Hekayə və dərs

[
Döyüşün ən qanlı günlərindən biri idi.Əsgər dostunun bir az irəlidə qan içində yerə yıxıldığını gördü.İnsan başını bir saniyəlik belə səngərdən çıxara bilməyən güllə yağışının altındaydılar.
Dostuna kömək etmək üçün səngərdən çıxmaq istəyəndə ,başqa bir əsgər yoldaşı onu çiynindən tutaraq səngərin içinə çəkdi-Deli olmusan nedir?getmeye deymez,görmürsen delik deşik olub ?çox güman ki ölüb,onu xilas edə bilməyəcəksən.Boş yere heyatını təhlükəyə atma.
Amma əsgər ona qulaq asmadı ve özünü səngərdən bayıra atdı.
İnanılması mümkün olmayan gerçekləşdi,əsgər o qorxunc ve dəhsətli güllə yağısının altında yaralı dostuna yetişdi.Onu çiyninə aldı ve qaçaraq geri döndü.Birlikdə səngərin içine yuvarlandılar.Fəqət cəsur esger yaralı dostunu xilas ede bilməmişdi,o artıq dünyasını dəyişmişdi.Səngərdəki digər dostu isə-sənə getməyə dəyməz demədim? həyatını boş yerə təhlükəyə atdın
-Getməyimə dəyərdi ,gözleri dolaraq cəsur əsgər cavab verdi.
Çünki yanına çatanda hələ sağ idi ve onun son sözlerini eşitdim-deye cesur esger cavab verdi,ve hıçqıraraq ölmüş dostunun son sözlərini təkrar etdi
-Gələcəyivi bilirdim……Geleceyivi bilirdim……..
1 DERS İnamı hiss etmek önəmlidir,amma inamı boş cıxrmamaq ondan da önəmlidir.
[
Qocaman qovaq agacinin yanında kicik sarmaşıq boy atmışdı.Bahar da havalar isindikcə bu kiçik sarmaşıq ağaca saılaraq böyüməyə başlamış.Yağışın və günəşin təsirindən sürətlə böyüyərək qovaq agacı ilə bir boyda olmuşdur.Bir gün sarmaşıq özünündn razi şəkildə qovaqdan soruşdu:-sən neçə aya bu boyda olmusan?
-On ilde ,deye qovaq cavab verdi
-on ilde?sarmaşiq güldü
-Mən ən azı iki ayda sən boyda olmuşam bax!
- Düz deyirsen ,qovaq cavab vermisdir
Günler bir- birini qovaraq baharın son küləkləri əsməyə başlad.Sarmaşıq əvvəl üşüməyə sonrada yarpaqlarını tökərək, get gede solmağa başladı.Bu vaxt sarmaşıq həyacan içində qovaqdan soruşdu :Mənə nə olur bele,niye bu hala düşdüm?
-Ölurəsən –deye qovaq cavab verdi
-Niye? –sarmaşıq soruşdu
-Mənim on ilde gəldiyim yerə sən iki ayada gəlməy calişdığın üçün
DERS 2 Zəhmət çəkmədən ,əmək sərf etmeden əldə olunan uğur, uğur sayilmaz
Asanlqla qazanılan ,asanlıqlada əldən cıxır.Her işde alın teri ve emek sərf etmek lazımdır