Sənə səni yazıram...

[
Günəşin başqa iqlimləri işıqlandırmağa, başqa könülləri isitməyə getdiyi bu saatlarda, kağızı, qələmi, əlimə alıb , səninlə dərdləşmək, yalnız sənə yazmaq, yalnız sənin üçün darıxmaq keçir içimdən.Sənə yazmaq. “Sənə Səni Yazmaq”
Sənə ürəyimdə anlam tapan duyğuları yazmaq istiyirəm. Sənə ürəyimin dərinliklərindən qopub gələn sevgini anlatmaq və torpağı alnından öpərək yağış dənələri kimi bütün mənliyimlə sənə yağmaq istəyirəm.

Bu gecə dodaqlarımdan tökülən hər kəlimədə sən varsan və yenə də sən varsan. Yarım qalan sevgimin əskik tərəflərində, bomboş və səssiz küçələrdə gəzərkən səni səsləyirəm sənsizliyin inadına.Bu sənsizlik gecəsində öz sevgimi sənin adınla yanaşı ürəyimin ən dərinliyinə əbədi yazıram.
Bu gecə yağış yağır.Yağış yağır könlümün sənsizliklə yanan hər bir yerinə, yağsın, yağsın ki, saxlasın özündə sənsizlikdə tökdüyüm göz yaşlarımı. Yağsın ki, sənsiz keçən bomboş həyatımı öz narın damlaları ilə doldursun.

Bu gecə yenə yağış yağır amma sən yoxsan üşüyürəm sənsiz qaldığım saatlarda, göz yaşlarımı əfkarıma qatdım bu gecə, sevgimi, ümidimi, və səni coşqun bir sel kimi axıtdım ürəyimə.Bu gecə yağışla birlikdə göz yaşlarım yağır və adını yazır sənsizliyin ağrısı ilə qıvranan küçələrə, süzülən hər bir damlada sən varsan.O, doya-doya baxa bilmədiyim gözlərin, gözlərimin içinə bir daha dəysəydi və təbəssümündən bir gül açsaydı yanaqlarında nə gözəl olardı...
Adını yazdığım küçələrə sanki sən yağırsan yağışla birlikdə və sevgin yağır ürəyimə.Tək və bomboş otağımda sən hələ də varsan.Sənsizliyim dayanır yanımda.

Bu gecə gözyaşlarım yağır sənsizliyimlə birlikdə küçələrə.Səni axtarıram yağışın hər damlasında qaranlıq gecəyə inad ay bu axşam səmada səni tapmağıma kömək edir.
Və Səma ürəyimdə... Sən həmişə mənimləsən hər şeyə rəğmən, hər kəsə rəğmən.Hətta bizim üçün yağan yağışa rəğmən...