Mırıldanmalar...

Akşamın alacası çökmek üzere,kasvet sarmış odamı ruhumu,gözlerim saatte birazdan yollara düşerek aynı sahneleri tekrarlayacağım.Rutin hayat,rutin kargaşalar gene başlayacak.Bumudur hayat,başladığı yerde azalan,azaldığı yerde mutsuz eden.

Hayat yordu beni.Obeni taşımaktan yorulmadı.Kısırdöngüler,köşe kapmacalar,mutlu insan tablosunu oynamak palyocaya çevirdi beni.Yeter düşün maskelerim.Çünkü bu bendeğilim.

mystrey yazı gözeldir
::yerivar:: ::yerivar:: ::yerivar::
men turkçe bezi hisselerini anlamasam da :D

Alıntı:

---

İşte bir deli deliliğini nüksediyor.Oynuyor delilğiyle.

Deliliğim bile sınırlı ,o bile sınırların gölgesinden kurtulamıyor.

Ey zavallı ruh;acılar, açılarının içine hapsolmuşken,deliliğine bile söz geçirirken,bak dalga geçiyor sana öteki yarımın

---

Beni yazmışsın hocam :cry:

Çok güzel yazılar. Teşekkür ederiz bizimle de paylaştığın için. Devamını bekliyorum ben.

tek kelimeyle "harika" ...

Alıntı:

---

mystrey Nickli Üyeden Alıntı

Teşekkürederim can dostlarım yazılarımı okudugunuz için ..burda edindiğim paylaşımlar hayatımdaki en güzel anılarım olacaktır.sizleri tanıdıgıma paylaşımda bulunduguma çok mutluyum..
Sizlerde benim hayat hikayemin en degerli kahramanları olarak gönlümde her daim olacaksınız..

---

Onda bizim üçün bir hekaye yaz :D

Alıntı:

---

fidan494 Nickli Üyeden Alıntı

Alıntı:

---

mystrey Nickli Üyeden Alıntı

Teşekkürederim can dostlarım yazılarımı okudugunuz için ..burda edindiğim paylaşımlar hayatımdaki en güzel anılarım olacaktır.sizleri tanıdıgıma paylaşımda bulunduguma çok mutluyum..
Sizlerde benim hayat hikayemin en degerli kahramanları olarak gönlümde her daim olacaksınız..

---

Onda bizim üçün bir hekaye yaz :D

---

Sizi gönlüme yazmışım ay fidan..yazıyada dökerem elbet bunları..beni izlemeye devam edin bakalım neler olacak :D

Sattım o masalları...hafıza makinamı temizledim...kimse temiz çıkmadı içinden...çatallı sesler,iğrenç yüzler,yalan sözler...yolculuksuz bir iklim var tepemde...söğüşlüyorum olan biteni...iri bir düş görmeliyim...içinde sadece kendimin olduğu ve huzur dolu bir bahçe...

zaman:şuan :(

kendimle konuşmayı bile çoktan unutmuşum teşekkürler mystery insanın kendini yansıtması güzel bişey hemde çok

Bir heykel yapmak istiyorum, tıpa tıp bana benzeyen, alacakaranlık bakışlarında, günahlar rakseden. sonra serçe parmağınla atmak. kırıp parçalara uzaktan bakmak, işte busun sen diyebilmek. ah zamanın hesabı, ne kadar ağır. yitirmişlerimin sancısı şimdi içimde.
içimdeki benden vazgeçemiyorum.

her zamankı kimi gözel yazı yazmısan mystrey, tşkler gerçi men her zaman cavab yaza bilmirem ancaq yazıları izleyirem buna göre kusuruma bakmayın :(
Evet çox sey insanın öz elindedir. Bir tek ölume çare yoxdur gerisi kaderdir ve insanın öz yanlışları ve ya doğrularıdır. Çaresiz qaldığın zamanlarda mücadele edeceksen bütün yolları denemelisen işin sonuna kadar getmelisen gerisi de Allaha bırakacaksan cünki insan kader karşısında acizdir. Caresiz qaldığım zamanlarda dua edirem. Eski günlere dönürem. Eskiden gezdiyim, olduğum yerlere gedirem. Nostalji. Sanki heç bir şey olmamış kimi öncelere dönürem. Hayalen de olsa teselli tapmaq üçün. Musiqiye koşuyorum, çünki meni yaşadan musiqidir. Caresiz qaldığım zamanlarda hayata yeniden başlamaq qerarına gelirem. Cünki olan olub, artıq olub, o olmamış gibi ola bilmez, bundan sonra olmamalı ve bu da mene baglı.
Bilmem belki yazım qarışıq oldu :(

sarisin isiklarin yansidigi bu selaleden, hazan dokulmus (
sadece baktim henuz gormedim..
ama baktigimda bile mavi dusleri kayboldu gozlerimin zifir bi suskunluk coktu..
kelimelere boylesine anlamlar yukleten ne?diye sordum talihsizce ..
galiba gormeye gucum kalmadi...

dedigim gibi sadece bakabildim iki cumleyi gormek istedi gozlerim ah! vurdu usudum aniden , gece tum sessizliginin icinde ustume abandi. korktum..
kucuk cocugun bakislarindaki gibi..
oysa latife yaparken bi yansima dusundum ..
fakat gercekten erken yorum yapmisim ..
buguyu farkedemedim..
anlam kelimeye sigsa yazinda anlam kendini bulurdu ..

dedim ya:
ancak bakabildim ...ya damla vursaydi ....

Dünya güzeli genç bir kız, yağmurlu akşamlarda, oturur pencere kenarına. Sol eli camda yağmurla birleşmeyi beklerken sağ elinde, o hiç bırakmadığı, sihirli kalemi...
Kalemine sağlık...

yine geceydi vakit . adam yine usumus yalnizligini alip evine geldi ´nete bakti ,guven yazismalarini gordu gulumsedi,
adam, mazinin bugulu resmine daldi, yikik bi kadin gecti gozlerinden . sustu..
geceye meydan okuyan aya bakti penceresinden onun kadar yalniz oldugunu dusundu..
ve adam muhtesem yazilmis yazinin diger cumlelerini okumak icin yoneldi...

Ne arıyorsun gözlerim, bakma öyle etrafa buğulu. Gelmeyecek bugün, çünkü bırakıp gitti seni o gün. Bekleme, düşme yollara, değmez, o dönmeyecek biliyorsun. Unut artık gözlerim, o gitti, sen bittin..

Bak bir güzel geçiyor, hadi git tanış. Etkile onu bakışlarınla, bende kalp olarak destek olurum sana. Hadi git yanına, beni düşünme topladım kırıkları, yapıştırdım yerlerine. Bak eskisinden de sağlam oldum, daha bir başka çarpıyorum artık. Hadi, ben beynin aklını çelerim. Sana hizmet edecek düşünmeden, sana hizmet edecek bütün beden. Dalma öyle derinlere, mahrum bırakma o güzeli sisli bakışlarından..

------
İşte Yine Ben Geldim :)

neden boyle dagliyarak esersin ki deli ruzgar. bozkirin turkulerini tasimak varken..
neden boyle gurlersin ki gok,simli nakislari doyasiya izlemek varken...
neden boyle ofkelenirsin deniz, maviligini doyasiya yasamak varken ..
neden uzaksin bana yar seni koklamak varken ...
.................................................. ....

her seye ragmen damlalarin arasinda bahar gulusleri yasamak,
kullerden yeniden dogmak ,
yeniden mavi gunlere uzanmak ,
silkinmek asirlik isyanimizdan
ve umuda tutunmak , guller acan gulucukleri yeniden yesertmek icin biraz cocuk olmaliymis yurek, birazda"o"nun gibi .....

Ne kadar zor "Neden"lerin cevaplarını bulmak, soruları sormak bu kadar kolayken, sorulara cevap vermek ne kadar zor. Halbu ki, kendi sorumuz, kendi hayatımız. En doğru cevabı kendimizin vermesi gerekirken, cevap bulamamak ne kadar zor. :roll:

yanik bi bugday kokusu gibi sarardi hasret, bozkirlara uzanirdi ellerim, bi turku tuttururdum inadina yasamin ...gelinlik kiz gibi deniz yuregimi oksardi,kuslar sarkilar soylerdi utanarak...
ben yarin gozlerini ozlerdim, gozlerinde icimdeki beni..
vuslata dair teselli ederdi asirlik musa amca..
ben huzunlenirdim hala umutsuzluk sarardi ..turkuyu hatirlar "ayrilik olmayaydi"derdim ..
husrev dayi omuzlarima dokunurdu
ogul! imtihan bilincini yitirme eyyub u dusun ...sabret..
salim amca asirlik bakisini kaldirirdi
gurbeti biz yasadik ogul , kaslarimizi bu kadar catmadik...
basimi egerdim sessizce....

bu arada:
mystreyden mirildanmalar a izinsiz boyle konuk oluyoruz ama hosgorusune siginarak tabi..

Alıntı:

---

cuturic Nickli Üyeden Alıntı

bu arada:
mystreyden mirildanmalar a izinsiz boyle konuk oluyoruz ama hosgorusune siginarak tabi..

---

est nedemek ben katılım olacagını düşünmemiştim o yüzden Mystrey mırıldanmalar yaptım adını.katılım oldugunu gördükçe bende çok memnun oluyorum..teşekkürederim katılan arkadaşlarıma

Baharı sen müjdele bana,kimsenin elinin değmediği yeni çiçek açmış bir ağacın gölgesinde.
Doğumumu sen hatırla ilk ,5 Eylül sabahı.Senin sesinle anlamlansın yeni yaşım.
Gölgemin kabus olduğu tüm gezmelerimin karşısına dikil!
Çığlığın duyulsun yerin yedi kat dibinden.
Bilmiyor musun,iklim senin gözlerinde baharım olur.
Hala Aralık boşluğunda,buzul camdan bakıyorum taaaa uzaklara.
aynadayım hala,gözlerim eskisinden daha nemli...

bax gelib ilkbahar
çağlayır sular...
gör neler söyleyib
quşların sesi...

ne güzel mırıldanmalar bunlar mystery kardeşim... helal olsun...

Alıntı:

---

yeshu Nickli Üyeden Alıntı

bax gelib ilkbahar
çağlayır sular...
gör neler söyleyib
quşların sesi...

ne güzel mırıldanmalar bunlar mystery kardeşim... helal olsun...

---

Teşekkürederim yeshu abi.sizler begeniyorsanız benim için büyük mutluluk.okuyan gözlerinize sağlık

Artık ölebilirsin…seni sevdiğim kadardı ömrün…

yuregine ellerine saglik...

Mesafler mi aşkı uzaklaştırır ,aşk mı mesafeleri yakınlaştırır,Uzayan yollar,kanayan sevdalar,ne kadar aşkı yansıtır,Sevmekten uslanmayan gönülmüdür.Uslanmayan sevdamıdır.Ey arsız sevda,yoluna gül dökülesi,İşte geldin yakınımdasın,Bir seslensem el uzatırmısın.?

Yazıların çox gözeldi mystrey. Çox sağol yazılara göre. Mende bele yazmaq isteyerdim :(

Alıntı:

---

Aygun Nickli Üyeden Alıntı

Yazıların çox gözeldi mystrey. Çox sağol yazılara göre. Mende bele yazmaq isteyerdim :(

---

Teşekkürederim Aygün fikrin için.

Aynı dilden gelir bazen anlaşmalar. bazen de aynı duygudan ben karanlığından aldım esrarı o da beni aldı kendine... bir hayat sundum yaşlanmasınlar diye nice hayatlar gibi... kimi sırlarını saklar gölgesinde kimi kendini saklar içinde.

... kimi sırlarını saklar gölgesinde kimi kendini saklar içinde.[/b

Çox gözel sözdü...

ayrılığı önce göz sonra yürek en son beyin kabullenirmiş tıpkı aşkın izlediği yol gibi...
surlarımdan aşağı bırakacağım bir öyküsün,aşkı burçlarında yaşadığım bu kentte..
yaptığım tek gerçeksin ama
gerçekleri kabullenip kırıntılarla gidebileceğim bir yol değilsin...

sen çok az bunu anlayabilmişsin değil mi?
şimdi tutmakta,bırakmamakta haklısın...
yok çare budur pare,hesabına düşen...
vazgeçtiğim sabahın hangi sabah olduğunu bile unuttum...
haksız değilmişim seni terketmekle değil mi?

Alıntı:

---

mystrey Nickli Üyeden Alıntı

sen çok az bunu anlayabilmişsin değil mi?
şimdi tutmakta,bırakmamakta haklısın...
yok çare budur pare,hesabına düşen...
vazgeçtiğim sabahın hangi sabah olduğunu bile unuttum...
haksız değilmişim seni terketmekle değil mi?

---

Yastayım hiç kimse bilmiyor :(

kelimeler buz mermere çarpsada
kendini koruyabilecek bir çepere sahiptir
yeniden umutla ve inatla
bir rota belirir gökyüzünde
o yolculukta,arkaya bakılmaz
hep ufka.........................................

Geç fark ettim seni, halbuki hergün yanyanaydık, aynı sırada oturmasakta hiç, aynı sınıfı paylaştık çoğu zaman. Aynı ortamdaki aynı havayı soluduk. Sen hiç bakmadın gözlerimin içine, ben ise geç fark ettim seni. Sen bilmezsin geçenlerde çarpışmamıza bir adım kalmıştı. Belkide ilk defa bakacaktın gözlerime, garip bir ifadeyle, bende "afedersiniz" diyecektim. Ve bu ilk kelime belkide başlangıcı olacaktı aşkımızın. Ama sen erken bir adım attın bensizliğe, ben bir adım geç kaldım senli günlere ve biz birer adım attık yalnızlığa.. Geç fark ettim seni, çabuk kaybetmeyeceğim. Sen aynı hızda yürümeye devam et sakın değişme, ben bir adım daha fazla atacağım hayata..

Mirze KOCA

kumru, sessizce basini kaldirdi. yoldan gecmekte olan turist otobusune bakis firlatti saskin saskin, onlardaki heyecani gozlemledi yuzundeki gulumselere mantik yurutttu..
anlik bi bakistan koca bi kitap dolduracak kadar fikir yurutebilcegini dusundu..oysa kumru hala camin sessiz ve tenha kosesinde isyankar uzaniyordu ucma zamanini gecirmisti...mavi gokyuzunden yeryuzune bakislar icin zamanin geldigini bildigi halde silkinmeyisi ne kadarda uzucuydu...

surgun sessizligi hala suruyo yuregimin, dalga vurusu ozlemi tum benligimi kapliyo, gozlerini kendi ellerimle cizdigim bir limana dogru yaklasir gibi kipirlik sezgileri var icimde...
zaman geldimi yoksa, oysa onu sadece cumlelerdeki hazanin yuzune vurusunu gormek mi etkiledi yoksa yureginde bana benzeyen benzerlikmi..
ancak denizin ortasinda yim liman basna gozukmedikce limana ulasmis saymiycam....

Yaşamak yorulmaktır; ama bunun için güzeldir. Varolmak ve var kalmak, cesaret ister.

En çok da var olmanın dayanılmaz sancısı ile yok olmanın hafifliği arasında koşturmak.. Hayat bu zaten... koşarken kaçırmak,kaçırırken ahlanmak,ahlanırken özlem duymak..özlem duyarken duraklarda beklemek,beklerken hayatın elinden sabun köpüğü gibi kaymak...ve mola vermek düşlerinin ötesinde.. ta ödesinde zamanın...

Akan zamanın soldurduğu kurumuş dalların arasından görünürdü deniz. Puslu bir kış sabahının ıslak ve kirli aydınlığının içinden. Denizin soluk ve matlaşmış haline özenip beyazlığını yitirmiş köpükler de öyle görünürdü. Kirli ve sarı.

Oysa, o kirli ve sapsarı köpükler, zaman zaman hırçınlaşıp da deniz fenerinin burnundaki kayalıklara vurduğunda, ne kadar temiz ve bir kar beyazı pırılpırıl olurlardı, geçmiş yılların puslu yaz sabahlarında.

Eskisi kadar olmasa bile, yalıların önündeki beton ayakların yanında, ya da burundaki fenerin yanan-sönen ışığının yansıdığı ıslak kayalıklarda, tembel ve yorgun martılar olurdu. Kimi, tünediği direkte soğuğun içine işlemişliğinden titreyerek, kimi yarım kalmış bir melodiyi hatırlamağa çalışıp neşeli görünmeye çalışarak, kimi de artık bu denizlerin martıları olmadığının bilincini yaşadığından suskunlaşarak sessizleşirdi.

Bazen bir vapur geçerdi. İsteksiz ve yorgun. Burnunda yardığı suların arasından süzülmeğe bile üşenerek. Solgun ışıklarının aydınlattığı bir kaç gölgemsi insan görünürdü içerde biryerlerden. Asırlarca kımıldamamaya yemin etmiş gibi, hareketsiz. Öyle geçip giderdi yalıların yanından. O eski günlerdeki, insanın yüreğini hoplatıp göğüs geçirten düdüklerini duymazdınız bile. Bazen bu belirsiz, silik silik görünen şeyler, kırık bir aynanın içinden bakar gibi, parça parça olurdu. Yağmur olanca hırsı ile camlara vurup yayıldığında. Bir görünür, bir kaybolurdu zaman silik görüntüler kaybolup netleştiğinde.

Yapacak pek az şey kalırdı o zaman, günün içinde yürüyüp gitmek için. Rüzgârın ağlayıp inlemesi çoğalırdı bir de. Ve göğsünün üzerine oturup çökmüş geçmişin ağırlığı.

Ve sonra da yitirilmiş karanlıklar gelip çökerdi yalnızlıkların içine yeniden. Hayal meyal görünen fenerin yanıp sönen ışıkları arasında silikleşen martıların çığlıkları yavaş yavaş uzaklaşırdı. Yitirdiğimiz eski yıllar gibi.

Akıp giden zamanın soldurduğu kurumuş dalların aralıklarından görünen deniz, kutsallığını hiç yitirmezdi. Onun için deniz, denizdi. Solsa da, sararsa da, karanlıklaşsa da zaman zaman, martılarını yitirse de tümden, deniz, denizdi onun için. Eski, köhne limanlarda bile güzeldi deniz onun için. Sisli kandilleriyle, akşamın ve gecenin karanlığını yırtıp atan kahkahalarıyla. Yitik de olsa, beyazlığını hiç yitirmeyen ve yitirmeyecek olan martılarıyla.

Ama, martıların gagalarına sinip kalmış deniz yosunlarının bile özlediği o eski denizlerin maviliğinde yaşamak olanaksızlaşıyordu gün gün. Çünkü o denizlerin maviliği anlamsızlaşıyor, silikleşiyordu günler geçip martılarını yitirdikçe. Ve yitiriyordu gerçekten o martılarını hovardaca.

Olsun. Bir gün hiç martı kalmasa da yeryüzünde, önemli değil. Bir zamanlar o martılar gerçekten vardı ya. Akan zamanın içinde yitip gitseler; kararan gökyüzünün kirliliğinde silikleşseler; çirkinliklere göz yumup baş kaldırmasalar bile artık.

Akıp giden zamanın içinde kalmış sevgililerimizin ; ümitlerimizin, hayallerimizin, saf ve temiz, el değmemiş aşklarımızın anlamı ve büyüklüğü gibi yüceleşen duygularımızın timsali olan martılar.

Bu konu baya sessiz kalmış, uyuyan devi uyandırmalıyız değilmi :D
bu konuya bnde birşeyler eklemek isterim.
mystery ve diğer arkadaşlarla bu güzel konuyu devam ettirebiliriz.