yaşanmış olay

arkadaşlar sizlere 1997 yılında eşimle nasıl tanışdık ve evlendik onu anlatmak istiyorum.

bigün arkadaşımı ev tlf aradım (tabi o zamanlar tlf hatları iyi çalışmıyordu karışıyordu)bi baktım biri kaldırdı arkadaşımı sordum oda burada yaşamıyor özür dilerim yalnışlık oldu dedim tlf kapatmak isterkene eşim lütfen kapatmayın tanışmak istiyorum dedi.eşimde o zaman Azerbeycanda öğrenciydi ilk senesi.bu arada tanışdık tanışmamın nedeni yeni erkek ark ayrılmışdım düşündümki aman sonucda bi türk evlenecek değilim ya biraz arkadaşlık yapar ayrılırım .eşimle 3 ay boyunca konuşduk ama görüşmedik çünki pek cesaret edemiyordum.neyse eşim görüşmemiz için çok ısrar ediyordu ve bana aşık olduğunu duygularında ciddiymiş ama ben inanmıyor ve dalga geçiyordum.bigün kabul ettim ve içimde dedimki ya bu salak çocuk bakalım kimmiş?bizim eve yakın biyerde metro var onun yakınlığında taşdan hikel vardı anlaşdık orada buluşacaktık.oraya vaktinde gittim bakıyorum kimse yok bu arada benim uyanık eşimde uzakdan beni izliyormuş bi bakayım çirkinse hiç yaklaşmayım orada kaçayım.ben beklerkene aynı hikelin yanında biri bekliyordu çocuk bana bakıyor bende ona ama yaklaşmıyor sonunda ben yaklaşdım eşimin ismini söyledim sizmisiniz çocuk baktım azerice konuşdu demekki o değilmiş o arkadaşda birini bekliyormuş ama kızı galiba görmemiş ben sanmış.neyse eve dönmek istiyordumki baktım arkadan biri pardon sevda sizmisiniz dedi?döndüm baktım şöyle eşim bi halde gelmişki saçlar karışmış bakımsız vede okuldan kaçmış gelmiş buluşmaya.orada onu beyenmedim 2 dk durduk ve ayrıldık ondan sonra 15 gün tlf-na çıkmadım.en sonunda açtım tlf-nu ve konuşduk ama cesaret edemedim söylemeyeki seni beyenmedim sonra ısrarla buluşalım dedi sonra sıksık görüşmeye başlayınca onu alışdım ve bir-birimizi sevmeye başladık bu aradada aynı ünversitede okuyormuşuz.1 sene çıktık ve ailem duydu ilişkimizi kabul etmediler babam illaki başkasıyla evleneceksin dedi ve daha önce beni isteyen oğlan evine haber yolladı.bu arada tlf konuşmak okula gitmek dışarı çıkmak yasaklandı çaresizim bi yolunu bulub eşimi aradım ve olayı anlattım oda dediki sevda hadi kaçalım o cahil kafamla evet dedim ve kararlaşdırdık o gece sabaha karşı 4-de.o günü o kadar heyecanlı ve korku içindeydimki ellerim buz olmuşdu çok kararsızdım ve o akşam annem bitürlü uyuyamadı sanki kadıncığazın içinde bişeyler hiss etmişdi.akşam oldu gece 1 oldu artık 4 yaklaşıyordu kapıyı açdım baktım gelmiş üzerimi giyindim ve bloka çıktım eşimi gördüm arkadaşlar sabaha karşı saat 4 eşim takım elbisede yeni ayakkabıda gelmiş şimdi içimde korku heyecan var bide eşime öyle görünce dahada gülme krizine girdim kendimi gülmemek için zor tuttum.gecenin o saatinde takım elbise yeni ayakkabı giyinmesi komiğime gitti.spor bişeylerde giyine bilirdi?neyse ondan sonrasıda malum Bakü polisleride tüm arayışlarda bizi arıyor kardeşimde bi tarafdan aileside destek çıkacağına malesef karşı çıktılar ailem gibi okulada gidemiyorduk yani kabus dolu günler yaşadık.o günlerden bu günlere geldik ve atlattık kötü günleri.eşimin ailesinden pişmançılığım olsa bile ama eşimden asla hiç pişman olmadım.bu kadar benim hayat hikayem.şimdiden fikirleriniz için tşkler

vay be roman gibi yani paylasimin için tesekkurler sevda

Esas olan sevgidir ve siz de sevdiyiniz insanla birlikde bunu yaşatmağı bacarmısınız sevgi varsa bütün çetinliklere tab getirecekdir yeter ki birlik olsun siz bu güne qeder bu qeder çetinliyi sevginizle aşdınız bundan sonra da aşacağınıza inanıram esl sevgi çetinliklerden, sınaqlardan keçmelidir
size bundan sonrakı sevginizde, heytınızda uğurlar

fikirleriniz üçün çok sağ olun burada Azerbaycanlı görmek? ne yaxşıkı buranı taptım bir tesadüfdü ama sevindim.arada sizlerle dertleşmek paylaşmak ne güzel?

Güzel bir hikaye... en güzeli de eşine bu kadar saygı duyman ve onu gerçekten seviyor olman.

Men ilk defe 1991 ilde bir toplantı üçün Bakıya gelmişem... O toplantıda bir xanım gördüm ve üreyimden hemen bildim ki onunla evleneceyem... Bilirem gülmeli... Amma üreyimden bu geçti... ve 1993-cü ilde de onunla evlendim... Azerbaycanı çox sevdiyime göre orda yaşamayı planlaşdırırdım... Bir nece il İstanbul'da yaşamalı sonra da Bakıya qayıtmalı idik... Amma xanımım buranı çox sevdi ve Bakıya qayıdmağı istemedi... Buna göre de burda yaşayırıq. Ne planlaşdırdım amma ne olub... O toçna İstanbullu olub amma menim üreyim de Bakıda qalıb... men İstanbullu iken Bakılı, o da Bakılı iken İstanbullu olub... Geçen yay Bakıda idik... bu yay belke getmek ister deye soruşdum... İstemir... Men yene de özüm getmeliyem... Mene yaxşı yol!!!

Bir de Yesterday'den hekayesini eşitmeq isterdim... O ne fikirleşti, ne planlaşdırdı ve ne olub!

Yesterday... Bakı ve İzmir'i biribirine oxşadırlar... heqiqeten oxşayır?

evet evlilik hikayen güzelmiş gerçekten mutluluğun bir ömür boyu sürer inşallah

Alıntı:

---

s_e_v_d_a Nickli Üyeden Alıntı

fikirleriniz üçün çok sağ olun burada Azerbaycanlı görmek? ne yaxşıkı buranı taptım bir tesadüfdü ama sevindim.arada sizlerle dertleşmek paylaşmak ne güzel?

---

Burada hamı Azerbaycanlıdı. Ya da Azerbaycan sevdalısıdı. Ona göre mesajlarınızı doğma dilimizde yaza bilersiniz. Belece veten hesretiniz de biraz dinmiş olar. Türkiyeli dostlarımız da dilimizi bilir artıq :D Rahat oxuyub başa düşürler.

Alıntı:

---

yeshu Nickli Üyeden Alıntı

Güzel bir hikaye... en güzeli de eşine bu kadar saygı duyman ve onu gerçekten seviyor olman.

Men ilk defe 1991 ilde bir toplantı üçün Bakıya gelmişem... O toplantıda bir xanım gördüm ve üreyimden hemen bildim ki onunla evleneceyem... Bilirem gülmeli... Amma üreyimden bu geçti... ve 1993-cü ilde de onunla evlendim... Azerbaycanı çox sevdiyime göre orda yaşamayı planlaşdırırdım... Bir nece il İstanbul'da yaşamalı sonra da Bakıya qayıtmalı idik... Amma xanımım buranı çox sevdi ve Bakıya qayıdmağı istemedi... Buna göre de burda yaşayırıq. Ne planlaşdırdım amma ne olub... O toçna İstanbullu olub amma menim üreyim de Bakıda qalıb... men İstanbullu iken Bakılı, o da Bakılı iken İstanbullu olub... Geçen yay Bakıda idik... bu yay belke getmek ister deye soruşdum... İstemir... Men yene de özüm getmeliyem... Mene yaxşı yol!!!

Bir de Yesterday'den hekayesini eşitmeq isterdim... O ne fikirleşti, ne planlaşdırdı ve ne olub!

Yesterday... Bakı ve İzmir'i biribirine oxşadırlar... heqiqeten oxşayır?

---

-----------------------------------------------------------------------------------

Mende istiyrem senin kimi azerbaycanca yazmaq hikayemi ama o qaderde bacarabilmirem.

Mcdonaldsın qabagında görüşmuştuk ilk defe ve onu görende onunla evleneceyimi hiss ettim.

Amma ne qeder de hiss etsem de onu yaxsi taniyana qeder evlenmeyi hec düşünmürdüm.

1999 ilinin isti bir avgust günü görmüştüm onu ilk defe...

Men onu ilk defe gördüyümde gözelliğini, danıştıqça danışmalarını , gülüşlerini sevdim.

Danıştıqça ne qeder dolu biri olduğunu, ne qeder böyük bir üreyi olduğunu gördüm..

2000 ilinin fevral ayında Bakida işim bitdi ve dönmeli oldum... çox cetin oldu dönüşüm...

2002 ilinin noyabr ayına qeder her gün zeng vurdum, telefonla danışdıq.

Mene göre evlilik iki adam arasındaki en yegin ilişkidir. En yegıinindaki insan en güvendiğin, birlikte olmaktan en çok mutluluk duyduğun adam olmalıdır. Men ona göre evlenme kararına gelmişem.

Men en çox onunla danışırken mutluyum, men en çox ona güvenirem, en çox ona inanıram ve yanımda o olanda istersen bakı olsun, izmir olsun, afrika olsun dünyanın her yerinde yaşamak olar. Fergi yoktur menim için.

Ama Bakınıda çox sevdim orada olanda da zaman zaman Türkiye üçün darıxırdım ve ona göre xanımım türkiyede olmağımızı istedi ve izmire yerleştik.

Onun orada yahşi işi vardı, menim işimde yahşiydi, ikimizde öz
işimizi bıraxıb her şeyi sıfırdan başladıq...

Bacanak gözel bir hekaye... Allah hemişe xoşbext elesin sizi... nevelerinizle inşallah.

Azerbaycancan da lap yaxşıdı... Düz demirem Azerbaycanlı gardaş ve bacılar?

Sevda
--
Kaçmak dışında, benim hayatımla benzer şeyler yaşamışsın. Benim ki mutlu sonla bitmedi.. Senin hikayenin mutlu sonla bitmesi beni çok sevindirdi. İnşallah daha mutlu olursunuz..

Mirze

üzüldüm durumuna keşke sonlar hemeşe yaxşı olsaydı ama ne yazıkki olmur,doğru belkem sonlar yaxşı olur ama bunun üçün mücadele etmek lazımdır.bu mücadeleyide men evlendikden sonra verdim çünkü ailesi meni istemediler ve bizi ayırmak üçün ellerinden geleni ettiler ama men elimden geldiyi geder evliliyimin yıkılmaması üçün mücadele ettim.doğru bir neçe defe ayrılmak istedim çünki yorulmuşdum artık ama eşim vaz geçmedi bırakmadı beni.baxak görek hara geder devam edecek?

[