"Məhz sən!"...

[

Sənə hər kəsdən çox inana bilirəm!
Çünki səninlə sadə və səmimi ola bilirəm. Sən xəyallarımı həqiqətə çevirirsən. Nağılların həqiqətlərdən yarandığına inandırırsan. Risk edə bilirəm hər şeylə, bilirəm ki məni heç vaxt məyus etməyəcəksən... Ona görə ki mən də heç vaxt özümə səni məyus etməyə icazə vermirəm...

[

Sən hamıdan xüsusisən mənimçün!
Ona görə ki, sən həm özünə, həm mənə qalib gəlirsən. Ona görə ki sən mənimlə hədləri tanıyırsan, bilirsən. Ona görə ki mən səhv edə bilərəm, sən heç nə demədən onları düzəldərsən. Ona görə ki, sənin haqda düşünəndə mənə dərd gətirmirsən.Təəssüf,peşmançılıq hiss etmirəm-mənə rahatdır,doğmadır sənin haqda düşüncələrim...

[

Mənə nə qədər doğmasan!
Təbəssüm kimi, yalnız gözlərdəki təbəssüm kimi...
Deyilməmiş,amma başa düşülən sözlər kimi...
Hələ verilməmiş suala alınmış düzgün cavablar kimi...
Hələ deyilməmiş,amma artıq yerinə yetirilmiş xahiş kimi...


[

Məhz sən!
Elə bil ki,sən hər zaman mənə nə lazım olduğunu və yaxud olacağını bir an öncədən hiss edirsən.
Mənə arxa,dayaqsan...tamamilə tənha olduğumu düşündüyüm bir anda.
Və həmçinin mən də artıq sənə nə lazım olduğunu səndən öncə hiss edirəm, söhbətə başlayanda artıq onun sonunda məni nə gözlədiyini elə dəqiq,elə gözəl bilirəm ki.Səni sevirəm!
Bu dünyada var olmağının hər zaman hiss olunması kimi...
İndi və gələcəkdə gözlənilən xoşbəxtliyə olan minnətdarlıq kimi...
Güclə duyulan,ləçəklərə toxunduğun zaman ovuclarına hopan ətir kimi... Sanki daxilimdə bir çiçək açıb səninlə,onun ətri bütün varlığıma hopub. Mən bu ətri hiss edirəm və dünyanı başqa cür görə bilirəm.Sənə mələk deyərdim,amma mələklərin yeri bir başqa dünyadır,sən isə məni bir insan kimi qoruyursan.
Bax səninlə mənə belə işıqlıdır.Mən istəyirəm ki sən bunu hiss edəsən.
Amma bütün bunları sənə necə çatdıra bilərəm axı? Necə deyim ki biləsən nə qədər dəyərlidir bu hisslər.Mən səni,sənin həyatını,həyatında olanları qorumaq istəyirəm.
Bunlar sənə olan sevgimdə haqlı olduğumu sübut edir.
Bax buna görə həmişə təmizəm vicdanım qarşısında.Mən bu hissləri həmişə qoruyacam.
Heç nə ilə onları çirkləndirməyəcəm.
Nə ehtirasla,nə özünə bağlamaqla.Nə boz qüssə ilə,nə mavi kədərlə.
Nə yaşıl qısqanclıqla,nə sarı yalanlarla.
Bunlar hamısı bizim həyatımızı solğun edir və ondan sonra geriyə addım atmaq çox çətin olur.
Mən isə irəliyə doğru bir addım atmaq istəyirəm.