SEVİNEYİM Mİ ? ÜZÜLEYİM Mİ ?

Bir Hikaye Şiiri

İNSANSIN BEBEĞİM YENİ DOĞMUŞ OLSANDA İNSAN!
İLK NEFES ALIŞINLA BİRLİKTE GÖZLERİNDEN YAŞ AKAR,
TAAKİ ÖLENE KADAR!

YİNEDE ANLAMAZ ASLINDA YÜREĞİMİZ BU ACI GERÇEĞİ,
İNSAN DOĞARKEN KADERİNE AĞLAR,AĞLAR DA HERKEZ SEVİNİR.
BİR KIZINIZ OLDU DİYE HABER ALINCA! YADA OĞLUNUZ…

AĞLAMA BEBEĞİM SENİ AŞK BU DÜNYAYA GETİRDİ,
AŞK SENİ BÜYÜTEMEZ AMA ,AŞK SANA BAZI ACILARI YAŞATIR.
AĞLAMA SAKIN AŞKINA! ODA SANA BEBEĞİM DER,DERDE YİNE ACI VERİR…

AH BEBEĞİM ELİNDE OLSA GELMEZDİN AĞLAMAKLI KADERİNE !
HERKEZ SEN DOĞDUN DİYE SEVİNİRKEN,AĞLAMANI DUYMAZDAN GELİRLER,
İNSAN OLMAK ZOR BEBEĞİM,HEM AĞLIYACAKSIN HEMDE ACI TADACAKSIN….

BEBEĞİM; GÖZÜMÜN NURU AŞKIMIN ÇİÇEĞİ,
SANA SEVİNEYİMMİ ? ÜZÜLEYİMMİ?