Həsrət

Həsrət

Göz yaşları həsrət dolu qəlblərə tökülən iztirab damlalarıdır. Həsrət hicranla yanan ruhun sızıltısıdır. Ona nə dil, nə də parlaq ifadələr tərcüman ola bilər. Onu bütün hərarəti ilə ancaq həssas könüllər hiss edə bilər.
Həsrət dalğaları hiss dolu könüllərin sahilini insafsızcasına döyər və hər dəfə ruhdan bir parça qoparıb, yeni həmləyə hazırlaşar. İradəsi güclü olanlar polad ruhları ilə müqavimət göstərsələr də, zəif iradəlilər yavaş-yavaş əriyib gedərlər.
Bir də, könül vermək üçün həqiqi “məhbub” tapa bilməyən, ağlı və ruhu ilə fani “məhbub”lara aşiq olan ruhlar var. Əgər onlar bilsəydilər ki, heç bir fani “məhbub”a könül verməyə dəyməz və hər “şəfəq”dən sonra “qürub” başlayır, o vaxt “Leyli” deyib arxasınca qaçdıqları ilğımlardan əl çəkər, “Mövla” deyib, könüllərini həqiqət mehləri ilə doldurardılar...
Göz yaşları həsrətin ən gözəl tərcümanıdır. Üfüqün arxasındakı “məhbub” üçün göz yaşı tökən həsrət dolu gözlər dərin bir kədərlə hicrana qərq olar.

Bu gün fikirləşdim ki, həsrət çəkməyim. Həsrət sızıltıların azaldım könlümdə. Nə deyim ay Elif! dilləndirdin həsrətimi yenidən.

Həsrətindəyəm
İllər xəstəsiyəm sənin eşqindən,
Sənin hicrindən və gözlərindən.
Aylar keçsə də, vaxtım ötsə də,
Yenə də sənin həsrətindəyəm.

Həmdəm-xəyal olub uçsam göylərdə
Səhnəyə çıxıb oxusam yenə
Kimnənsə gülüb danışsam belə
Onsuz da sənin həsrətindəyəm.

Gözümün yaşı sel kimi axsa,
Ürəyimin içi gül kimi solsa
Ömrümün fəsli sona çatsa da
Bil ki sənin həsrətindəyəm.

Həsrətin
Çətindir uzaqda yaşamaq sənsiz
Həsrətin qəlbimi yandırır gülüm.
Baxıram şəklinə səssiz-səmirsiz
Sənsizlik hər zaman çəkdirir zülüm

Səni unutmağa gücüm yetmədi
Xəyalın yuxumdan çıxıb getmədi
Mən səni itirdim sevgim itmədi
Belə yaşamaqdan yaxşıdır ölüm!

Qəlbləri dindirən segahdı həsrət. Yollarda qalmış gözlərdi həsrət. Qəlbimə köklənmiş intizrdı həsrət. Məni məndən almış sevgidir həsrət. Dilə gətirə bilmədiyim duyğularımın meyvəsidir həsrət.

Hesret ne qeder uzun olsa ,vusal bir o qeder sirindir... esasi odurki hesretin sonunda qovusmaq dura....

həsrət varsa vüsalda var

Alıntı:

---

Sindy Nickli Üyeden Alıntı

Hesret ne qeder uzun olsa ,vusal bir o qeder sirindir... esasi odurki hesretin sonunda qovusmaq dura....

---

çox haklısın :wink: :aferin:

Hasret içimde dinmeyen bir yaradır.
Kalbe saplanmış bir bıçak gibi her ah ettiğinde biraz daha derinleşen bir sızıdır.

Məni həsrət öldürüb...

Meni hesret oldurub

duygularin ozunde

arzular donub qalib

sene hesret gozumde

yasamaq istemedim sensizliyin qoynunda

goz yasina cevrildim ayriligin yolunda

meni hesret oldurub

indi ozun qoruyub,

oz elinle ruhumu

buludlara buruyub

Semanin goz yasiyla asimana tapsir sen

bu deli mehebbeti

qelbimde apardigim

son gumana tapsir sen

Meni hesret oldurub

Ciceklerin ruhu yox

Ruhumun mezarina duygulari getir sen

menim ondan duydugum gul qoxulu etir sen

meni hesret oldurub

Sevgi omru yasa sen

Sene ehsen deyirem

axi nece bacardin

senin ile doyunen bu divane ureyi

cevirmedin dasa sen

Meni hesret oldurub

Son ana yetismedin

Ureyimde o gizli

Sevgimle gorusmedin

Indi bir ruh heykelin onune geleceksen

Belke bu gunden sonra seklimi seveceksen...

[


İtirdim...
Ağlamadım yoxluğuna...
Fikrim daş dəymiş pəncərə şüşəsi...
Nə günəşi şahid çağırdım, nə ulduzları
Bu çılpaq həqiqəti görmək üçün.
Gecələr səni yuxumda gördüm,
Balıncımı da çevirmədim yuxuna girmək üçün.
Demirəm nağıl qədər uzaqdasan, əbədi bir gecənin sakiniyəm.
Demirəm bu görkəmdə fanarları sındırılmış avtomobil kimiyəm.
Belə olsa nə vardı,
Gözlərim olmasa da, əllərim səni tapardı.
Yolları bir yumaq kimi yığardım əllərimə,
Dağıdardım qatarların sırasını, çatardım əllərinin həsrətinə.
Elə səni axtarmaq olardı peşəm,
Gözlərimdən su çilərdim yollara,
Bir də nəğmə oxuyardım:
~~Küçələrə su səpmişəm...~~
Demirəm sənsizlik yolları kəsib.
Yox!
Bir bax gözlərimə,
Bircə kəlmə söz yazılıb:

~~Təəssüf!~~