Taş atan çocuklar - Orhan Afacan

Sanki oyundasın taş atan çocuk Cahil mi, cesur mu sonra görürsün Seni kimler böyle oynatan çocuk Sanmam bu eğlencen çok uzun sürsün Sökülen kaldırım, ayaklarındır Ölünceye kadar bir kötürümsün Kundaklanan dükkân yarınlarındır Vicdanında yargılanan cürümsün Elinde Molotof, yüzünde maske Neden bir gizliliğe bürünürsün Yıllarca sonra, desen bile keşke Vatan ahı ağırdır, sürünürsün. Senin yaşıtlarda taso salgını Yahut bir iple topaç çevirirsin. Oyun sandığın işlerin çılgını Çamı hedeflerken, can devirirsin Hapiste mi geçsin ergenlik çağı Ordada sarmalar pisliğin ağı. Kopmak bilmez asla takvim yaprağı Harf harf, cümle cümle sen sökülürsün. Kaynağıdır dinlerin Ortadoğu. Din olmaktan uzak dinlerin çoğu. Tarih boyu bundan kinlerin çoğu Müslümansın, Müslüman görünürsün. Benimde devletle sorunlarım var Yapamam bunu aramızda duvar. Hırs, nefret, cahillik, benlik canavar Davanı hukuk ile sürdürürsün. Hadis; vatan aşkından iman doğar İmansızı, iman her zaman boğar Nefret, öfke beyne, kalbe zor sığar. Kendini ellerinle öldürürsün. Bir taş konuyu nereye götürdü Kalkınmamızı dereye götürdü İç, dış düşman biz nasıl düşürdü. Devamlı boş çareye bürünürsün.. Araya girmesin etnik tefrika İşte Ortadoğu, işte Afrika Global siyasetler bin bir entrika Ne yapsan hep mata düşürülürsün Sömürgecidir her zaman Avrupa Sanma takdir edilir, övülürsün Şimdi demokrasi elinde sopa O sopayla da bir gün dövülürsün

ORHAN AFACAN