Əmanəti Öz Sahibinə Qaytarmaq

Əmanəti Öz Sahibinə Qaytarmaq

[

Hər in*sa*n fərqli ba*ca*rıq və qa*bi*liy*yət*lə*rə malikdir. Bun*dan əla*və, hər in*sa*nın iman də*rə*cə*si, Al*lah qor*xu*su və təq*va*sı da fərq*li* olduğu üçün, bun*la*ra bağ*lı ola*raq mə*su*liy*yət his*si, əda*lət an*la*yı*şı, ha*di*sə*lə*rə qiy*mət ver*mək qa*bi*liy*yə*ti də fərq*lidir. Bu sə*bəb*dən in*sa*nın da*şı*ya*ca*ğı mə*su*liy*yə*tin nö*vü və bö*yük*lü*yü də fərq*li ola bi*lər. Bir işi doğ*ru və qü*sursuz şə*kil*də ye*ri*nə ye*ti*rə bi*lə*cək in*san hə*min işin «əh*li» he*sab edi*lir. Əma*nə*tin öz sa*hi*bi*nə qay*ta*rıl*ma*sı isə Quran*da bil*di*ri*lən əmr*dir:

“Al*lah si*zə əma*nət*lə*ri öz sa*hib*lə*ri*nə qay*tar*ma*nı*zı və in*san*lar ara*sın*da hökm et*di*yi*niz za*man əda*lət*lə hökm et*mə*ni*zi əmr edir. Hə*qi*qə*tən, Al*la*hın bu*nun*la si*zə ver*di*yi öyüd ne*cə də gö*zəl*dir! Əl*bət*tə, Al*lah eşi*dən*dir, gö*rən*dir!” (Ni*sa su*rə*si, 58).

Əma*nə*tin öz sa*hi*bi*nə qay*ta*rıl*ma*sı İs*la*mın əsa*sın*da da*ya*nan əda*lət an*la*yı*şı*nın mü*hüm his*sə*si*dir. Əma*nə*tin öz sa*hi*bi*nə ve*ril*di*yi, hökm*lə*rin əda*lət*lə ve*ril*di*yi İs*la*mi cə*miy*yət*də heç bir in*san haq*sız*lı*ğa və zül*mə mə*ruz qal*maz. Sis*te*min bü*tün sa*hə*lə*ri qü*sur*suz şə*kil*də fəa*liy*yət gös*tə*rər, mak*si*mum fay*da əl*də edi*lər.

Hal*bu*ki, ca*hil cə*miy*yət*lər*də və*zi*fə bölgüsü əsa*sən hə*yat yol*da*şı, dost*luq, qo*hum*luq mü*na*si*bət*lə*ri*nə, xə*tir-hör*mətə, qar*şı*lıq*lı mən*fə*ət*lə*rə gö*rə tən*zim*lə*nir. Bunun nəticəsi olaraq, yük*sək və*zi*fə*lə*rə və mə*qam*la*ra hə*min işi bil*mə*yən ca*hil, ağıl*sız, qa*bi*liy*yət*siz və ba*ca*rıq*sız in*san*lar gə*ti*ri*lir. Be*lə cə*miy*yət*lər*də əda*lə*t və səmimilikdən söh*bət belə ge*də bil*məz. Nə*ti*cə*də də heç bir iş*dən la*zı*mi fay*da əl*də edi*lə bil*mir. Ki*çik mə*na*fe qrup*la*rı*nın ma*raq*la*rı cəmiyyətin maraqlarından üstün tutulur və bö*yük so*si*al böh*ran*lar baş ve*rir.

Quranın əx*laq sis*te*mi*ni mə*nim*sə*yən cə*miy*yət*də isə be*lə prob*lem*lər ol*maz. Bu*na bax*ma*ya*raq mö*min in*san hər sa*hə*də əda*lə*tli ol*ma*lı, hər hə*rə*kə*ti*ndə, qəbul etdiyi hər qə*ra*rı*nda və verdiyi hər hökmdə Qurana ta*be ol*ma*ğa diq*qət gös*tər*mə*li*dir.

Xü*su*sən də Al*lah yo*lun*da fik*ri mü*ba*ri*zənin apa*rı*lması üçün ona tap*şı*rı*lan və*zi*fə*ni uğur*la ye*ri*nə ye*tir*mə*yin di*nin mən*fə*ət*lə*ri ba*xı*mın*dan ol*duq*ca mühüm əhə*miy*yə*ti vardır. Bu*na gö*rə də hər han*sı və*zi*fənin düzgün bölüşdürülməməsi, ba*car*ma*yan*la*ra mü*hüm iş*lə*rin ve*ril*mə*si ayə*nin hök*mü ilə zid*diy*yət təş*kil edən hə*rə*kət*dir. Bu isə İs*la*ma və mü*səl*man*la*ra zə*rər gə*ti*rir.
(məqalə harun yahya)