Əli Kərim

Gözel qız, sen saf susan,
Iki qelb arzususan.
Mense seni sevirem
Susuzluğun od vurub köz kimi yandırdığı
dodaq su seven kimi.
O ise seni sevir,
rahatca bardaş qurub,
—Kabab üstden serin su pis olmaz—deyen kimi.
Gözel qız, sen işıqsan,
Yurduma yaraşıqsan.
Mense seni sevirem
iynenin ucu boyda
İşığa hesret qalan göz işıq seven kimi.
O ise seni sevir,
Bir şen mağarda, toyda,
Işıqlardan yaranmış yaraşıq seven kimi.
Danış, ucalsın sesin,
Qısılmasın nefesin.
Men ki seni sevirem,
Bakıdan, Daşkesenden
Gelen bir seda kimi,
Ses kimi,
Qüdret kimi.
O ise seni sevir,
Gizli deyil ki, senden,
Bir otaq küncündenki qemli sükunet kimi.
Bu men, bu o, bu da sen,
De görek ne deyirsen!
Amma yaxşı fikir ver bu iki mehebbete.
Daha heç ne demirem.
Nöqte, nöqte ve nöqte....

Qaytar ana borcunu

Bir gözel,bir sevimli ogul böyütdü ana
O bed,ugursuz günü-erinin öldüyünü bildirmedi heç ona.
Kederi dalga-dalga doldusa da üreye,
Lakin ne saç yolaraq verdi esen küleye,
Ne şiven etdi ana.
Ureyinde aglayıb,gülmek öyretdi ona.
Dözerek davanın da derdine,belasına
Öz bogazından kesib yedirdi balasına.
Bir ogul böyütdü ki,gur catmaqaş,gensine
Bir ogul böyütdü ki,ogul deyirem sene.
Atlını atdan salıb küleklerle ötüşür,
Baxışından qızların üreyine od düşür.
Bir ogul böyütdü ki,ogul mekteb bitirdi
Ogul ali mektıbe qızıl medalla girdi.
Ana fikirleşdi ki gör neçe aya getdi?
Ana fikirlerinde tez-tez Bakıya getdi.
Ana mektub yazdı ki yanıltma gümanımı
Pul nedir,pul deyirsen?göndererem canımı.
Ne zaman ki,oglunun getdiyi dörd il oldu
Mektubları kesildi,gelmedi tetil oldu.
Ananı fikir aldı,ananın esdi dizi
Ana müqessir etdi tramvayı,denizi.
O yene dözdü,durdu,o yolmadı saçını
Sesledi qonşuları Esmer,Çicek bacını.
Yene de azalmadı ürekden bala derdi
Onlar ogul vermedi,onlar teselli verdi.
Ana ogul böyütdü-gur çatmaqaş,gensine
Ana ogul böyütdü özgeye qismet oldu.
Ana fikirleşdi ki men neylemişdim sene?
Bu ne ogulluq oldu,bu ne mehebbet oldu?
Ogul böyütdümü o büzmedodaq bir qıza?
Ogul böyütdümü o min işveye,min naza?
Ana bilseydi eger böyütmezdi oglunu
Yox bunu yandım dedim.Yene atmazdı onu.
Bir gözel,bir sevimli ogul böyütdü ana.
Üreyindıe aglayıb gülmek öyretdi ona.
Ogul,nedir etdiyin bes bu haqq-say ücün?
Qaytar onun ömrüne neçe gece,neçe gün.
Qaytar onun saçının qaralıgını geri,
Qaytar o dilindeki şirin-şirin sözleri.
O sözü,o söhbeti,gülüşü anan verib
Ana dodaqlarından bala dodaqlarına.
İndi ondan gen gezen ogul ayaqlarına
Yerişi anan verib.
Qaytarsan o sözleri sözsüz bir lal olarsan.
Qaytarsan o yerişi yerindece qalarsan.
Qaytarsan o gülüşü hırıldamazsan daha
Qaytar,qaytar onları,qaytar qoyma sabaha.
Sen ki,derd verdin ogul,sene gülüş verene
Ogul demerem sene.
Deyerem ki,o boyu,buxunu qaytar geri,
Deyerem ki,varını,yoxunu qaytar geri.
Qaytar onun borcunu
Gülüşünü,adını,sözünü qaytar geri.
Qaytar ANA borcunu
O borc senin özünsen
Özünü qaytar geri.

:alqis: teşekürler

Alıntı:

---

Damla1 Nickli Üyeden Alıntı

:alqis: teşekürler

---

rica ederim afendim