sonu yoktur biliyorum...

Bana bıraktığın aşk gibi yarım yaşıyorum her şeyi.
Başlayıp da bitiremediğim yazılarım, sonuna kadar gelip de okuyamadığım kitaplarım,
son sözlerini duyamadığım şarkılarım var.
Her şeyi aşkımız gibi paramparça yaşıyorum.
Bütün dünyam dudağımdaki yarım bir öpücüğün tadında artık...

Adını koyamadığım yakınlıklarım, bütün sırlarımı dökemediğim ilişkilerim var.
Son kelimesini bir ltürlü söylemediğim cümleler kuruyorum.
Ayın hiç aydınlatmadığı bir gecede, bir güzelliği imkansız bir aşka dönüştürüyorum.
Seni söylediğimde herkesi her şeyi kaybetmekten korkuyorum.
Söylemediğim son kelimesi adın hep oluyor cümlelerimin.
Bir günahımı Allah'tan saklar gibi, bir sırra bütün ruhumla teslim olur gibi susuyorum, sıra sana gelince...

Saçmalıyorum, saçma sapan şeyler yaşıyorum.
Acı veren o gerçeği, seni, kimselerle paylaşmadıkça da sevdiklerim korkuyor benden.
Adın bir duvar oluyor hayatımda.
Aşamadığım, kimselerin aşmasına izin vermediğim bir duvar gibi duruyorsun önümde.
Elim bir başka elin sıcaklığını hissedeceği anda, araya giriyorsun çarpıyorum sana.
Kalbim ne zaman başka bir güzelliğe kapısını açmaya kalksa, huysuz bir bebek gibi paramparça ediyorsun her şeyi.Yüzüme adın çarpıyor, yüzüme yazdıklarım, yüzüme yaşadıklarımız, şarkıları
Biliyorum...

Bana bıraktığın aşk gibi yarım yaşıyorum her şeyi.
Başlayıp da bitiremediğim yazılarım, sonuna kadar gelip de okuyamadığım kitaplarım, son sözlerini duyamadığım şarkılarım var.Her şeyi aşkımız gibi paramparça yaşıyorum.
Bütün dünyam dudağımdaki yarım bir öpücüğün tadında artık...
Yüzüme adın çarpıyor, yüzüme yazdıklarım, yüzüme yaşadıklarımız, şarkılarımız, şiirlerimiz çarpıyor, gelip kalbime bir zamanlar canımın ta içinde senindim şimdi ise sessizce ağlıyorum.
yüreğimde -artık tek kişilik bir sırra- dönüşen adın daha da kamburlaştırıyor beni.
Ne seni yaşabiliyorum, ne de severim sandıklarımla mutlu olabiliyorum.

Biliyorum....
BİLMİYORUM


SONU YOK MU BU SENSİZLİĞİN....??
:cry:

yoxdur :cry:

Seni semek;
Güneşten kaçarken girdapta kaybolmak gibi
Bir umut dilenirken kaldırım köşelerinde
Umut dolu saraylarda sırça köşklerde uyanmak gibi
Hasrete köle olmak özleme küs kalmak gibi
Seni sevmek hücre hücre yavas yavas ölmek gibi…

Seni sevmek
Feryat ederken mutsuzluğa
Günahı sevap diye işlemek gibi
Kandırırcasına bu kalbi
Bir gün geleceğini beklemek gibi
Bazen bir ışıkta kaybolmak
Bazen de karanlıkta yeniden doğmak gibi…

Seni sevmek;
Bir gül olup kutupda açmak
İlkbaharda hazan olup yaprak yaprak solmak gibi
Bir fidan kadar masum ve acizken
Çınar olup ateşinden kül kül savrulmak gibi…

Seni sevmek
Yağmur olup, toprak kokan aşklara hayat vermek
Alev olup kurumuş kalpleri yakmak gibi
Mehtapta yıldızlarla dans etmek
Kumsalda akdenize kucak kucak sarılmak gibi

enden kilometrelerce uzaktayım belki…

elini uzattıgında tutamayabilirim çogu zaman…

yüreyemebiliriz birlikte,

gözlerim degmeyebilir gözlerine,

bekle!

bırakacak hasret bizi.

sen sadece sunu bil;

KALBİM HEP KALBİNLE…