Sədi Şirazi

Çoktandır koşmaktan yoruldum, bittim

Dinleneyim diye hamama gittim



Yıkanmak üzere uzandım kile

Sanki elim temas etti bir güle



Kil değil adeta bir dilber teni

O güzel kokusu mest etti beni



-"Nesin?" dedim, "Amber misin, gül müsün?

Yoksa basit toprak mısın, kil misin?"



-"Toprağım ben, bir tarladan alındım

Uzun zaman gül dibinde bulundum."



Kamil ile bulunan olgunlaşır

En azından onun kokusun(u) taşır.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Bilgelerden birini dinledim. Diyordu ki: "Hiçbir kimse cahilliğini itiraf etmez. Biri konuşurken daha sözünü bitirmeden lafa başlayan kimse müstesna". "Ey akıllı kişi, sözün başı, sonu vardır. Sözün ortasında söze başlama. Akıllı, tedbirli, bilgili insan, eğer susan yoksa söze başlamaz."



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Afiyetin değerini ancak felaket gören bilir. Ey karnı tok olan, sana arpa ekmeği hoş gelmiyor. Ama senin gözünde çirkin olan şey benim sevgilimdir. Sevdiği göğsünde olanla, kapıya gözünü dikip bekleyen arasında fark vardır.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Alçak adam sarhoşluğun son haddine vardı mı, darlık gününü düşünmez. Ağaç, bahar mevsiminde meyve saçar, şüphesiz kışın da çıplak kalır.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Bir kimse benden onun vasfını sorsa . . . Gönlünü kaptıran kişi, bir nişanı olmayan sevgiliden nasıl bahsedebilir ki? Aşıklar sevgilinin yolunda can verenlerdir. Ölülerden ses gelmez ki?



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Bilge, söylenmemesinden zarar geleceği zaman söze başlar ve yememekten zarar geleceği zaman lokmaya uzanır. Şüphesiz sözü hikmet olur, yemesi sağlık getirir.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Ey benim şahsımı hakir gören, sakın iriliği meziyet sanma. Meydan gününde ince belli at işe yarar, besili öküz değil.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Göğse giren hava hayatı uzatır, çıkan hava vücuda ferah verir. Şu halde bir nefeste iki nimet mevcut ve her nimete bir şükür vaciptir.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Altın da, gümüş de topraktan çıkar, ama her taşın içinde bunlar bulunmaz. Süheyl yıldızı bütün alemin üstünde parlar, öyleyken, bir yerde meşin yapar, bir yerde sahtiyan.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Kardeşim, ben Tanrı'ya şükür etmeliyim. Çünkü peygamberlerin mirasına, yani ilme kondum; oysaki sen Firavun'un, Haman'ın mirasına, yani Mısır saltanatına kondun.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *



Asık suratlıdan bir şey isteme. Onun kötü huyundan elem duyarsın. Gönlünün gamını anlatacaksan öyle bir kimseye anlat ki, yüzünü görürken ferahlayasın. Kapıcıların cefasına katlanmaktansa, efendinin ihsanından vazgeçilmelidir. Kasapların çirkin takazalarını çekmekten, et arzusuyla ölmek daha iyidir.



Sadi "Gülüstan"

* * * * * * * * * * * * * * * * * *

Pislərə yar oldu Lutun arvadı
Ayrıldı peyğəmbər xanədanından
İtisə bir zaman Əshabi-Kəhfin
Yaxşılarla getdi,oldu bir insan

"Gülüstan"

Alimin cahilə nifrəti birdisə, cahilin alimə nifrət mindir..

Sədi Şirazi

Günahtan kaçınmayan bilgin,
meş'ale tutan bir kördür;
doğru yolu gösterir, kendisi görmez

Düşmanın tatlı sözlerine bakma; balın içinde zehir de bulunabilir.

Olgun bir adamı dost edinmek isterseniz, tenkid edin; basit bir adamı dost edinmek isterseniz methedin.

“Ey genç! Taat, ibadet yolunu bugün tut. Çünkü yarın ihtiyar olursun. İhtiyarlıkta ise genç gibi olunmaz.

Gönlün rahat, gücün kuvvetin yerinde, meydan geniş, haydi şu hayat topunu evirip çevir.

Ben gençlik günlerimin kıymetini bilemedim. Şimdi anladım amma elden çıkmış bulunuyor.

Felek öyle günlerimi çaldı ki, her birisi Kadir Gecesi’nden daha kıymetli idi.

Yük altındaki yaşlı merkep ne yapabilir ki? Sen yürü, ilerle, geç git ki, yel ayaklı bir ata binmişsin.

Kırık kadehi ne kadar dikkatle derleseler de eski sağlam hâli kadar değeri olmaz. Şu kadar var ki, bir kadeh düşüp kırılacak olsa iyi kötü onu derleyip toparlamak lazımdır.

Sana, kendini Ceyhun ırmağına at diye kim söyledi. Şayet öyle bir şey olursa, kendini bırakma, ümitsizliğe düşme, kurtulmak için çırpınmağa bak.

Elinde temiz bir su varken onu gafletle elinden çıkarmışsın. Şimdi abdest alman lazım, su yok.

-Çare ne?

-Temiz toprakla teyemmüm etmektir.

Koşu yarışına girdin, koşuda birincilik kazanmasan da, düşe kalka da olsa yürümeye, koşuya devam et.

Yel ayaklılar uçup gitseler de, elsiz ayaksız gibi oturup kalma.”

Bir baba çocuğunun her halini düşünmezse, o çocuğu yabancılar düşünür ve baştan çıkarırlar. Çocuğunu iyi tut, onu rahat ettir. Sefil bırakma, kimsenin eline göz dikmesin.

Çocuğu iyi hocaya, dinli, diyanetli, namuslu ustaya ver. Eğer hoca, usta dinsiz, yaramaz, kötü ise çocuğu da kendisi gibi yapar.

cok anlamli ve maraqli idi,netice cixarana tebiki :) tesekkurler