İnsan topraktan yaratılmıştır. Fıtratında toprağın özelliklerini taşır. Sadece maddi olarak değil manevi olarak ta bu böyledir. Ve insanda madde ile maneviyatın buluştuğu, birleştiği organ kalp, yürek...
İşte insan kalbi de öyledir. Eğer sevgi ekilmezse, zamanla yabani otlar biter.
Nedir bu yabani otlar?
Nefret, çekememezlik, bencillik vesaire...
Özellikle çocukluktan başlayarak insanın eğitiminde buna çok dikkat etmek gerekiyor. Sevgisiz yetişen bir çocuk maddiyatçı ve bencil olacaktır. Menfaati için her şeyi ezmeyi göze alacaktır.
Ya yetişkin insanlar? Onlarda durum değişir mi?Hayır değişmez. Nasıl olsa sizi seviyor diye bir insanı önemsemezseniz, çantada keklik gözüyle bakarsanız gün gelir kalbinde sevginizden kırıntı bile bulamayabilirsiniz. Daha kötüsü sevginin yerini kin ve nefretin aldığını görmenizdir.
Sizde insansınız ve aynı haksızlıklar size de yapılabilir bir gün. Sevginin değerini anladığınızda sizi seven ve sizin sevebileceğiniz hiç kimse kalmadığını görebilirsiniz. Yani yalnız kalabilirsiniz. Ne demişler; "Ne ekersen onu biçersin." Sevgi ekmediğiniz, sevgisiz bıraktığınız kalplerden bir gün nefret biçebilirsiniz.
İnsanoğlu ne kadar acımasız değil mi? Ulaşmak için çabalar, uğraşır. Ulaşınca da terk eder gider. Aslında amacı ulaşmak istediği şey değildir bu tip insanların. Ulaşılmaza ulaşabilme hırsıdır. Ulaşınca da hiç bir değeri kalmaz artık.
Ya terk edilen için durum nasıldır? Kullanılmış, kandırılmış olmanın verdiği acı, terkedilmenin üzüntüsüyle birleşince ne hale gelir insan? Hiç düşündünüz mü? Ya da hiç yaşadınız mı böyle bir şeyi?
Bir zamanlar uğrunda herşeyini feda etmeye hazır birine kalbinin kapılarını açmış olma hatasını çok pahalı öder terkedilenler.
Öyle ya!.. Bir zamanlar verilmiş olan bir çok yemin, sizi yere göğe sığdıramayan, yücelttikçe yücelten bir çok söz unutulmuştur artık. Ve kaçınılmaz sonla karşılaşırsınız. Terkedilmek!..
Önce şaşırır kalırsınız. Neden böyle oldu diye. Terk edilmeyi hazmedemezsiniz. Ben bunu hak etmedim diye yakınırsınız. Ben bunu hak etmedim!..
Terkedeni ikna etmeye çalışırsınız, size haksızlık yaptığını söylersiniz. Bir zamanlar size söylediği o güzel sözleri hatırlatırsınız. Gelecek hakkında edilen yeminleri hatırlatırsınız. Yalan mıydı diye sorarsınız?
Ama çabalarınız işe yaramaz. Karar infaz edilmiştir bir kere. Geri dönüş yoktur artık...
İçinizde fırtınalar kopar, duygu selleri kaplar tüm yüreğinizi, her şey sel altında kalır. Onun için harcadığınız zamana ve emeğe acımaya başladığınızda artık sonun başlangıcındasınız demektir.
Sevginizi bozuk para gibi harcayan insana karşı belki de psikolojik bir savunmadır bu. Sevginizi hak etmediğini düşünmeye başlarsınız.
Ben aşkta bir tecrübe daha kazandım, o ise benim gibi delice seven birini kaybetti sözleriyle avunursunuz.
Aradan zaman geçtikçe gerçekleri görmeye başlarsınız.
En acısı budur. Terkedilmekten de acı olanı kullanılmış olmaktır. Anlarsınız ki; siz ulaşılmaz olduğunuz sürece değerliydiniz, ulaşıldığınızda değeriniz kalmadı. Yani amaç siz değildiniz, sadece amaca ulaşmak için kullanılmış bir araçtınız.
Bunu fark ettiğinizde bir kez daha kahrolursunuz. Dünya ve içindeki her şey değerini kaybeder. Hayata küsersiniz. Kimseye güvenemez olursunuz. Hiç bir şey eskisi gibi değildir artık. Güneş artık eskisi gibi parlamamaktadır. Yemeklerin tadını almaz olursunuz. Sigara bile size eski hazzı vermemeye başlar. İnsanlardan kaçarsınız. Yalnız kalmak istersiniz.
Bir süre daha geçince bir gerçeği daha anlarsınız...
Sizin sevginizin değerini bilemeyen, sevginize layık olmayan, sizi kullanıp bir eşya gibi fırlatıp atan biri için mi üzülüyorum? Peki... Sevgime deymezse üzülmeme neden deysin? Layık olmayan biri için mi kendimi hırpalıyorum?
İşte... Bu soruları sormaya başladığınızda yediğiniz büyük darbenin yaraları kabuk bağlamaya başladı demektir. İyileşmenin ilk işaretleridir bu.
Artık ona inat yaşamaya başlarsınız, Ona inat hayattan zevk alırsınız. Ama hala o vardır gönlünüzde ve beyninizde. Siz farkında olmasanız bile...
Farkına vardığınızda ise; "Neden ona inat yaşayayım ki?" demeye başlarsınız kendinize. "Ben kendim için yaşarım." Bunu söylediğinizde artık iyileştiniz demektir.
Geçmiş olsun!.. Bir gönül yarasını daha sardınız demektir. Zaman zaman sızlasa da, artık yara kapanmıştır. Yeni maceralara, yeni darbelere hazırsınız demektir.
Tabi her zaman durum bu olmaz. Bazen insan aradığını gerçekten bulur. Kıymetini bilip elinden kaçırmazsa kalan ömrünü mutlu geçirir. Mutlu eder ve mutlu olur.
Bir de... Bir de sevdiği halde ayrılmak zorunda kalanlar var ki, onların çaresi yoktur. Ne yara kapanır, ne sevda biter. Bir ömür boyu sevmeye ve bir ömür boyu hasret çekmeye mahkumdur.
Büyük aşk masalları bu tip yaşanmış olaylardan türemiştir. Belki abartılmıştır ama hikaye doğrudur. Allah kimseyi bu çaresiz derde düşürmesin.
Ne diyorduk? İnsan kalbi toprak gibidir. Sevgi ekilmezse zamanla yabani otlar biter orada.
Geliniz tüm insanları sevelim, değer verelim. Yabani otların yerine güller, laleler, menekşeler ekelim.
Fahrettin Petriçli
Insan kalbi toprak gibidir
Printable View
-
04-07-2007, 09:38 PMAhdesInsan kalbi toprak gibidir
-
04-09-2007, 06:56 PMfidan494
teşekkürler mystrey yazılar çox gözeldir
-
04-09-2007, 07:01 PMElif
Çok güzel anlatmış bizi. Sağol bacım
-
04-12-2007, 01:53 AMadem52
ben bütün insanları seviyorum ama o sevgiyi haketmeyen insanlarda var aralarında
-
04-12-2007, 01:58 AMadem52
neden insan önce ulaşmak için çabalar ulaşınca ondan vaz geçerki ben bunu hiç anlamaıyorum belkide ben hep değerini kaybedenlerden oldum ondandır mystrey eline sağlık yazı çok güzel devamını bekleriz
-
04-12-2007, 11:02 AMElifSanırım yanlış bir günde erken yattım. :cry:Alıntı:
adem52 Nickli Üyeden Alıntı
-
04-12-2007, 11:11 PMadem52
yat aplacım birazda uyu hasta olacaksın sonra bide seni düşünmeyelim kendine dikkat et
-
04-12-2007, 11:22 PMElifYine bişeyler ters gidiyor galiba. :(Alıntı:
adem52 Nickli Üyeden Alıntı
-
04-24-2007, 07:09 PMpetricli
Arkadaşlar,
Makalemi beğenmenize sevindim. Ama altında alıntı yerine adım yazsaydı daha çok sevinirdim.
Saygılar,
Fahrettin Petriçli -
04-24-2007, 07:29 PMAhdesÖncelikle aramıza hoşgeldiniz yazıyı ben buraya aktardım ama benimde aldıgım yerde ''alıntı'' olarak yazıyordu isim yoktu bu konuya en fazla hassasiyet gösteren kişilerden biriyimdir.bu yazı sizin yazınızsa şimdi gereken düzeltmeyi yazpıyorum.hoşgörünüz içinde ayrıca teşekkürederim.Saygılarımla..Alıntı:
petricli Nickli Üyeden Alıntı
-
04-24-2007, 07:37 PMElifHoşgeldiniz. Bu güzel yazının sahibini aramızda görmek sevindirdi bizi ve çok şaşırdık. Teşekkür ederiz.Alıntı:
petricli Nickli Üyeden Alıntı
-
04-24-2007, 08:49 PMpetricli
Teşekkür ederim arkadaşlar,
Google sitesinde bir arama yaparken gördüm. Yoksa haberim bile olmayacaktı.
Özellikle edebiyat konusunda bir yazının kaynağına ulaşmak gerçekten çok zor. Bu yüzden çoğu zaman alıntı yazmak zorunda kalıyoruz.
Nesir veya şiirlerde hırsızlık yaparak kendilerinin gibi gösteren, hatta daha ileri giderek değiştirmeler yapan insanları görünce, hoş görülü olmamak elde mi!... İnsanın duygularının, fikirlerinin çalınması hırsızlıkların en kötüsüdür herhalde.
Siz alıntı yapmışsınız. Bunda hoş görmeyecek bir şey yok ki!.. Aksine (edebiyatla uğraşan herkesin hoşuna gideceği gibi) yazımın beğenilmesi hoşuma gitti.
Sahibi olduğum bir forum ve yayın danışmanlığı ve koordinatörlüğü yaptığım Hicran Dergisi fazlasıyla zaman gerektiriyor. Gündüz iş, akşam internet bana fazla zaman bırakmıyor.
Zaman buldukça sizler gibi güzide ve seviyeli insanlarla sohbet etmek benimde çok hoşuma gidecektir. Emin olabilirsiniz.
Saygılar, -
04-25-2007, 12:24 PMyeshu
Her kahve aynı tadı taşımaz... Nerede içiyorsan, kiminle içiyorsan ona göre değişir...
Sahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü, en sevdiğin dostun ağlarken içtiğin kahvenin tadı kederlidir... Kahve telvesine yüreğinin acısı karışır.
Bir pazar öğle sonrası annenin "hadi bir kahve yap da içelim" dediği kahve huzurludur... Köpükler annenin göz bebeklerine yansır... Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir.
Dostlarla içilen kahve neşedir... Kahkahalar köpüklerin üzerinde yüzer…
Tek başına gece vakti balkonda içtiğin kahve yalnızlıktır... Acıdır tadı... Ama garip de bir keyfi, lezzeti vardır.
Baban için yaptığın kahve sevgi doludur... çay bardağında, az şekerli...Kahve gibi görünmez sana... Ama sıcaktır dumanı tüter ve kokusu büyülüdür...
Beklemediğin bir anda sana uzatılan kahve başkadır... Isıtır insanın... içini
Yorgun olduğunda içtiğin kahve hafifletir seni... Kendine getirir, unutturur günün ağırlığını...
Kahve aynı kahvedir belki... köpüğüyle, rengiyle, dumanıyla aynı kahvedir ama içilen kahveler ruhunun süzgecinden geçer ve tadları değişir...Her kahve aynı değildir bu yüzden...
Dostlukla yudumlayacağımız bir kahve molası vermeye ne dersiniz...
Sizin kahveniz nasıl olsun ???
(Kökeni bilinmeyen alıntıdır) -
04-25-2007, 04:37 PMyesterdayBacanak şimdi canım çekti bir kahve söylüyorum kendime...Alıntı:
yeshu Nickli Üyeden Alıntı
Odamda yalnızım, Sezen Aksu 'Ben sevdalı sen belalı' diye lirik bir şarkı söylüyor...
Belki bir gün bu kahveyi Baküde deniz kenarında bir yerde yada ISR plazanın terasında içeriz hep birlikte...
Bir gece vakti, sessiz ve dingin bir ortamda
Bakünün o zayıf ışıkları altında
Ya çok konuşuruz zaman yetmez bize
Yada susar geceyi dinleriz
Ne diyor bize diye...
Allah qoysa... -
04-25-2007, 04:55 PMyeshu
İNŞALLAH... bir gün mütleq!