Hər son bir başlanğıcdır

Artiq daha yaxshi anlayiramki,nefes almaq deyilmish yashamaq.Ateshlerde yanmaq kimi bir shey,seni
severken sensiz olmaq.
Neden bu qeder cetin seni sevmek ve tapmamaq?Toxunmaq istedikce uzaqlashmaq.Dushundukce unutmaq.Seni sevdiyim halda soyleye bilmemek,her bir sheyi gizlemek,sene sahib olacagim yerde seni itirmek…

Sanmishdim yeni bir eshqe bashlayiram cox yanilmisham.Bu eshqin sonuda ayriliq olacaq ve yashadiqlarim geride qlacaq.Geriye aci ve gozel xatireler qalsa,onlari xatirlamaq ayriliq qeder aci olmayacaq.
Get!Artiq yoxluguna inandir meni.Yoruldum her tapdigim yerde seni itirmekden.Seni men deyil gozlerim secdi,onlar sevdi,onlar beyendi.Sen menim deyil,onlarinsan.Gedersense mene ne onlar aglasin.
O,gun bu gunumu bilseydim,bu gun o gunu yashamaq istemezdim.
Ayriliq ble aglayardi,ayriligi yashasaydi.Ytanardi etdiyinden felek eger bu eshqi tanisaydi..
Heyartimiz boyunca ayrilayacagimizi bir-birimize soz verib,ehd etmishdik…Amma ne oldu?Bir qish gunu,u;lduzlarin baxishlarinda ayrilmagimizi soyledik..

Her son bir bashlangicdi.
Artiq gedirem,heyatindaki son yerinmi alaraq.Belke bird aha gorushmedik.Senden son bir arzum olacaq.Gozlerinin gulduyu an,sevgilim dediyin zaman,dilinden heyatim sozu cixacagi an xatirla meni.
Cox sevdiyin biri gelib ayrilmaq istediyini soyleyerse aglama,cunki susdugunu gormek daha cox aci cekdiyinin isbatidir.

Ayrildiqdan sonra dost olaq dediler.Gulun adini deyishdirsek bashqa cur qoxarmi?
Sene meni sevmi dedim?,menim ucun olmu dedim?Dizlerine qapananda qelbime girmi dedim?Sen istedin,sen istedin ayrilmagimizi.

Seni tanimadan once yalnizligi,seni tanidiqdan sonra varligimi,seni sevdikden sonra yashadigimi,seni itirdikden sonra puc oldugumu anladim.Isterdim bitmesin umidlerimiz.Isterdim bitmesin duygularimiz.Ne cixar sel olsa goz yashlarimiz?Her shey bitdi artiq bil bundan sonra.Icimdeki qigilcim ateshlerini sondurmezden once ardinca gelen aci ayrliqlarin qoxusu vardi bedenimde.Yagan yagishlarin islatdigi kucelerde yashanmamish sevgilerin cigirtisi vardi icimde ve sen arxana baxmadan cixb gederken meni bir deyil min defe oldurdun.Yen sen yashanacaq eshqlerin,anilarin,sevgilerin en boyuk qatili oldun.Men ise senin qurbanin..

Biz ayrildiq amma bunu unutma!Yashadigin sheherde meni sene xatirladacaq cox shey var.Baxdigin her yer,gorduyun her noqte ve ayaq basdigin her torpaqda menden izler var.Meni unutmayacaginin sebebi de bu.Cunki bu sheherin her gushesindede bizim anlarimiz var…

Hani böyle;O çok sevdiğin insandan aslında beklenen ama olmasını istemediğin bir ayrılık teklifi gelir ya…
Hani böyle;O an boğazına bir şey düğümlenir de konuşmakla konuşmamak arasında büyük bir mücadele verirsin ya…
Hani böyle;derler ya“başımdan kaynar sular döküldü” diye…
Hani böyle;ellerin ayakların titrer de bir yer ararsın ya tutunmak için kendine…
Hani böyle; “seni seviyorum lanet olası ne olur gitme yalan tüm söylediklerin” dersin ya kendinin bile duyamayacağı iç sesinle…
Hani böyle;daha o saniyelerde aşkını yaşananları umutlarını heyecanlarını varlığını kaldırmak zorunda olduğunu anlarsın ya sol iç cebinin en derin yerlerine…
Hani böyle;kimselere belli etmemeye çalışarak aşkını ızdırabını hüznünü gülümsemeye çalışırsın ya zorlanarak…
Ve hani böyle; zorlarsın ya kendini “haklısın zaten sen söylemesen ben söyleyecektim bunu sana” demeye…
Aslında tüm bunlar yaşadıklarının ve yaşayacaklarının sadece ufacık bir bölümü bu ayrılıkta…
Telefonu kapattıktan sonra ilk olarak gülümsemeye ağlamamaya çalışacaksın…
Sonra; “yaşandı ve bitti” diyeceksin içinin yırtılmalarına aldırmadan…
Sonra;gülümseyeceksin ve hatta kahkaha atacaksın şaşırtıcı bir biçimde aptalca espriler eşliğinde…
Sonra;çok az bir zaman geçince üzerinden gözünden birkaç damla yaş akacak fakat sadece o kadar…Çünkü ağlayamayacaksın…
Sonra;düşünmeye başlayacaksın “neden?” diye…
Sonra;kendinde ve ondaki eksikleri arayacaksın içini biraz olsun ferahlatmasını umarak…
Sonra;“çıksam buradan alsam nevalemi gitsem sessiz bir yere dağıtsam biraz “ diye düşüneceksin…
Ve sonra; tekrar durup düşüneceksin“Neye yarar?”
Neye yarar?
Gitmek isteyenin ardından kal demenin bir faydası olmadığını biliyorsun çünkü…
Çünkü gidiyorsa sende yaşayacağı bir şeyin kalmadığını biliyorsun…
Çünkü bunu zaten bir kere yapmıştın ve bir ikincisinde bütün iplerinin kopacağını bileceksin…
Daha sonra;biraz olsun içinde kopan fırtınaları dindirdikten hemen sonra düşüncelere dalacaksın…
Peşini bırakmayacak düşüncelerindeki sorular…
Günler geçecek sen nasıl geçtiğine hayret ederken…
Ama her saniye;
Merak edeceksin; “Şu anda ne yapıyor acaba?”
Merak edeceksin; “Beni özleyecek mi?”
Merak edeceksin; “Ona olan aşkımın büyüklüğünü gösteremedim mi acaba?”
Merak edeceksin; “Tutmak istediğim o elleri şu anda kime dokunuyor?”
Merak edeceksin; “Beni düşündüğü bir an oluyor mu acaba?”
Merak edeceksin; “Günlerim nasıl da hızla geçiyor onsuz zaman geçmek bilmezken”…
Bir sürü soru işaretleriyle dolu geçecek günlerin…Düşündüğün ama aslında düşünmek istemediğin bir sürü şey geçecek ona dair içinden…Her gece onunla hayallerin olacak rüyalarında…Her gün ellerini tutmak gözlerinin içine bakmak sarılmak arzusuyla dolup taşacaksın…O bir zamanlar ellerini tutabilmek için canını verebileceğin elleri bir başkasının tutuyor olma ihtimali geçtikçe aklından çıldıracaksın için kıskançlıkla dolacak…
Sonra;
Zaman hızla geçip gidecek sana aldırmadan…
Ve hikayen burada bitecek…Bir başka hikayeye; hiç beklemediğin bir anda sen onsuz bir hayatı düşünemezken kendiliğinden başlayacaksın sonra…Unutup gideceksin her zaman yüreğinin en dibinde taşıyarak bitmiş hikayeni…
Her son yeni bir başlangıç demektir insanın hayatında...