Sadəcə bir nağıl idik...

“Hiss etmə” desəmdə ürəyimə yoxluğunu hiss edir dərin bir yerlərdə.

Bir nağılın fərqli qəhrəmanları idik biz səninlə

Bəs nağıllar gerçək olurdu...

Başlanğıc hekayələr xəyallardan ibarət olur

Biz də eləyik...

Elə bir nağıl idi bizimki...

Gerçək deyildik!

Ancaq xəyallardan ibarət idi ötüb keçən günlər.

Yaşanılan xatirələr...

Hansı xəyalı qurduqsa onu yaşadıq

Bədbəxt idik deyə bilmərəm.

Çünki yaşananlar gerçəkmiş kimi xoşbəxtlik idi...

Çünki xəyallarımızda xoşbəxtliyi qurmuşduq.

Yalan bir nağılın,yalan bir xoşbəxtliyi idi hiss etdiyimiz.

Üzümüzdə yerli-yersiz təbəssümlər meydana gətirən yalan sevgimiz!

“Sevmədik bir-birimizi” deyə bilmərəm.

Çünki xəyallarda qurduğumuz “Bizi” çox sevdik

Yalan da olsa sevgin,səndə məni sevmişdin,sevgilim.

Nağıl idi bu sevgi

Bir vaxtsız sevgi nağılı

Nağıllar arasında pis sonla bitən nağıl olaraq qaldı

Gözlərinə baxıb “Səni Sevirəm” deyə bilməsəm də sənə

Bu ürək səni nağılların gizli misralarında sevdi.

Sənin bilmədiyin,oxumadığın,üstündən keçdiyin sətirlərdə qışqırdı bu ürək səni sevdiyini...

Amma sən eşitmədin.

Yalandan da olsa sıx tutduğun əllərimi “Yalansız” bir əlvida ilə bir anda necə buraxa

bildin,sevgilim?

Bəli yalan bir nağılın,yalan sevgisi idi bizimki

Yalandan da olsa sıx tutduğun əllərimi “Yalansız” bir əlvida ilə bir anda necə buraxa

bildin?

Sən bu nağılın sevimli və yalançı baş qəhrəmanı idin...

Ya da üzr istəyirəm sənə yalançı deməyə haqqım yoxdu..

Çünki sən xəyalımızdakı hər saniyə yaşadan idin məni.

Təbii sonundakı xoşbəxtliyi qaranlıq dünyaya həps edərək.

Bu ürək səni yalansız bir sevgi ilə sevmişdi

Və nağıl bitdi

Nağıldakı qəhrəmanlar bir-bir getdi

Səndə...