Bu dəfə də sən anla...

[
Gözlərimdən yaş kimi enişini seyr edirəm eləcə
Necə süzüldünsə içimə, eyni şəkildə gedirsən bax...səssizcə


Nə dəyişdirə bilər indidən sonra bu taleyi?
Sənmi?
Güldürmə məni...
Hər gedişində dünyamı bir heçə çevirən, görməməzlikdən gələn hüsranımı...
Və uğruna nə qədər ağrılara dözdüyüm, nə qədər şeirlər yazdığım, adını ürəyimə yazdığım...
Sən...?
Nə olar güldürmə məni halına...


Gəlirsən...Dayanar sandığım təklik dayanmır
Məgər özümdəymiş təkliyim...

Yaralarım təmir edilməz artıq.
Eşqindən xilas oldum axı, mütləq bir iz yapışacaq yaxama.
Çək kölgəni arxamdan, inan sənsiz daha xoşbəxtəm mən...
Ən ağrılı anlar boğazımda düyünlənib.
Nə qədər udqunsam da, həzm edə bilmirəm o qədər qırılmışlığı.
Səndəki isə; yalnız vicdan narahatlığı...


Heç gözləmədiyin anda;
vuracağam ürəyinin orta yerindən...


Birdən gəlişin kimi...
Və gedişin kimi...
Hətta təkrar təkrar qayıtmağın kimi olacaq hər şey.
Bütün ağrılarımı yandırıb küllərini göndərəcəyəm sənə.
İbrəti aləm olsun deyə, çəkdiklərimi, məni bir az olsun anla deyə, bir daha dönmə deyə!!!


Gün oldu, dövran döndü
Sən niyyətləndin bu dəfə sevdama
Gəl baxaq qapıma
Hələ açan bir mən varmı ardında?


Təəssüf edirəm...
Səni təkrar sevə bilməyəcək qədər ruhsuzam artıq
Bu dəfə də sən anla!!!