SEN ELLERE GELİN Mİ OLDUN

Bir anda kayboldun ortalıklardan
Sordum kimse bilmiyordu
Söylemek istemiyordu
Yalvardım dostlarıma,anlatsınlar diye
Aldattımı dedim, terketti mi dedim
Günahına girdim, affet sevgilim

Sonra duydum ki ölmüşsün
Beni bırakıp gitmişsin
Herşeye veda etmişsin
Ölümün yıktı beni

Aramızda ne dağlar, ne denizler var
Aramızda yanlızca tek bir adım var
Şu anda bir binanın tepesindeyim
Senden sonra öleceğim affet sevgilim
Son bir adım kaldı aç kollarını bana
ah ahhh ahhh

Bir rüya gördüm yine dün gece
Öyle karışıktı ki sanki bilmece
Bir binanın tepesinde rüzgara karşı
Kaya gibi çakıldım yere düşünce
Ölümün gerçekti yokluğun ziyan
Yüreğimdesin benim gerisi yalan
Böyle sensiz gelip geçiyor zaman
Veren Allah alan Allah
Senin için bile olsa bu emanet cana kıymam
Gördüğüm rüyaya uymam

Seni ne çok sevdim ben. Ne çok gözyaşı döktüm senin için. Geceleri sen yatağında meleklerin kanatlarıyla uçarken ben penceremin önünde senin rüyana girmek için dua ederdim. Bir bakışına, bir dudak kıvrımında titreşen gülüşüne ulaşmak için dünyanın bütün çiçeklerini önüne sererdim.

Şiirler, şarkılar, sevgiler içimde tutuşan bir ateş, onun yangınında senin için kül kesildim. Ağır hastalar geceyi zor geçirir. Sabahı bekler kırgın yürekler, hasta umutlar, yalnız ruhlar. Yalnızdı gecelerim. Hastaydı gecelerim. Kan kaybından giden bir yaralı gibi umarsızdı gecelerim. Bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı gecelerim. Adına yalnızlık dedim. Sensizlik dedim.. Sen beni bilmedin, beni tanımadın, beni sevmedin.. Bu bir ölümdü, bu bir fermandı .. Bıçak kesmez artık beni, ip asmaz, çeküller yüreğimi taşımaz. Yaşamak mümkün değil, yalnızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı. Amansız acılar içindeyim.

Ey Sevdiğim.. Ben seni ne çok sevdim. Dünya bildi, bir sen bilmedin. Yalnızlığın diğer adı aşka karşılık almamaktır. Kaçılamayacak kadar yakın, tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin.. Benim aşkıma yalnızlık kucak açtı. Senin yokluğuna dokundum, içim yandı. Odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim. Yankısı döndü dolaştı, senin kapıların bana kapalı. Kendi sesim yine bana ulaştı. Anladım ki beni hiç duymayacaksın.

Sana sitem edemem. Sana kırılamam. Bir tek dileğim var senden, son bir tek isteğim. O da MUTLU OLMAN.

MUTLU OL SEVDİĞİM.. BİRİCİĞİM.. AŞKIM. NEREYE, KİME GİDERSEN GİT YETER Kİ SEN

Bu yollardan azmı geçtik
Gizli gizli mektup yazdık
Ölsek bile ayrılmazdık
Sen ellere gelinmi oldun

Yeminlerim yalan oldu
Ayrılık bizi buldu
Ta küçükten sevdim onu
Sen ellere gelinmi oldun

Sevmeseydim seni keşke
Lanet olsun böyle aşka
Ben sevemem senden başka
Sen ellere gelinmi oldun

Yeminlerim yalan oldu
Ayrılık bizi buldu
Küçük yaşta sevdim onu
Sen ellere gelinmi oldun ?

Ve Ben Sana Aşık Olacağım...
Biliyorum; ama elimde değil söylememek... Bir gerçeklik vaat etmese de "merhaba" deyişin... Yüzüme bakmadan konuşabilsen de elimde değil işte... Ben de bakamıyorum senin yüzüne...
Seni; "elsiz" ezberliyorum!. Belki hiç dokunmayacaksın bana... Bir gülün yaprağına dokunur gibi dokunacağım ben... Sana değil; yine bir gül yaprağına...
Seni; "dilsiz" tanıyorum!... Seni ne zaman düşünmesem susuveriyorsun kulaklarımda... Senden özge düş, hayal yok!.. Sen duvarlarımda alışılmış bir yalnızlıksın... Konuşamıyoruz "merhaba"dan başka kelime... "Nasılsın"lar zoraki çıkıyor dudaklarımızdan... Duymuyoruz!.. Eminim...
Seni; "kör" bilmek de işime gelirdi belki... Bir cam yansımasında ya da yağmurlu bir yalnızlığında yolculuğunun, dışarıyı izlemediğini varsaymak... Anlamsız bir bakışa, belki biraz da siyaha bürünmesi gözlerinin..
Kendimi "hissiz"liğine inandıramıyorum... Şu yazdıkların var ya; olmasa onlar?!! Tüm noktalı virgüllerimle birlikte ben, sana aşık olacağım..
Şiirler umurumda değil!.. Şarkılar... Hepsinin boğazını sıkacağım... Duyduğum her güzel melodiye susacağım artık; çünkü ben, sana aşık olacağım...
Seni ilk okuduğum şiirde olduğum gibi... Seni ilk gördüğüm resimde olduğum gibi... Seni ilk tanıdığım günde olduğum gibi... Ve dün, ve bugün olduğum gibi... Yarın da ben, sana aşık olacağım.
Aynı kaldırımlarda üşümüş olabiliriz bir ihtimal, bu sebepten seviyorum artık onları... Belki aynı rakıyı yudumladık bir zamanlar... Aynı yağmura tutulduk... Aynı anda bakmışız ki ayışığına... Ben sana aşık olacağım.
"Sus" diyecek gözlerin bana... Biliyorsun, bir daha bakamayacağım onlara... "Sus" diyeceksin duyamayacağım sesini de... Beni reddedişini bile çok gördüm kendime. Bir hayal şiiri yaratacağım ve onun içinde ben, sana aşık olacağım. "Sus" diyemeyecek yazdıkların bana... Ben de "Sus" olamayacağım yazdıklarımda!.. Seni yazacağım; çünkü artık "varsam varım"... Çünkü, ben sana aşık olacağım ...
İçimde senden başka bir sen var artık ve ben onu sonsuza kadar yaşatacağım... Bir hayal kenti yaratacağım ve onun içinde ben, sana aşık olacağım...
Yaşlı değil aptalım!.. Hal bilmem, mazeret bilmem şimdi... “ama” diye başladığın hiç bir cümle ilgilendirmiyor beni... Yirmi yaşımın heyecanına kapılacağım...
ve ben..
Sen bilmediğin için beni, gönlünce yazacaksın şiirlerini... Senin yazdığını okurken ben o şiirde de bir başka “ben” yaratacağım... Böylelikle sen de “beni” anlatacaksın... En çözülmez açmazlarla hazırlandım sana... Bir değişiklik yapacağım...
ve ben; (bilmiyorsan söyleyeyim)

Vefasız bir talihim bir çaresiz derdim var
Sanki bunlar yetmez gibi bir de yardan zulüm var
Nasıl yanmam nasıl ağlamam
Hergün içip nasıl kahrolmam
Yağmur duası mı ettin giderken gözlerime
Yoksa gözlerimde ne işi vardı
Ne yaptımsa ne ettimse ben benden gittim
Yoksa saçımda beyazın ne işi vardı
Bana ümit vermeseydin
terkedipte gitmeseydin
Seni böyle sevmeseydim
Dermansız dertlerin bende ne işi vardı

Bu hayatın kahrını çekemiyorum artık
Ne sevgiye ne Kader'e inanmıyorum artık
Nasıl yanmam nasıl ağlamam
Hergün içip nasıl kahrolmam
Yağmur duası mı ettin giderken gözlerime
Yoksa gözlerimde ne işi vardı
Ne yaptımsa ne ettimse ben benden gittim
Yoksa saçımda beyazın ne işi vardı
Bana ümit vermeseydin
terkedipte gitmeseydin
Seni böyle sevmeseydim
Dermansız dertlerin bende ne işi vardı...

Bu güzel yazılar ve şiirler için teşekkürederiz.emeğine sağlık

çok güzel olmuş tbrler