanizma olması muhtemeldir.

DGTS’yi yaygınlaştırmanın bütçesi

19. Bütçe verileri 211 ülkeden 134’ünden (%64) alınmıştır, 2003 yılında bilgi alınan ülke sayısı 123 idi. Toplam bütçe 70 ülkeden, harcamalar ise 69 ülkeden alınmıştır. Güney Afrika dışındaki bütün 21 YOYÜ’den bilgi alınmıştır.

20. YOYÜ’lerde 2002’den bu yana UTP bütçelerinde büyük bir artış ve TB kontrolü için fonlarda büyük bir gelişme olmuştur, özellikle büyük artışlar 2003-2004 arası dönemde görülmüştür. 2005 yılında raporlanan UTP bütçeleri toplam 741 milyon ABD$’dır. 2005 yılı için projeksiyon ile tahmin edilen toplam TB kontrol giderleri için 1,3 milyar ABD$ ve mevcut fonlar 1,2 milyar ABD$’dır. Mevcut fonlardaki büyük artış, hemen tümüyle, Çin, Endonezya ve Rusya Federasyonunun ek hükümet fonlarından ve GFATM bağışlarına bağlıdır.

21. En büyük UTP bütçesi olan ülkeler, 2005 yılında Çin, Hindistan, Endonezya ve Rusya Federasyonudur. UTP bütçesinin dışındaki harcamalar da dikkate alındığında, Çin, Hindistan, Rusya Federasyonu ve Güney Afrika’nın bütçesi, dünya toplamı 1,3 milyar ABD$’nın yanında 946 milyon ABD$’dır (%73). Sekiz YOYÜ’nin harcamaları, 2005 yılında toplam 20-50 milyon ABD$ ve geri kalanı da 18 milyon ya da daha az ABD$’dır.

22. Tedavi edilen her hasta için, 2002-2005 arasında her yıl için, ilk grup ilaçların bütçelerinde, toplam UTP bütçelerinde ve toplam maliyetlerde belirgin farklılıklar vardır. YOYÜ’ler arasında, her bir hasta için en düşük UTP bütçesi Hindistan’dadır (34 ABD$). Ülkelerin çoğunun her bir hasta için 100-200 ABD$ arasında bütçeleri ve 150-300 ABD$ arasında harcamaları vardır. Rusya Federasyonu ve Güney Afrika belirgin istisna oluşturmaktadırlar; bu iki ülkede tedavi edilen hasta başına harcamalar 1000 ABD$’nın üzerindedir. Tedavi edilen hasta başına düşen bütçeler genel olarak sabittir ya da artmaktadır ve bunun sonucunda, tedavi edilen her hasta için harcamalar genel olarak sabittir ya da artmaktadır.

23. 2005 yılında, YOYÜ hükümetleri UTP bütçelerinin (krediler dahil) %62’sini sağlamaktadırlar, %15’ini GFATM ve %7’sini bağışlar; sonuçta raporlanan bütçelerin %16’sına eşit bir açık kalmaktadır. Toplam harcamalara UTP bütçelerine göre, YOYÜ hükümetleri daha fazla (%79) katkıda bulunmaktadırlar, çünkü, hükümetler, TB kontrolünde sağlık çalışanlarının ve altyapının bütçesini sağlamaktadırlar. YOYÜ hükümetlerinin TB kontrolünün bütçesine yüksek ortalama katkıları, birçok YOYÜ’lerin büyük ölçüde bağışlara dayandığı gerçeğini gizlemektedir.

24. Ek fon bulmadaki gelişmeye karşın, 2005 yılında YOYÜ’ler 119 milyon ABD$ bir fon açığı raporladılar. Bu rakam, 2003 ve 2004’te raporlanan açıklardan daha büyüktür. En büyük fon açığı, Çin, Hindistan, Pakistan, Rusya Federasyonu ve Zimbabve’den raporlanmıştır (93 milyon ABD$ ya da toplam açığın %78’i). Bütçelerine oranla, en büyük açıklar, Kenya, Nijerya, Pakistan, Uganda ve Zimbabve’dedir.

25. Planlanan faaliyetler, 12 ülkede, 2005 yılında olgu bulma hedefine ulaşma ile uyumlu değildir. Ek olarak, ortak TB/HIV faaliyetlerinin ve ÇİD-TB tedavisinin bütçeleri şu anda azdır. Bunun anlamı, UTP’ları tarafından raporlanan açıklar, olması gerekenden daha düşük tahminler olarak kabul edilebilir ve TB için gereken toplam kaynaklar gelecekte 1,3 milyar ABD$’ndan daha fazla olacaktır.

26. Önemli miktarlarda ek fon sağlayan YOYÜ’lerin harcama kapasitesi temel bir konudur. 2003 yılında var olan fonlara göre harcamalar daha azdı; UTP’larının 2004 ve 2005’te ek parayı etkili bir şekilde harcayıp harcamayamayacakları görülecektir.

27. Bütçe terimleri ile YOYÜ’ler dört gruba ayrılmaktadır: (a) dört ülke (Hindistan, Myanmar, Filipinler ve Vietnam), 2005 hedeflerine ulaşmada uygun bütçeleri olan ve fon açıkları çok az olan ya da hiç olmayan ülkelerdir; (b) yeterli bütçesi olan dört ülkeden ikisinin (Kamboçya ve Çin) fonlarında açıklar oluşabilir ya da diğer ikisinde (Bangladeş ve Endonezya) varolan önemli miktardaki ek fonlar ile ne kadar fazla olgunun tanı alacağı ya da başarıyla tedavi edileceği belli değildir; (c) Planları, 2005 hedeflerine ulaşmakla uyumlu olmayan fakat, fon açıkları çok az olan ya da hiç olmayan beş ülke; (d) büyük fon açıkları rapor eden dokuz ülke, planları olgu bulma hedeflerine ulaşmak için gerekenden daha azdır (sekiz ülke) ve/veya tedavi başarı hedefine ulaşmaya yeterli olup olmadıklarının belli değildir. Bu dokuz ülke, bağış yapanların ve diğer destek sağlayan kurumların özel ilgisine gerek duymaktadırlar.



Milenyum Gelişme Hedeflerine yönelik gelişme

28. Eğer 2002-2003 arasında sağlanmış olan olgu bulmadaki gelişme sürdürülebilirse, 2005 yılında olgu bulma oranı %60 olacaktır. Hedef olarak belirlenen %70’e ulaşmak için, DGTS programlarının, programa katılmayan klinik ve hastanelerden, özellikle de Asya’da özel sektörden, Afrika’da da mevcut halk sağlığı sistemi sınırlarının dışından hasta bulması gerekecektir. Tedavi başarısında belirlenen %85 hedefe ulaşmak için, Afrika ve Doğu Avrupa’da kür oranlarını artırmak için özel bir çaba harcanmalıdır.

29. Epidemiyolojik eğilimler ile ilgili yaptığımız analiz, küresel olarak TB insidans oranının hala yavaş bir şekilde artmakta olduğunu, fakat prevalans ve ölüm oranlarının düşmekte olduğunu göstermektedir. MGH’ne 2015 yılında ulaşmak için TB yükünün yeterince azaltılıp azaltılamayacağı, çeşitli sağlık hizmeti sunanlar tarafından DGTS programlarının hangi hızla uygulanacağına ve HIV/TB ortak enfeksiyonu (özellikle Afrika’da) ve ilaç direnci (özellikle Doğu Avrupa’da) nedeniyle ortaya çıkan zorluklara DGTS programlarının ne kadar etkin bir şekilde uyum sağlayacağına bağlıdır.

30. Küresel TB kontrolü için bütçe 2002 yılından bu yana artmıştır, bazı ülkelerde çarpıcı şekilde. Şimdi bazı YOYÜ’lerin hedeflere ulaşmak için yeterli fonları vardır, fakat, bunları etkin şekilde nasıl harcayacaklarını göstermeleri gereklidir; bazılarının görünürde hiç açıkları yoktur, fakat, bütçelerinin yeterli olduğunu doğrulamaları gerekir; bazılarının belirgin bir bütçe açığı vardır ve program performansını geliştirmek için gereken parayı bulmaya odaklanmaları gerekir.


ABD$ Amerika Birleşik Devletleri Doları
ART Anti-retroviral tedavi
ÇİD-TB Çok ilaca dirençli tüberküloz (İngilizcesi, MDR-TB: multi-drug resistant tuberculosis). Tanımı, en az izoniyazid ve rifampisine dirençli tüberküloz.
DGTS Doğrudan gözetimli tedavi stratejisi (İngilizcesi, DOTS: directly observed treatment strategy)
DSÖ Dünya Sağlık Örgütü (İngilizcesi, WHO: World Health Organization)
GFATM AIDS, Tüberküloz ve Sıtma ile Savaşta Küresel Fon (İngilizcesi: Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and Malaria)
HIV İnsan immün yetmezlik virüsü (İngilizcesi, human immunodeficicency virus)
ISAC Ülkelerde yoğunlaştırılmış destek ve uygulama (İngilizcesi: intensified support and action in countries)
MGH Milenyum Gelişme Hedefleri (İngilizcesi, MDG: Millenium Development Goals)
STK Sivil toplum kuruluşu (İngilizcesi: NGO: non-governmental organization)
TB Tüberküloz
UTP Ulusal tüberküloz programı (İngilizcesi, NTP: national tubercculosis program)
YOYÜ’ler Yüksek olgu yükü olan ülkeler (İngilizcesi, HBCs: high-burden countries). Tanımı, dünyada en fazla TB hastasının olduğu ve tüm TB olgularının %80’inin bulunduğu ülkeler.

Verdiğin bilğiler için teşekkürederiz logman sağlıgı kaybetmeden kıymetini bilebilmek engüzeli :? :aferin: