Sən bəlkədə məni yox mənim səni sevməmi sevirsən....

Bilmirəm ilk sozlərimi necə baslayim. Qəlbimdə sənə deyəcək cox sozum var. Sənsiz gunlərimdə sənli gunlərimi xatirlayiram....Yəni ki, gəncliyimin ən gozəl gunlərini. Gozlərimdə canlanir o gunlər. Necə gozəl baslamisdi sevgimiz. Məni ozunə cox baglamisdin. Mənə etdiyin o nazlar hec cur cixmir fikrimdən. Səni dəlicəsinə bir sevgi ilə sevirdim. Birdə o gunlər donəcəkmis kimi umid edirəm. Zaman kecdikcə səni o gozəl gunlərimizdəki xatirələrlə anacaрam. Qədrini bilmədiyimiz o günlər. Heç dəyəri yoxmuş əvvəlki yaşadığmız günlərin. Harda qaldı o sevgi, harda qaldı o duyğular. Indi biz birlikdə olmasaqda gozəl baslayan, gozəl yasanan bu sevgini xos duygularla bitirməliyik. Bir vaxtlar sevgimizin ən gozəl gunlərini yasayırdıq. Indi isə sevgimizin ən acisini yasayırıq. Səninlə sevgimizin ən sirin caglarinda ayrıldıq. Sən hər zaman mənim olacaqsan amma ki, qəlbimdə. Bir gun basqasıyla ailə qursamda səni hec vaxt unutmayacam. Səni cox sevmisdim... Nə vaxtsa məni unutsanda bu sozləri unutma. Nə vaxtsa ehtiyacin ola bilər. Yalan da olsa bir gun kiməsə bu sozləri deyəcəksən... Artiq sənin mənə donməyəcəyini bilirəm. Sənə son dəfə səni sevdiyimi deyə bilməyəcəyimi də bilirəm. Hər nə olursa olsun səni ilk gundəki kimi sevirəm. Bu sevginin qarsiliqli olmadıgını bilə-bilə sevirəm. Bir gün dilə gələcək, səni necə sevdiyini deyəcək qəlbim. Amma səni nə qədər cox sevsədə cox gec. Cünki sən artiq mənim deyilsən. Indi anlayiram ki biz birlikdə ola bilmərik. Sən nə vaxtsa bir kimsənin, məndə bir kimsənin qismətinə dusəcəyik. Səni sevə-sevə itirdim. Sevə-sevədə unutmaga calısacam. Nə vaxtsa uz-uzə gəlsək nə cəsarətlə uzumə baxacagini bilmirəm. Qarsılassaqda təki gozlərimiz qarsilasmasin. Axi gozlərim gozlərini sevmisdi. Sən bəlkədə məni yox mənim səni sevməmi sevirsən....

Bir gun səni dusunərkən xəyalin canlanmaga basladi gozlərimin onundə. O vaxtdan anladim ki, sən hər zaman gozlərimin onundə olacaqsan. Harda baxdimsa ,nə dusundumsə səni gordum. Getdikcə, məndən uzaqlasdıqca doyunən urəyim sayırdı ayaq səslərini. Calıs ki məni unut. Səndən məni xatirlamani istəmirəm. Calısacam ki məndə səni unudum. Bilirəm unuda bilməyəcəm. Sənin məni unutdugun kimi. Unutma ki, bu dunyada mənim olmasanda o biri dunyada mənim olacaqsan. Səni hec kəsə verməyəcəm. Sevdiyim ucun bu sozləri yazdigimi hiss edəcəyini bilirəm. Sevdiyin ucun bu sozləri oxuyacagını da bilirəm. Gozəl gozlərinin pariltisi qalib gozlərimdə. Sən mənimlə daha da xosbəxt ola bilərdin. Gozlərinə baxaraq mənim olmanı arzulamısdım....
Indi sənsizəm...Sənsizdə olacagam..Sənsizlik səndən vəfali cixdi. Səndən hec vaxt geri dönməyini istəməyəcəm. Bilirəm bir gun yenə mənə donəcəksən. Amma ki gec olacaq, qəlbim səni qəbul etməyəcək. Cünki qəlbim sənin kimi vəfasizları qəbul edəcək qədər vəfasiz deyil. Məni unuda bilməyəcəksən. Yanında olacacam həmisə. Bəlkədə gozlərinin xəyallara daldigi kicicik bir noqtədə, bəlkə də sevirəm deyərək ozunu aldatdigın insanın gozlərində tapacaqsan məni.. Qaranliq dunyam dərdlər və mən, Aglimdaki tək dusuncəm xosbəxtlik və sən...Əvvəl gozlərin, sonra sən cixdin qəlbimnən...