Âşıktılar. . .

Âşıktılar . . .

- Onların, sabah kalkar kalkmaz; ilk işleri, âşık olmaktı . . .
Bütün uslanmazlıklarıyla vardılar, gönüllüydüler . . .
Arada, acıları aşılayıp kendilerine, az-biraz ağladılar . . .
- Âşık olup da, ağlamayan nerde görülmüş?.. -

Âşıktılar . . .

Yüzlerini özlediler birbirlerinin; seslerini . . .
Kokuları gelip doldu içlerine
Gülüşlerini özlediler; gelip sarılan, boyunlarına . . .
- Suretlerini gönderdiler birbirlerine . . . -

Âşıktılar . . .

Anılarını çıkardılar; yıkadılar,
Sonra astılar zamanın iNCi ipine
Kurutup giyindiler,
Bayramlıkları gibi çocukluklarının
En güzeliydi bu tüm elbiselerinin . . .

Âşıktılar . . .

Nefeslerini paylaştılar gecelerde
Yalnızca o oldu düşlerinde
- Gittiler sonra . . . -

Âşıktılar . . .

Fırtına da bastırsa kalplerinde
Deprem de çıksa sonra gözlerinde
Savuramazdı onları katıksız bir mahpusluğa
Vuruldukça kalmadılar altında anıların, ezilip tükenmediler
Yıkılmadılar, kalmadılar oracıkta . . .

Âşıktılar . . .

Eski bir eskiciydiler aslında bu eski dünyada
Sevgi aldılar; satamadılar . . .

Ama güzeldi; iyiydi; satmadılar; kullandılar
Büyüdükçe büyüdü kalplerine sığmaz oldu AŞK . . .

Büyüsü ellerinde şimdi, beyinlerinde bütün resimler
Soyundular soyutluğunda kırılganlıklarının
Düşlerini sorgulamadılar kalplerinin karakolunda . . .

Âşıktılar . . .

Uyandılar su vurdular yüzlerine,
Kaldıkları yerden devam ettiler . . .
Bilinçler yerindeydi zamanı içerken
Ve işler-ken . . .

Âşıktılar . . .

Yine elleriyle, ruhlarını birleştirdiler birbirine,
Sonra ikisini alıp geldiler o gece
Sabaha kadar beklediler . . .
Ayrılmadılar kimse görmeden . . .

Âşıktılar . . .

Anıları misafirliğe gelse, kovarlar yalandan hepsini,
Sonra çağırırlar yağmurlu havalarda . . .
Gözleri ıslanır,
Yağmur diner; toprak kokusu kalır sonunda . . .

Âşıktılar . . .

Çevirisi yanlış yapılmış bir hayat değil bu,
Bilirler her doğan güneşle,
Biraz daha yenileneceklerini . . .

Âşıktılar . . .

Aşık olduklarından beri her sigaralarını
Son sigaraları gibi çekiyorlar içlerine,
- Biri, sanal -
Sonmuş gibi her aşlarını, ekmeklerini yiyorlar,
Kalpleri son kez vuracakmış gibi,
Gözleri son kez görecekmiş gibi bakıyorlar hep birbirlerine...

Âşıktılar . . .

Dizlerine yatırıyorlar yokluklarını
Hep o masalı anlatıyorlar - AŞK -
Dinliyorlar; bir daha istiyorlar
Yüzlerinde yokluklarının tebessümü beliriyor,
Azcık ağlıyorlar . . .

Âşıktılar . . .

Ve gereğini yapıyorlar aşklarının
Birbirlerini kendileriyle aldatıyorlar . . .
Susuyorlar . . .

Âşıktılar . . .

Bırakmıyorlar birbirlerini . . .
Yalnız değiller . . .
Yenilmediler . . .
Sobelenmediler hayatın eliyle . . .

 ş ı k t ı l a r . . .

Ve

 ş ı k l a r . . .

H E P . . . :(

Alıntı:

---

je_demeure Nickli Üyeden Alıntı

Âşıktılar . . .

- Onların, sabah kalkar kalkmaz; ilk işleri, âşık olmaktı . . .
Bütün uslanmazlıklarıyla vardılar, gönüllüydüler . . .
Arada, acıları aşılayıp kendilerine, az-biraz ağladılar . . .
- Âşık olup da, ağlamayan nerde görülmüş?.. -

Âşıktılar . . .

Yüzlerini özlediler birbirlerinin; seslerini . . .
Kokuları gelip doldu içlerine
Gülüşlerini özlediler; gelip sarılan, boyunlarına . . .
- Suretlerini gönderdiler birbirlerine . . . -

Âşıktılar . . .

Anılarını çıkardılar; yıkadılar,
Sonra astılar zamanın iNCi ipine
Kurutup giyindiler,
Bayramlıkları gibi çocukluklarının
En güzeliydi bu tüm elbiselerinin . . .

Âşıktılar . . .

Nefeslerini paylaştılar gecelerde
Yalnızca o oldu düşlerinde
- Gittiler sonra . . . -

Âşıktılar . . .

Fırtına da bastırsa kalplerinde
Deprem de çıksa sonra gözlerinde
Savuramazdı onları katıksız bir mahpusluğa
Vuruldukça kalmadılar altında anıların, ezilip tükenmediler
Yıkılmadılar, kalmadılar oracıkta . . .

Âşıktılar . . .

Eski bir eskiciydiler aslında bu eski dünyada
Sevgi aldılar; satamadılar . . .

Ama güzeldi; iyiydi; satmadılar; kullandılar
Büyüdükçe büyüdü kalplerine sığmaz oldu AŞK . . .

Büyüsü ellerinde şimdi, beyinlerinde bütün resimler
Soyundular soyutluğunda kırılganlıklarının
Düşlerini sorgulamadılar kalplerinin karakolunda . . .

Âşıktılar . . .

Uyandılar su vurdular yüzlerine,
Kaldıkları yerden devam ettiler . . .
Bilinçler yerindeydi zamanı içerken
Ve işler-ken . . .

Âşıktılar . . .

Yine elleriyle, ruhlarını birleştirdiler birbirine,
Sonra ikisini alıp geldiler o gece
Sabaha kadar beklediler . . .
Ayrılmadılar kimse görmeden . . .

Âşıktılar . . .

Anıları misafirliğe gelse, kovarlar yalandan hepsini,
Sonra çağırırlar yağmurlu havalarda . . .
Gözleri ıslanır,
Yağmur diner; toprak kokusu kalır sonunda . . .

Âşıktılar . . .

Çevirisi yanlış yapılmış bir hayat değil bu,
Bilirler her doğan güneşle,
Biraz daha yenileneceklerini . . .

Âşıktılar . . .

Aşık olduklarından beri her sigaralarını
Son sigaraları gibi çekiyorlar içlerine,
- Biri, sanal -
Sonmuş gibi her aşlarını, ekmeklerini yiyorlar,
Kalpleri son kez vuracakmış gibi,
Gözleri son kez görecekmiş gibi bakıyorlar hep birbirlerine...

Âşıktılar . . .

Dizlerine yatırıyorlar yokluklarını
Hep o masalı anlatıyorlar - AŞK -
Dinliyorlar; bir daha istiyorlar
Yüzlerinde yokluklarının tebessümü beliriyor,
Azcık ağlıyorlar . . .

Âşıktılar . . .

Ve gereğini yapıyorlar aşklarının
Birbirlerini kendileriyle aldatıyorlar . . .
Susuyorlar . . .

Âşıktılar . . .

Bırakmıyorlar birbirlerini . . .
Yalnız değiller . . .
Yenilmediler . . .
Sobelenmediler hayatın eliyle . . .

 ş ı k t ı l a r . . .

Ve

 ş ı k l a r . . .

H E P . . . :(

---

:alqis: :alqis: ::yerivar::

asik olmaq deyil,aski qorumaq daha esasdir.