Kişilər niyə səni sevirəm deməz?

Kişilər niyə 'Səni Sevirəm' deməz..??

Davamlı bəzilərini sevmə ehtiyacı duyarıq. Sevildiyimizi eşitmək üçün əlimizdən gələni edərik.

Sonra da "bu qədər sevdiyim bir insan mənə necə belə bir pislik edər" deyə kiçik bir haqsızlığa uğradığımızda ağrılar içində qıvrılarıq. Hər insanın sevgiyə sevildiyini hiss etməyə ehtiyacı vardır. Sevgilisi
tərəfindən anası atası qardaşları iş yoldaşları və ətrafında əhəmiyyət verdiyi insanlar tərəfindən sevildiyini hiss edən adam necə də ayaqlarının üzərində "güclü" dayanar.

"Mənə həmişə sevdiyini söylə!"

Qadınlar dayanmadan təkrarlanmasını istəyərlər sevgi sözlərinin. Kişilərin belə bir problemi yoxdur çünki hər ağılımıza gəldiyində söylədiyimizdən bizdən bolca eşidərlər bu sözləri. Əsla bundan şikayətləndiyimizi düşünməyin tam tərsi insanların yemə içmə ehtiyacı kimi sevgi sözlərinə də ehtiyacı var. Biz hər "Səni sevirəm" dediyimizdə bəli sevirik amma "Sən də məni sevirsənmi?" sualını da yanında soruşaraq və cavabını gözləyərək. Bu özümüzə güvənmədiyimizdən qarşımızdakı adamın bizi sevib sevmədiyini nəzarət etmək ya da sevdiyini bilmədiyimizdən deyil; yalnız "Həyatımdan məmnunum sənin də məmnun olmağını istəyirəm və əlimdən gələni edirəm"in cavabını ala bilmək üçündür.

"Sevginə ehtiyacım var!"

Necə yetişdirildiyimizi bir düşünün; ailəni məmnun etmə xəyallar eşq dolu Türk filmləri uşaqlarını sevmə qoruma bolca fədakarlıq fədakarlıq... Ehtiyaclarımızı qarşıladıqları ölçüdə sevgilərindən də əmin olmamızı gözləyirlər və bu onların sevgilərinin dəlili halına gəlir. Ah bir bilsələr insanın sevildiyini eşitmək ya da birinə sevdiyini söyləmək qədər ehtiyac duyduğu başqa şey olmadığını...

"Sevdiyimi göstərirəm!"

"Sevmirəm dayanmadan bunu kodlaşdırmağı sənə sevdiyimi göstərmək daha çox xoşuma gedir." Bu da kişilərin ağızından tez-tez eşitdiyimiz bir cümlə. Bəli haqlılar da... Sevgini eşitmək qədər hiss etmək də çox əhəmiyyətli. Amma o sehrli iki söz var ya dünyaya əvəz gəlir insana. Stressli yorucu bir günün ardından ya da həyatınızda hər şey yolunda gedərkən sizə göndərdiyi bir öpüş sizə sarılması yanında gözlərinin də içinə baxaraq "Səni sevirəm" deməsini istəməzsinizmi?

"Heç cür istədiyim kimi davranmır!"

Tam fərqli iki şəxsiyyət fərqli həyatlar... Bir araya gəlib uzlaşmaq o qədər asanmı? Doğrularınız arasında ortanı tapmaq onu olduğu kimi günahıyla savabıyla qəbul etmək... Çətin çox çətin... Birini sevdiyimizdə onun öz həyatına dair bizim çox da görmək istəmədiyimiz xasiyyətləri davranış formaları bizi necə də narahat edər. Əsla onun da özünə aid bir dünyası olduğunu qəbul edə bilmərik. Hər şeyi öz bucağımızdan düşünər "mən bu vəziyyətdə belə edərdim" deyər onu günahlandırarıq. Sıxlıqla da onda gördüyümüz səhvlər zatən bizdə mövcud olanların əks olunmalarıdır; qarşımızdakı adam vasitəsilə özümüzü tənqid edərik. Başqalarına qüsur tapmaq nə qədər də asan deyilmi? Özümüzə olan güvənəmik azaldığı ölçüdə mükəmməl bir əlaqə axtarışımız da artar. Əslində mükəmməl gördüyümüz biri tərəfindən seçilmək üçündür bütün edilən.

"Yoxsa mən dəliyəmmi?"

Bəzən bu ehtimalı belə nəzərə alırıq! Çünki paranoyya paranoyya paranoyya... "Niyə belə söylədi niyə mən elə dediyimdə belə söyləmədi mənə niyə elə nifrət edərmiş kimi baxdı mən olsam belə deyərdim bizə nələr olur?" Əsl sizə nələr olur? Belə dərin bir nəfəs alın arxanıza söykənin. Hər şey yerli yerində. Amma o iki sehrli sözcüyə bağlı...

Bir düşünün: Sizin üçün hər fədakarlığı edən,sizi sevən,gününüzü birlikdə keçirdiyiniz insana 2 kəlimə demək çoxmu?

Onda forumdakı oğlanlardan soruşaq. Niye sevirem demirsiz ?
Mence tez tez demeyin onsuz :D Amma niye demediyiniz de maraqlıdır bize.