On beşinci mektup...(Ümit Yaşar Oğuzcan)

Gözlerine baktığım zaman susmanın bir sebebi olmalı.
Bana kendini anlat.
Korkularını, dileklerini söyle bana.
Aşktan ne bekilyorsun? Dostluk mu? Al, istediğin kadar...
Yüreğimi apaçık önüne seriyorum işte!
Orada sevdiğin,istediğin ne varsa al, senin olsun.
Sana arzularımın ötesinden sesleniyorum...

Aydınlık! Sen en güzel aydınlık! Bizi bırakma.
Kalplerimizde girmediğin köşe kalmasın.
Çek,kurtar bizi insan yaradılışımızın korkunç karanlığından.
İçimizde, tâ derinlerde kükreyen o vahşi hayvanı sustur.
Düşüncemizi tırmalayan o kanlı pençelerden kurtar bizi.
Unutulmuşların dünyasında biz unutmak istemiyoruz...

Hadi sevdiğim sen de aç yüreğini.
Dostluğun o ölümsüz ışığı dolsun içine.
Saçlarımı okşadığın zaman annemin eli sanmalıyım ellerini.
Dudaklarından yalnız aşkın hazzını değil, dostluğun doyulmaz içkisini de içmeliyim.
Bana önce insanlığımı öğret...
bana unutmamayı öğret.
Seni hiç unutmak istemiyorum.
Bilinmeyen içkilerin en zevk dolu sarhoşluğunda yaşayalım seninle.
Kurtulalım bu korkulardan, bu çaresizliklerden...

Beni hiç unutmayacaksan sev, usanmayacaksan sev.
Birlikte yaşayacağımız her dakika ömrümüzün bir yılına bedel olmalı.
O dakikaları, hatıraların sonsuz mezarlığına gömeceksek hiç yaşamayalım...

Önce zamandan kurtullmalıyız öyleyse...
Önce zamandan kurtulmalıyız...
Birbirine yenilemeli saatlerimiz...
Yarın, bu günü aratmamalı.
Yerçekiminden kurtulurcasına aşmalıyız zamanı seninle...
O dost zamanı...O dostça zamanları...

Bana "gel" dediğin an mesafeler de anlamını kaybetmeli...
Yolları dakikalarla, günleri kilometrelerle ölçmemeliyiz...
Beraberliğimiz, bütünlüğümüz hiç bitmemeli...
O hiç sönmeyen dostluk ateşinin çevresinde hep böyle elele, dizdize olalım.
Ne yağmur söndürmeli o ateşi,ne rüzgâr.
Yüreklerimiz hep böyle ışıl ışıl olmalı alevlerinde...

Hadi sevdiğim, sen de aç yüreğini.
Bana kendinden bahset.
Hep ben ol, durmadan ben ol istiyorum.
Dudaklarım kurudu bak!
Bir yudum su ver güzelliğinin pınarından.
Acıktım dersem iyiliğinle doyur beni.
Üşüyorsam yalnız dostluğunun ateşinde ısınsın ellerim...

Benim olma demiyorum.
Ama önce ben ol.
İnan, ben hep senin olacağım...
Baştanbaşa sen olduğum için...

Aşkta kaybettiklerimizi dostlukla tamamlayalım...
Gel, aydınlık bizi bekliyor!

Ümit Yaşar OĞUZCAN