Sonraki peşmançılıq…

Qəbirstanliqda dəfn mərasimi başa catmaq üzrə idi. Bu vaxt əlli illik ömür gün yoldaşini itirən 78 yaşli qoca « Onu nə qədər cox sevirdim »-dəyərək hönkür-hönkür ağlamağa başladi. Bir anliga nə edə bilməyəcəklərini bilməyən ailə üzvləri onu sakitləşdirməyə başladilar. Onlar bir tərəfdən atalarini sakitləşdirir, bir tərəfdən də « Yaxsi ata ! Səni başa düşürük !Ancaq zəhmət olmasa indi sakitləş!”-deyə təsəlli verirdilər. Nəhayət, növbə ailə üzvlərinin qəbrə torpaq atmasina çatdi. Qocadan başqa hami növbə ilə qəbrə torpaq atdi. Qoca isə hələ də:” Onu nə qədər cox sevirdim”,-deyə təkrar edirdi. Üstəlik qəbirstanliği tərk etmeyə başlayan izdihamdan fərqli olaraq, o getmək istəmirdi. Bir azdan qocaya yaxinlaşan din xadimi : « Nə hiss etdiyinizi başa düşürəm. Ancaq artiq getmək vaxtidi. Buradan getməli ve həyatiniza davam etməlisiniz » ,-dedi. Əlacsiz qalan qoca bir daha : « Onu nə qədər cox sevirdim »,-dedi və əlavə etdi : « Ancaq mən bunu ona bircə dəfə də olsun, demədim ».

Sonraki peşmançiliq heç bir zaman fayda verməyib. Sevdiklərinizə öz sevginizi etiraf etməkdən və bunu təkcə dildə deyil əməldə sübut etməkden cəkinməyin !

::yerivar::

dogru ::yerivar::

:( Heyatda hec bir seye gec qalmamaq lazimdi :( (deyene bax :mad:)

:meyus: SEVGI EZABINDAN UZAQSAN HELE
BIR GUN ERIYERSEN SEN GILE GILE
YANAGINDAN OPEN TAPILSA BILE
GOZ YASI SILENIN OLMAYACAQDI
ML789

Elbetde ::yerivar::