Peyğəmbər (s.ə.s)-in Xanımları

Hz. Xədicə.(r.anhə)

Peyğəmbərimizin ilk evlilik həyatı, Hz.Xədicə.(r.anhə) anamızla başlar. Onun, Hz. Peyğəmbərin yanındakı yeri, digərlərindən fərqlidir. Risalətini təbliğdə Onun yanında olmuş, bütün insanların tərk edib, Ona lağ etdiklərində ona təsəlli vermiş, hətta Hz. Peyğəmbərə ilk vəhy gəlməsi əsnasında belə bir şeylə ilk qarşılaşmanın verdiyi həyəcanla ürpərməsi üzərinə heç tərəddüd etmədən könül oxşayıcı və həyəcan sakitləşdirici sözləri söyləmişdir.

Bu nadir qadın, eyni zamanda ilk Müsəlmanlardandır. Vəhyin nüzulunun onuncu ilində, hicrətdən üç il əvvəl vəfat etmişdir. Allah Elçisi, Hz. Xədicə.(r.anhə)-nin ölümü qarşısında bir xeyli kədərlənmişdi. Hz. Peyğəmbərin əmisi Əbu Talib ilə özüylə sükunət tapdığı yoldaşı Hz.Xədicə.(r.anhə)-nin vəfatı kimi kədərli hadisələr arxa arxaya gəldiyi üçün bu ilə, hüzn ili deyilmişdir.

Rəsulullahın bu evliliyi 25 il davam etmiş, İbrahim xaricindəki bütün övladları bu nadir qadından olmuşdur. Vəfatı əsnasında Rəsulullahın yaşı 50dir. Peyğəmbərimiz evlilik həyatının böyük bir qisimini və eyni zamanda gənclik və olğunluq yaşlarını, bu mübarək qadınla keçirmişdir.





2. Hz. Sevda binti Zemə (r.anhə)

Bu xanımı da ilk Müsəlmanlardandır. Əri Habeşistana edilən hicrətdən sonra vəfat etmiş olub, kimsəsiz qalmışdı. Əfəndimiz, onunla evlənərək, bu ürəyi kırığında, yarasını qucaqladı; onu pərişan olmaqdan qurtardı. Zatən yalnız Əfəndimizin nigahı altında olmağı düşünən bu böyük qadının, dünya adına istədiyi başqa heç bir şey də yox idi. Və Allah Rəsuluyla evləndiyində yaşı 55 idi. Buradan da aydın olacağı üzrə, bu evlilikdəki əsl məqsəd, kimsəsiz və köməkçisiz qalan bir qadının əlindən tutmaq, əmin bir yuvaya qovuşdurmaq idi.





3. Hz. Aişə (r.anhə)

Rəsulullahın bakirə olaraq evləndiyi tək qadındır. O, Hz. Əbubəkrin qızıdır. Ayrıca, Hz. Aişə çox ağıllı idi; peyğəmbərlik iddiasına tam varis ola biləcək yaradılışa sahib bir qadın idi. Evləndikdən sonrakı həyatı və daha sonrakı xidmətləri də göstərmişdir ki, O mükəmməl qadın, ancaq Nəbi xanımı ola bilərdi. Çünki O, ən böyük hədisçi, ən mükəmməl təfsirçi və ən nadir fiqhçi olaraq özünü göstərir, hər istiqamətiylə Hz. Peyğəmbəri təmsil etməyə çalışırdı.

Rəsulullah Aişəni çox sevir və ona qarşı çox şəfqətli davranırdı. Hz. Aişədən belə dediyi rəvayət edilmişdir: "Mən qızlarla oyun oynayardım. Oyun yoldaşlarım gəlir və mənimlə oynayardı. Rəsulullahı gördükləri zaman ondan gizlənərdilər. Çox vaxt Rəsulullah, bu yoldaşlarımı mənimlə oynamaları üçün göndərərdi."





4. Hz.Həfsa binti Ömər (r.anhə)

Hz. Hz.Həfsa binti Ömər (r.anhə) dul bir qadındır. Əri Bədir Döyüşündə şəhid düşmüş, o da tək başına qalmışdır. Allah Elçisi onunla evlənmək istədiyini bildirmiş və evlənmişdir. Bu evlilik də, zərurətlərin gətirdiyi bir evlilik olub, bununla o uca insan Hz. Ömərin könülü xoş edilmiş, ərinin ölümünə kədərlənən və tək qalan birinin bu təkliyi aradan qaldırılmışdır.





5. Hz. Zəynəb binti Huzeyme

Rəsulullah (səv) Həfsadan sonra bu qadınla evlənmişdir. Onun əri də Bədirdə şəhid edilmiş olan, Ubeydə b. Hərisdir. Tək başına və kimsəsiz qalan bu mübarək qadının yaşı da 60dır. Bu kimsəsizlik zamanında, özünə kömək edəcək bir ələ şiddətlə möhtacdır. Onu bu ehtiyac içərisində görən şəfqət və mərhəmət Peyğəmbəri, onu da nigahlayarak öz qanadları altına almaq istəmişdir. Zatən evləndikdən iki il sonra da vəfat etmişdir.





6. Hz. Zəynəb mindi Cahş

Allah Rəsulunun bibisinin qızıdır. Çox zadəgan, incə ruhlu və iç dərinliyinə sahib bir xanım idi. Yaxın qohumu olması səbəbiylə Hz. Peyğəmbərin çox yaxşı bildiyi və tanışı biri idi. Evlilik çağı gəlincə də onu, övladlığı Zeydə istəmişdi. Onun ailəsi ilk əvvəllər belə bir təklif qarşısında bir az tərəddüd nümayişin tərəfindən, bunun üzərinə bu ayət nazil olmuşdur: "Bununla birlikdə Allah və Elçisi bir işə hökm etdiyi zaman, gərək mömin bir kişi və gərəksə mömin bir qadın üçün, o işlərində başqa bir seçim haqqı yoxdur. Hər kim də Allah və Rəsuluna qarşı gəlirsə, açıq bir pozğunluq etmiş olar." (Əhzab/36).

Quran-ı Kərim bu evliliklə əlaqəli bu məlumatı verməkdədir: "Allahın nemət verdiyi, sənin də nemətləndirdiyin kimsəyə: ‘Yoldaşını buraxma, Allahdan çəkin', deyir, Allahın aşkar edəcəyi şeyi içində saxlayırdın. İnsanlardan çəkinirdin; halbuki əsl özündən qorxulması lazım olan Allahdır. Zeyd, o qadından bağlısını kəticə, Biz, onu sənə nigahladıq ki, (bundan belə) övladlıqları, xanımlarıyla əlaqələrini kəsdikləri zaman, o qadınlarla evlənmək barəsində möminlərə bir çətinlik olmasın. Allahın əmri yerinə yetirilmişdir." (Əhzab/37).

Hz. Zəynəb zadəgan bir ailəyə mənsub, soylu və çox incə ruhlu bir qadın idi. Zeydi köləlikdən azad edilmiş olduğundan ötəri özünə bərabər saya bilməmiş, ona çatmaq istəməmişdi. Bu evliliyə yalnız Allah Elçisi istədiyi üçün ‘bəli' demişdi. Ancaq Zeydə heç cür ürəyi istilənməmişdi; davamlı bir narahatlıq içərisində idi. Zaman zaman da Zeydə qarşı öz üstünlüyünü söyləməkdən geri dayanmırdı. Həqiqətən hər iki tərəf də belə bir evlilikdən xoşbəxt görünmürdülər. Vəziyyət Rəsulullaha köçürmə etdirilir, ancaq o hamı/həmişə səbr tövsiyə edib, ayrılmalarını istəmirdi. Və ona bu tövsiyəni edirdi: "Xanımını yanında tut və Allahdan qorx." Yəni qadını boşamanın, əhəmiyyətsiz bir məsələ olmadığını, Allah qatında məsuliyyət gətirən bir iş olduğunu düşün. Çünki "Allah qatında halalların ən çirkini, boşamadıyar."

Zəynəblə evlənmək Peyğəmbərimizə ağır gəlmişdi. Ancaq bunu rədd etmək mümkün deyildi. Çünki bu evliliyin nigahı, şəxsən Allah tərəfindən qıyılmış, mələklər də şahidlik etmişlər idi.





7. Hz. Ümmü Sələmə

Bu da ilk Müsəlmanlardan olub, Habəşistana hicrət edənlərdəndir. Daha sonra da Mədinəyə hicrət etmiş, çox sevdiyi və özünə çətinlikli hicrət səfərlərində yoldaşlıq edib, yanından heç ayrılmayan biricik bərabər/yoldaşını Uhud Döyüşündə şəhid vermişdir. Yurdundan, yuvasından uzaq, bir çox yetimlə, həyat külfətini yüklənmiş bu qadına, Rəsulullah evlilik təklifi edər və bu təklif qəbul edilir. Beləcə yetimləri, isti bir yuvaya qovuşmuş, atalarının ölümündən duy/eşitdikləri hüznü, Allah Elçisi səbəbiylə unutmuş, heç bir zaman gerçək bir atanı axtartdırmayacaq bir ataya qovuşmuş oldular.

Ümmü Sələmə də Hz. Aişə kimi ağıllı bir qadın idi. İrşad edici və təbliğçi olma istedadında idi. Onun üçün bir tərəfdən şəfqət əli onu, himayəyə al/götürərkən, digər tərəfdən də, qadınlıq aləmi üçün bir tələbə daha elm və irşad mədrəsəsinə qəbul edilmiş olurdu.





8. Hz. Ümmü Həbibə (Rəmlə binti Əbi Süfyan)

Məkkədə şirkin bayraqdarlığınıı edən Əbu Süfyanın qızıdır. Rəbbimiz, gələcəkdə möminlərin anası olacaq olan bu qadına, İslamın başlanğıcında imanı nəsib etmişdi. Məkkənin çətin şərtlərində inancını yaşaya bilməyin tərəfindən, əriylə birlikdə Habəşistana hicrət etmişdi. Ancaq bu əsnada əri əvvəl Xristian olmuş, sonra da ölmüş, Ümmü Həbibə tək başına qalmışdı. Allah Elçisi vəziyyəti öyrənincə Necaşiyə xəbər göndərərək, tək başına qalan bu xanımın özünə evlənməsini istədi. Ümmü Həbibənin nigahı, Hz.Nəcaşə (sonradan müsəlman olmuşdur) hüzurunda qıyılmış oldu.

Bu evlilik səbəbiylə, o gün üçün Müsəlmanların və Peyğəmbərin azılı düşməni olan Əbu Süfyan, inananlara etdiyi işgəncəni yüngülləşdirmiş, içində Hz. Peyğəmbərə qarşı olan kini də bir az yüngülləşdi. Bu yaxınlıq onun İslamı tanımasına da səbəb oldu.





9. Hz. Cüvəyriyə binti Həris

Müsəlmanlar, Mürəysi gəzvəsində qalib gəlmiş, xeyli çox qənimət əldə edilmiş, bunun yanında 700 qədər də əsir alınmışdı. Əsirlərin içində, Məni Mustalik qəbiləsinin başçısının qızı olan Cüvəyriyə də ol/tapılırdı; əri bu döyüşdə ölmüşdü. Cüvəyriyə, Hz. Peyğəmbərə müraciət edərək azadlığa qovuşmağı tələb etmiş, Rəsulullah da onun fidyəsini şəxsən özü verərək azadlığa qovuşdurmuşdur. Atası gəlib qızını aparmaq istəyincə, o Müsəlman olaraq Mədinədə qalmağı seçmiş,və Rəsulullah ilə nigahı qıyılmışdır.

Rəsulullahın bu evliliyindən sonra, Haşim oğullarının hissəsinə düşən əsirlər yollanılmış, digər Müsəlmanlar da bu vəziyyət qarşısında, Rəsulullah ilə qohumluq bağı olan bir qəbilənin insanları əsir edilə bilməyəcəyi düşüncəsiylə alınan bütün əsirləri yollamışlar. Bu hadisə eyni zamanda Bəni Mustaliq qəbiləsini İslama yaxınlaşdırmışdır.





10. Hz. Safiyyə binti Huyəy

Əsl adı Zəynəbdir. O dövrdə Ərəbistanda rəislərə düşən qənimət hissəsinə Safiyyə deyilməkdədir. Bu qadın da Rəsulullahın hissəsinə düşdüyü üçün Safiyyə adını almışdır. Atası Nadiroğullarının rəisi, anası da Kurəyza oğullarının rəisinin qızı idi. Xeybər Gəzvəsində, atası, əri və qardaşı öldürülmüş, qəbiləsindən xeyli çox kimsə əsir alınmışdı. Safiyyə, İslama qarşı həddindən artıq bir şəkildə kin və nifrətlə dolu idi.

Döyüş sonrası Rəsulullah onu öz nigahına alaraq, yumşalmasını təmin etmiş oldu. Bu evliliklə də Yəhudilərin əhəmiyyətli bir hissəsiylə qohumluq qurulmuş, onların Müsəlmanlığı yaxından tanımaları imkanı təmin edilmiş, düşmənlərin pis bir qisim əməllərinin, əvvəldən bilinməsi asanlaşmış və Müsəlmanlığın sərhədləri bu səbəblə gənişləməyə üz tutmuşdur.





11. Mariya Qibtiyyə (Ummu İbrahim)

Rəsulullah İslama dəvət üçün ətrafdakı hökmdarlara məktublar göndərirdi. Bunlardan biri də Misir hökmdarı Mukavqıs idi. O, elçini gözəl bir şəkildə qarşılamış, Hz. Peyğəmbərə bəzi hədiyyələrlə birlikdə iki də nökər göndərmişdi. Rəsulullah, bunlardan Mariyanı özünə götürmüş, sonra da azad edərək, onunla evlənmişdi. Oğulu İbrahim bu xanımındandır. Bu evlilik, Misirlilər üzərində böyük bir təsir icra etdi. Müsəlmanlarla Misirdəki Bizanslılar arasında çıxan döyüşdə, Misirlilər tərəfsiz qalmış, Bizanslılara arxa çıxmamışlar. İşdə bunun səbəblərindən biri də, öz millətlərindən olan bir qadının, Hz. Peyğəmbərlə evli oluşudur.





12. Hz. Meymunə binti Həris

Bu, Peyğəmbərimizin son evliliyidir. Hudəybiyə andlaşmasından bir il sonra Müsəlmanlar, Məkkəyə təvaf ziyarətinə getmişlər idi. Bu sırada Peyğəmbərimizin əmisi Abbas, Allah Rəsuluna Meymuneylə evlənməsini təklifi etdi. Çünki Meymunə, Abbasın baldızı olub, nigah səlahiyyətini ona vermişdi. Peyğəmbərimiz də bu təklifi qəbul buyuraraq, onunla evləndi. Bu vəziyyət qarşısında Məkkəlilər: "Demək ki, Məhəmməd həmyerliləri ilə hələ dostluq və xeyr duyğuları bəsləyir." şərhini etdilər.

Məlumat üçün Allah səndən razı olsun !

verdiyin bilgi için tşk.