Hz. Peygamber’in Sahabilerle Şakalaşması

Kendi Hanımlarıyla Şakalaşması
İbn Abbas’tan gelen rivayette bir adam Rasûlullah’ın nasıl şaka yaptığını sorması üzerine o da:
-“Hz. Peygamber hanımlarından birisine geniş bir elbise giydirdi, bu elbiseyi giy, Allah’a şükret, eteğini de gelin eteği gibi bir sürü bakalım” buyurduğunu nakleder.

Hz. Aişe’den gelen bir rivayette O şöyle demektedir. “Bir defasında, Rasûlullah ile beraber bir yolculuğa çıkmıştım. O zaman zayıftım. Şişman değildim. Rasûlullah yanındakilere:
-“Siz önden gidin” buyurdu. Onlar epeyce arayı açınca, bana:

-“Haydi gel, seninle yarışalım” dedi.

Rasûlullah ile yarış ettik. Ben onu geçtim. Ben şişmanlayıncaya kadar sesini çıkarmadı. Bu arada ben de bu hadiseyi unutmuştum. Yine Rasûlullah ile birlikte bir yolculuğa çıktığımızda, yanındakilere:

-“Siz önden gidin” buyurdu. Onlar ilerleyince de, bana:

-“Haydi gel yarış edelim” dedi. Bu seferki yarışta o beni geçti ve:

-“Ödeştik” diyerek gülmeye başladı.”

Numan b. Beşir’den : “Hz. Ebû Bekir, Hz. Peygamber’in huzuruna girmek için izin istediği bir sırada, kızı Hz. Âişe’nin Rasûlullah’a karşı içeride yüksek sesle konuştuğunu duydu. İçeri girdiğinde Hz. Âişe’nin üzerine yürüyüp onu dövmek istedi ve:
-“Rasûlullah’a karşı yüksek sesle konuştuğunu görüyorum. Bu ne hal?” diye çıkıştı. Rasûlullah araya girip onu korudu. Hz. Ebû Bekir, dışarı çıkınca Rasûlullah Hz. Âişe’ye dönerek:

-“Nasıl, seni babandan kurtardım mı?” buyurdu. Aradan birkaç gün geçtikten sonra, Ebû Bekr, Rasûlullah’ın yanına gelmek için izin istedi. İçeri girdiğinde Hz. Peygamber’le kızı Âişe’nin iyi olduklarını görünce onlara:

-“Ha şöyle, beni kavganıza soktuğunuz gibi, sulhünüze de ortak ediniz” dedi. Rasûlullah da:

-“Biz de öyle yapıyoruz” diye cevap verdi.” (Ebû Davud, Edeb, 92; Kandehlevî, IV,1176-1177)

Diğer Hanım Sahabilerle Şakalaşması
Hz. Hasan’dan rivayet edilir ki: Ensâr’dan yaşlı bir kadın Hz. Peygamber’e geldi ve:
-“Ya Rasûlullah, Allah’ın beni cennete sokması için dua et”

-“Bilmiyor musun? İhtiyarlar cennete giremez” deyince, yaşlı kadın üzüntüsünden ağlamaklı bir hale geldi. Hz. Peygamber gülerek:

-“Biz onları (=kadınları) eşlerine düşkün, hepsi bir yaşta ve bâkireler olarak yeniden inşa ederiz” (Vâkıa, 56/35-37) âyetini okumadın mı? diyerek ihtiyar kadınların ihtiyar olarak değil de genç kız halinde cennete gireceğini son derece lâtif bir şekilde açıklamış ve yaşlı kadının gönlünü de almıştır.

Rasûlullah, bir kadına, kocasının gözünde beyazlık bulunduğunu söyler. Kadın üzgün bir şekilde kocasına gelir. Hz. Peygamber’in kendisi hakkında söylediklerini aktarır. Kocası, Rasûlullah’ın lâtife yaptığını, herkesin gözünde beyazlık olduğunu kastettiğini söyler. (en-Nüveyrî, IV,3; İbn Kuteybe ,439; Krş. Köten,IV,466).
Erkek Sahabilerle Şakalaşması
Enes b. Mâlik’ten rivayet edilir ki: Bir adam Rasûlullah’a geldi, onu devesine bindirmek istedi. Rasûlullah da:
-“Biz de seni bir deve yavrusuna bindirelim” deyince,adam:

-“Ya Rasûlullah, ben yavru deveye nasıl bineyim?” dedi.

Rasûlullah da:

-“Bütün develer bir ana devenin yavrusu değil midir?” buyurdu.(Ebû Davud, Edeb,92; Tirmizî, Birr, 57)

Yine Enes b. Mâlik’ten rivayet edilir ki, Enceşe isimli bir sahabi Veda Haccı dönüşünde Rasûlullah’ın hanımlarını taşıyan develeri sürmekteydi. Yanık sesi ve hızlı ritmiyle söylediği şarkılarla develeri koşturdu. Rasûlullah:
-“Ey Enceşe! Yavaş sür billûrları kırma” dedi (Dârimî, İstizan, 65)

Rasûlullah burada hanımlar için son derece nazik ve kibar bir ifade kullanmıştır. Onların billûr gibi şeffaf ve kıymetli olduğu kadar çok hassas olduklarını, hemen kırılıvereceklerini vurgulamıştır.

Yine Enes b. Mâlik’ten: Zâhir adında bir bedevî çölden Rasûlullah’a hediyeler getirmişti. Döneceği sırada Rasûlullah da ona hediyeler verdi ve:
-“Zâhir,bizim çölde yaşayanımızı temsil eder, biz de onun şehirde yaşayanını temsil ederiz” buyurdu. O çirkin olduğu halde, Rasûlullah onu çok severdi. O alış veriş ederken Rasûlullah arkasına dolandı kendisini göstermeden:

-“Ben kimim?” diye sordu.O da Rasûlullah’ı tanıdı.Rasûlullah da:

-“Bu köleyi kim satın alacak?” diye sordu. Adam da:

-“Ya Rasûlullah, beni değersiz buluyorsun” dedi. Rasûlullah:

-“Allah’ın kulu , kölesi değil misin? O halde O’nun katında değerin yüksektir” buyurdu (Ahmed b. Hanbel, Tirmzî, Kandehlevî, III, 1176 ).

Görüldüğü gibi Hz. Peygamber şakalarında telmih ve tevriye sanatına oldukça fazla yer vermiştir.

Sahabi’nin Peygamberle Şakalaşması
Hz. Peygamber, torunları Hasan ve Hüseyin’i iki omzuna oturtmuş bir halde idi. Hz. Ömer bu durumu görünce Hasan ve Hüseyin’e hitaben:
-“Altınızdaki at ne kadar kıymetlidir?” diye şaka yaptı. Hz. Peygamber de Hz. Ömer’e:

-“Onlar da iyi binicilerdir” diye mukabelede bulundu (Heysemî, a.g.e., IX, 181-182).

Yine aynı şekilde bir başka olay da şudur: Bir gün Hasan ile Hüseyin kaybolur, Hz. Peygamber uzun aramalardan sonra onları çok korkmuş bir halde bulur, onları sever, öper, okşar ve her ikisini de omuzlarına alıp geri getirirken yolda Selman’a rastlar. Selman da Hasan ile Hüseyin’e hitaben:
-“Ne mutlu size, ne güzel de bineğiniz var” diye takılır. Rasûlullah ise ona:

-“Onlar da iyi binicidirler. Babaları ise onlardan daha da hayırlıdır” cevabını verir (Heysemî,a.g.e.,182; Köten,IV,468).

En şakacı sahabilerden olan ve Hz.Peygamber’i çok seven Nuayman, Medine’ye iyi bir şey geldi mi hemen alır ve onu Rasûlullah’a hediye ederdi. Yine bir gün çarşıya nefis bir bal geldiğini gördü. Hz. Peygamber’e getirip hediye etti. Ancak balın parasını vermemişti. Satıcıyı Hz. Peygamber’e getirdi ve O’ndan parasını almasını istedi. Hz. Peygamber de ona:
-“Hani hediye etmiştin” deyince Nuayman:

-“Ya Rasûlullah! Bu güzel balı senin yemeni çok istedim, param olmadığı için böyle yaptım” dedi. Hz. Peygamber de gülerek adamın parasını ödedi (İ. Abdilberr , el-İstiâb, IV, 473).