Hər dəfə əsəbləşdikdə bu yazını oxuyun!!!

Bir nəfər yeni maşınına baxmaq üçün evindən çıxanda, üç yaşındaki oğlunun gülə-gülə əlindəki çəkiclə maşının qapısını əzdiyini görür. O dəqiqə uşağın yanına qaçır və hirsindən onun əlinə çəkiclə vurmağa başlayır. Biraz sakitləşincə oğlunu təcili xəstəxanaya aparır. Həkim uşağın qırılan sümüklərni bitişdirməyə çalışsa da əlindən bir şey gəlmir və uşağın iki əlinin barmaqlarını da kəsmək məcburiyyətində qalır. Uşaq narkozdan ayıldıqda, əllərini gipsdə görür ve məsum bir ifadəylə;
“Ata, maşınını əzdiyim üçün bağışla məni.” deyir və sonra atasından soruşur:
“Ata, bəs barmaqlarım nə vaxt yerinə gələcək?”
Atası evə qayıtdıqda həyatına son verir...


Bu hekayəni oxuduqda mənim gözlərim doldu...


Birisi stola süd töktüyündə, ya da bir uşağın ağladığını eşitdiyinizdə bu hekayəni xatırlayın. Çox sevdiyiniz birinə qarşı səbrinizin daşdığını hiss etdiyiniz an əvvəlcə düşünün. Maşınlar düzələ bilir, amma qırılan sümüklər və incinən duyğular heç bir zaman düzəlmir...

Adətən insanla onun potensialı arasındakı fərqi görə bilmirik. İnsan səhv edər.
Hamımız səhv edə bilərik. Ancaq hirslə və düşünmədən edilən hərəkətlər insanı sonsuza qədər narahat edər.
Nə isə etmək istədikdə dayanın və düşünün. Səbrli olun. Anlayış göstərin və sevin...

Her zaman esebelsende insan bilmir ne edir sonradan gorendeki neler edib pesman olur.bezi seyelri geri qaytarmaq olmur sonraki pesmanciliq fayda vermir..Calisaq her zaman esebelrimizi cilovlayaq..sonra gec olmasin

Əsəbləşib cox şey ede bilərik...Cox kobudluq da...Qırılmış şüşələri birləşdirmık olmayan kimi qırılmış qəlbləridə birləşdirmək olmur..izi qalır...Cox təəsüflər... :mad:

Alıntı:

---

Damla1 Nickli Üyeden Alıntı

Əsəbləşib cox şey ede bilərik...Cox kobudluq da...Qırılmış şüşələri birləşdirmık olmayan kimi qırılmış qəlbləridə birləşdirmək olmur..izi qalır...Cox təəsüflər... :mad:

---

cok duz soz yazmısın daha bir sey demeye gerek yok :alqis: