Benim Şiirlerim Menim :D

SENDE GİTTİN YA

Sende gittin ya…
Kim söndürür bu yüreğin yangınını?
Kim susturur içimdeki çığlıkları?
Kim dinler derdimi?
Kim bahane bulur yaşamaya?
Kimin hayali oturur başucumda sabaha kadar?
Sende gittin ya…
Koca dünya bana kaldı artık.
Hangi güne umutla başlarım?
Hangi çiçeğe anlatırım o dalga dalga saçlarını?
Hangi kağıda dökerim yokluğunun ağrısını?
Hangi duvara kazırım sensizliğin sızısını?
Hangi şarkıda bulurum sesinin buğusunu?
Sende gittin ya nasıl sustururum bu fırtınaları?
Nasıl yenerim bu hastalığı?
Nasıl vazgeçerim senin alışkanlığından?
Nasıl kurtulurum sana olan öfkemden?
Nasıl keserim içimdeki kini?
Ulan nasıl olur da unuturum bu kalleşliği?
Nasıl olur da sevdalanırım başka birisine?
Sende gittin ya…
Allah tan başka kim dayar beni?
Duadan başka ne iflah eder beni?
Sende gittin ya…
Öğrendim umut bağlamamayı;
Sırtından vurulmayı.
Tattım ayrılığın en acısını;
Gördüm sevgilinin,can yoldaşının beş para etmezini.
Anladım ihanetin kurşun yarası gibi nasıl kanadığını.
Sen gidince gördüm canından bir parçanın atılabildiğini;
Artık arkana bile bakma…
Bu çulsuz artık sensizliğe aşık;
Ayrılıklara sevdalı.
Mutluluk yok üç günlük dünyasında;
Sen yanacaksın bundan sonra;
Sen özleyeceksin masum sevgimizi…
Beni hiç sorma,düşünme;
Ve sakın geri dönerim sanma…
Ben sen olmadan mutluyum artık..!
Demek gittin haaa?
GÜLE GÜLE EN BÜYÜK ALDANIŞIM

ahmet efe

...Gittin Ya...


Gökyüzünü yine sen ve kardeşlerin kaplamıştınız pırıl pırıl ışıldayarak
Bense bir sigaramdan bir senden nefes çekmekle meşgul
Sigaramın ateşi gibi sensizliğin yanmışlığıyla kavruluyorum.
Kim bilir şimdi nerelerde, kiminle hangi gönüldesin
Bu kadar mı acıtacaktı içimi bu ani gidişin
Bu kadar mı yakacaktı bu kopuşun
Acılar denizine gömdün ayağıma taşlar bağlayarak

Ben seni ne çok Sevmiştim senin için ömrümü yoluna sermiştim
Her gecenin zifiri karanlığını aydınlatan gözlerinde kaybolmaya
Güller açtıran gülüşünü mimiklerini izleyip gülmeye,
İçli o denli güzel söylediğin ‘elbet bir gün buluşacağız’ diye başladığın şarkına
Öyle alışmıştım öyle benimsemiştim ki hiç bunlardan kopmayacağımı zannetmiştim

Aynı acıları farklı yerlerde bize çektiren bu kader değil miydi? Bizi yan yana getiren,
Tüm umutların tükendiği, toprağımızın çatlayıp kuruduğu zaman yağan yağmur misali
Bizi kavuşturan aynı dere yatağında sürüklenmemize sebep olan.
Öyleyse neden bu ani kaçışın, sen bunu yapmazdın be gülüm söyle hadi söyle
Söyle ne olur yaratan aşkına söyle neydi seni insafsızca değiştiren.

Ben artık bittim, eski günlerime dönmek istemiyorum artık sensiz yaşamak mı asla.
Alış Yasaklı Kelime !!!ıyorum anla sensizlik inan öyle zor ki tüm dünyayı yükleseler omzuma
Ne bu kadar zor gelirdi ne de bu gidiş kadar acı verirdi güçsüz şu vücuda,
Hiçbir şeyim düzgün gitmedi ki şu dünya da baksana yaradana ettiğim dualar,
Sensiz olacaksam al canımı diye ettiğim feryatlar bile tutmuyor kabul görmüyor
Ah canım ama inan bu acı bu yıkılmışlığa rağmen hala bu gözler seni bekliyor.
ahmet efe

Duygularını çok güzel anlatmışsın ahmetefe.aradan zaman geçip arkana baktıgında bunlar sadece sana edindiğin bir tecrübe olacak herşey unutuluyor inan buna Allah bizlere unutabilmek gibi çok güzel bir özellik vermiş.önemli olan yaşadıklarımızdan ders alabilmemiz.bunu yapabildiğimiz noktada olgunlaşıyoruz.kalemin hiç susmasın.teşekkürler

gidenin ardindan aglamaq sizlamaq dogru deyildir,giden deyerini bilseydi gitmezdi.cok guzeldi.tesekkur edirem..