Hər zülmətdən bir qapı, hər anda bir imkan var

Sənə nə qədər çətin, nə qədər çıxılmaz görünsə də, bütün vəziyyətlərdən daha xeyirli, yəni daha az zərərli bir çıxış qapısı var.

“Kaş”lar, “eyvah”lar, hamısı boş və əfsanə. Keçən keçdi, üzülmə. Üzülməmək özü ən böyük qazancındır. İçində bulunduğun an sənin üçün fürsət qapısıdır. Dörd tərəfə yollar açılır üzünə, yaxşı düşün, hansı daha xeyirlidir? Seçimdə yanılma. Hər zaman bir qazancın, bir uğur yolun var qarşında, onu tapmağa çalış. Bir də son nəfəsə qədər çırpın. Əlini-qolunu sallayıb ölümü gözləmək bizə yaraşmaz.
“Titanik” filmində bir epizod var: filmin qəhrəmanını batan gəminin ucqar kayutalarından birində boruya bağlayırlar. Su boğaza çıxıb. Amma sevgilisi bir an belə dayanmır və axtarıb onu tapır. Qızın özünün ölüm təhlükəsi başının üstündə hərlənir. Amma sevgilisini azad etmək üçün son nəfəsinə qədər çırpınır, nəhayət, yanğınsöndürmə baltasını tapıb gətirir və qəhrəmanı azad edə bilir.
Sonuna qədər savaşmaq budur. Xilas etmək üçün hər imkana baş vurmaq, hər yolu sınaqdan keçirmək gərəkdir. Bəzən bu cəsarət insana həyatı bahasına da başa gələ bilər. Amma xilas etmək istəyən həyatını riskə atmağı bacarmalıdır.
“Eyvah”lar, “kaş ki”lər var bu dünyada. Bəzən bu təəssüflər yük olub boynumuzdan asılır, əlimizin, qolumuzun heyini kəsir. Ən acı təəssüf son nəfəsin “eyvah”ıdır. Çünki artıq yol tükənib, möhlət tamamlanıb. Xətalar göz qabağında, amma qurtuluşa fürsət qalmayıb.
Hər çıxılmaz yolun bir çıxış qapısı, hər ağır durumun bir qurtuluş imkanı var. Keçmişə heyfsilənmək zəif ruhların işidir. O qədər eşidirik ki, qulağımız yağır olub: filan vaxtı filan yerdə bir dükan tiksəydik, indi bəy balası kimi yaşayırdı; aeroportda iki dükan alsaydı, indi qayğısı olmazdı; ucuz vaxtı iki ev götürüb kirayə versəydi, indi bu qədər əziyyət çəkməzdi; rayonların birində 10 hektar torpaq götürüb heyvandarlığa girişsəydi, indi özünü əməlli-başlı tutmuşdu... Bu “eyvah”ları, bu “kaş ki”ləri nə qədər desən, uzatmaq olar. Amma üzüntü onsuz da bir şey verməyəcək, amma heç düşünmürsən ki, bəlkə də sənin üçün ən xeyirli olan elə bu imiş. Heç ağlına belə gətirmirsən ki, keçmişlə bağlı qurduğun o xəyalda səni hansı fəlakətlər gözləyirdi. Sən bu yolu tutub gəldin. Amma başqa ehtimallar, başqa variantlar da vardı. Bu həyatı yaşadın, qismətin bu imiş. Əsas məsələ özü ilə, həyatı ilə barışmaqdır. Əgər həqiqətən də nəsə qazanmaq istəyirsənsə, sağına-soluna yaxşı diqqət elə. Mütləq bir ipucu var və o ipucunu tutub mətləbinə doğru getməlisən. Allah-Təala bəndəsinin ürəyinə baxar, ona niyyətinə görə dəyər verər. İnsan keçmişə yox, gələcəyə baxanda daha güclü olur.
Xoşbəxt insan öz taleyi ilə barışan, hər şeyini Allah-Təalaya təslim edən və Ondan hər şeyin xeyirlisini istəyəndir. Bizim üçün nəyin xeyirli, nəyin zərərli olduğunu biz bilmirik, Allah bilir. Amma bizə verilmiş iradə adlı bir imkanla seçim edə bilirik. Elə o seçim üçün də məsuliyyət daşıyırıq. Qarşımızdakı variantlar üzümüzə açılmış yollar kimidir və hansı yolun hansı mənzilə gedib-çıxacağı da irəlicədən açıq-aydın xəbər verilməkdədir. Xeyirlisini istəmək və Allah-Təalanın verdiyinə məmnun olmaq nə qədər də xoş, nə qədər də gözəl bir duyğudur. İnsan məhz bu duyğu ilə rahatlıq tapır.
Sağımıza-solumuza bax, o qədər “ey kaş”lar, “eyvah”lar var ki... Amma unut hamısını, irəli bax. Unutma ki, hər an itirəcəyin nəsə bir şeyin var, hər an qarşında açılmış bir imkan var. Əslində hər anın özü böyük bir imkandır. Əsas məsələ o imkanı dəyərləndirmək, sabaha inamla baxmaqdır.

cok guzel sozler agziniza saglik

təşəkkürlər Elif,
bütün yazılanlar həqiqətdir.