Gecə... ulduzlar... sən... mən..

[
Sakit gecə... O qədər sakitdir ki, sanki danışmağa qorxur... Gördüklərini deməyə, dilə gətirməyə çəkinir... O da mənim kimi bildiklərini, gördüklərini, hiss etdiklərini gündüzlə paylaşmaqdan, dərdləşməkdən qorxur. Sakit, qorxaq gecədə ulduzları seyr edirəm... Necə gözəldirlər.. Bu qədər gözəllikləri birləşdirən səmadır. O gecə kimi qorxaq deyil artıq.. Bu qədər ulduzu özünə tabe etməyi bacarır.. güclüdür!!!!!
Mənimlə birgə bu gözəllikləri seyr edən nə qədər adam var görəsən? Kimi bu gözəlliyi sevdiyi ilə birgə seyr edir, kimi tək tənha seyr edə edə sevdiyini düşünür, onu ulduzlarla müqayisə edir üstünlüyü sevdiyinə verir...kimi ulduzlarla danışır... bəlkə də son dəfə ümidlərini söyləyir.. mümkün ola bilməyəcək hadisələrin mümkünlüyünə inanır... ulduzlara inanır.. inanır ki onlar sevdiyinə olan hisslərini sevgilisinə çatdıracaq..
Ulduzlar saysız hesabsız... mənsə tək.. ulduzlara paxıllıq edirəm. Onun ətrafında nə qədər özünə bənzərləri var...onu dinləyə biləcək, dərdini bölüşə biləcək.. onu qoruya biləcək.. bu gözəllikləri də görməyi bacarmaq lazımdır. Elə bilirsiniz bu ulduzları, bu gözəllikləri hamı görür??
Dünya içində kiçik dünya var.. kiçik dünyanın da kiçik insanları var...içindəki təlatümlərdən, narahatlıqlardan baş aça bilməyib bu gözəlliklərdən məhrum olanlar..ulduzların, gecələrin gözəlliyini görə bilməyənlər...