ŞİİR

Ansızın

Ben sensiz olanlara seni aratıyorum,
Ben sensiz kalanlara seni yaratıyorum,
Seni saklayacağım, seni yazıp-andıkça
Kendimi çoğaltıyor, seni kuşatıyorum.

Unutturmayacağım, seni yaşatacağım,
Kendimi çoğalttıkça seni kuşatacağım,
Her zamanda, her yerde sen bende yaşadıkça
Sen evreninde sana seni aratacağım.

Özdemir Asaf

2=1

Kim o, deme boşuna...
Benim, ben.
Öyle bir ben ki gelen kapına;
Başdan başa sen.

Özdemir Asaf

YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK...

Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa...

Bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
türküler söylerdik hep aynı telden
aynı sesten, aynı yürekten
dağlara biz verirdik morluğunu,
henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...

Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne
ne tan atışı doğumların sevincine
ey bir elinde mezarcılar yaratan,
bir elinde ebeler koşturan doğa
bu seslenişimiz yalnızca sana
yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...

Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

ŞAŞIRDIM KALDIM İŞTE

şaşırdım kaldım işte! .....
sözde senden kaçıyorum dolu dizgin atlarla
bazen sessiz sedasız ipekten kanatlarla
ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarlarla
karşıma çıkıyorsun en soğuk mimiklerle
adını yazıyorum bulduğum fırsatlarda
yüreğimin başına noktalarla, hatlarla
başbaşa kalıyorum sonunda hayallerle
sözde sana koşuyorum dolu dizgin atlarla
ne olur bir gün beni kapında olsun dinle
öldür bendeki beni sonra dirilt kendinle
çarpsan kara sevdayı en azından yüzbinle
nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle
kaç defa çıkıp geldim buralara inatla
ama her dafasında dönemedim seninle
hangi düğüm çözülür nazla, sitemle, kinle
ne olur bir gün beni kapında olsun dinle
şaşırdım kaldım işte bilmemki nemsin
bazan kızkardeşimsin bazan öpöz annemsin
sultanımsın susunca; eksilmeyen çilemsin
orada ufuk çizgim, burada yanım yöremsin
beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin
çaresizim çaremsin,
şaşırdım kaldım işte bilmemki nemsim

GİDERSEN YIKILIR BU KENT


Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor
Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
Birde seni ekliyorum susuşlarıma

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları
Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar
Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar
Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız
Yüreğimize alırız onları, ısıtırız
Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

Gidersen kar yağar avuçlarıma
Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar

Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde
Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri
Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak
Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık

Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman
Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere
Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun
İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim
Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın
Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür
Bir tufan olurum sustuğun her yerde

AHMET TELLİ

Alıntı:

---

follow_me Nickli Üyeden Alıntı

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

---

Lisede bütün kitaplarıma yazardım bunu :D

HERŞEYİ SANA YAZDIM

Her şeyi sana yazdım…
Seni de her şeye…

Kalemler tükettim, tükenmeyen hasretle…
Ucundan dökülen aşkla, umutla, çığlıkla…
Belki de Vuslat özlemiyle…

Her umuda avuc açtım…
Sen dilendim…
Aşktan harap bir dilenci şimdi yüreğim…

Her şeyi sana yazdım…
Seni de her şeye…
Hayallerimin paragraf başlarına…
Umutlarımın parantez içlerine…
Kalemler tükettim tükenmeyen hasretle…

Her şeyi sana yazdım,seni de herşeye…
Binlerce kez okudum her gün bir ilkokul defterinden…
Binlerce kez okudum
Seçebilmek için seni soru işaretlerinden…
Seni ezberledim hergün karmakarış yazılar içinden…

Senide kendime yazdım…
Bana ait harflerle…
Farklı alfabelerle…

Herşeyi sana yazdım…
Herşeye seni yazdım

Geceler Uzun!
Kalbimde sızın…

Bir aşktı bu
sessiz ve sakin
öyle derinden gelen bişey
Duyguların hakim olduğu
Ruhun yönettiği
öyle sarmıştıki bedenimi
herşey anlamını değiştirmişti
artık bambaşka bir insan olu vermiştim
değişimin ta kendisiydi aşk
sevmek ve özlemek ama geceler sensiz çekilmeyecek kadar uzundu
hasretini sarıp ne sigaralar yaktım
ne defterler parçaladım
sırf bi harfi beğenmeyipte
hiç bir şey yetmedi
ne bir kalem
ne de bir kağıt
kelimeler bile yetmedi
sana olan sevgimi anlatmaya
sözler seninle başka değerler kazandı
sevmek belkide bana bu kadar yakışmadı
yada seni sevmek
hiç bu kadar güzel olamazdı
beklemek öylece
4 duvar arasında adnı sayıklamak gecelerce
özlemek ve beklemek
bir gün sever diyeve rüyalar
hiç acıtmazdı belkibu kadar
uyanmak sensiz bir günün sabahında
ağlamak yeniden kadere
seni benden ayıran yollarda koşmak
yetişemedikce tekrar denemek
sevgide bu olsa gerek sen benim dünyama güneşler mutluluklar saçıyorken
ben senin dünyana eğer
mutsuzluk
keder
hüzünler saçıyorsam
istemiyorum
bu aşkta biri üzülmeliyse
o ben olmalıyım
sen değil
çünkü
sen
herşeyden
daha
değerli
önemlisin
ve
benim
“bi’tanem”
tek
sevdiğimsin

sonra mı?

Ne olduğunu sormayın bilmiyorum halimi
geçmişte deliler gibi sevmiştim birisini
ama beceremedik biz sevmeyi
sonra mı sonrası hatırlamıyorum gerisini

hiç sevinçlerime ortak olmadı o benim
yalan oldu onunla bütün gerçeklerim
ardından kayboldu teker teker gündüzlerim
sonra mı sonrası hayattan silindim

yüreğim vardı içinde aşkı olan
gözlerim vardı yaşında yası olan
sevgim vardı yalnız onun için çırpınan
sonra mı sonrası bir buruk acı ardında kalan

ölmem diyordum o yanımda oldukça
biz değil andımız kalacak yarına
yaşayarak değil ölerek bağlı kalacağız aşkımıza
sonra mı sonrası öldüm ıssız gelen akşamlarda

bir gece alırdı beni bende bir de gözleri
bilmiyorum şimdi ne oldu da silindi izleri
noldu diye sormayın bana bilmiyorum halimi
sonra mı sonrası yok oldu xx adındaki kişi

dedim ya..

dün gece seni düşünürken anladım gelmeyeceğini
karar verdim ardından öldüreceğim içimdeki seni
ağlamak geldi içimden bilemedim sebebini
eskisi gibi sensiz yanlız yaşayacağım kaderimi

ağladım o gece sırf seni unutmak kelimesini duyduğum için
kızdım kendime durduk yere bu hisse kapıldığım için
hayallerim yıkıldı ansızın bitirmeye çalıştığım için
sigaram bile küstü bana seni unutmak istediğim için

anladım heryanımı sarmış bu aptalca tutku
ağladım sonra bir kez daha ağladım gönlüm uyuştu
şimdi seni unutma fikrini kalbim unuttu
dedim ya anladım ben dahil kimse yaptıramaz bana bunu

unutmak kelimesini sildim seninle lugatımdan
sense hiç gerisini düşünmeden çıktın hayatımdan
darmadağın ettin hayallerimi hiç acımadan
sen beni yarım bırakıp sildin bu dünyadan

gözlerimi sardı hastalığın göremedim
yüreğimi yaktı ateşin bir daha kimseyi sevemedim
bedenimi yıktı karanlığın kendimi kaybettim
dedim ya ben seni sonsuza sevdim

değmezmiş benim aşkım senin uğruna
sen bilmedin ben neler feda ettim bu aşka
yılmadım yine aradım seni yollarda
dedim ya sen sevmemişsin beni doyasıya

en çok sesini özledim bu yalnız şehirde
sebebim oldun ama anlamadın sen yine de
hayatım oldun sonra bıraktın beni ellere
dedim ya anlatamadım ben sendeki asi yüreğe

dedim ya yarım bıraktın sen dünyamı
dedim ya değiştiremedim kimseyle senin aşkını
dedim ya görmedin bendeki yangını
dedim ya gelsen de iyileştiremezsin bu hastalığı