Unutulmayan Düşler

Benim küçük bir sandığım var ve içinde anılarım yüklü. Zaman zaman açarım sandığı, şöyle bir bakarım anılarıma. Neler var bir bilseniz. Hatırlıyorumda bir defasında ipek böceklerim için dut yaprağı topluyordum bir gece yarısı. O kadar güzel canlılardır ki onlar, kıyamazsınız tutmaya. Elinizde sanki uçuyor gibidir. Sonra gün gelir kozalarına çekilir ve kelebek olur çıkarlar. Bende geçmişimde bir zamanlar kozaya girdim şimdi de çıktım. Kelebek kanadında tutunmuşken hayata, hiç kimsenin kozada geçen günlerime gülmesine izin vermem! Benim cam bilyelerin içine sakladığım kırık dökük anılarıma, kimsenin dokunmasını istemem! Sen dokundurda rengini görelim dünyanın!



İçimizde halen bir yerlerde saklıdır çocuk ruhlarımız. Bazı zamanlar olur ki dışarı çıkmak ister. Özgürce koşmak, bulutların üzerinde dans etmek hangimiz istemedi ki? Hangimiz bir bahçeden elma aşırmanın heycanını tadmadı ki? Hangimiz komşunun çocuklarıyla kavga etmedi ki? Belki halen sabahları uyandığımızda bir çizgi film izlemenin heycanıyla başlıyoruz güne. İzlerken bir tebessüm dudaklarımızda. Sokağa çıktığımızda an gelir, ilkokul yıllarımız gelir aklımıza. "İşte ben burdan geçiyordum" demedik mi çoğu zaman. Hatta "hatırlar mısın bir defasında" diye başlayan cümleler kurmadık mı? Sizleri bilmem ama ben halen içimde çocukluk anılarımı yaşatıyorum. Kimseninde öldürmesine izin vermem!



İçinden geliyorsa geçmişine gülmek, gülebilirsin. İçinden geliyorsa geçmişine el sürdürmek, sürdürebilirsin. Peki ya geride kalan oyuncakların, kolu kırık kurşun askerin, yırtık uçurtmanın kanatları, renkli bilyelerin, tahtadan arabaların, o günlerce peşinden koştuğun plastik topun vs.. Üzülmeyecekler mi? Bak bizim için gülüyorlar demeyecekler mi? Sen ihanet etmiş olmayacak mısın anılarına? Ben hain değilim arkadaş!



Siz hangi geçmişin koynunda uyuduysanız bilemem ama ben tüyden yumuşak beyaz yastıkların üzerinde uyumadım. Benim adına değer bir geçmişim ve çocukluğum var. Koynumda onsuz uyumadığım bezden bir bebeğim var. Yılların ötesinden bana el uzatan dostum dediğim oyuncaklarım var. Katran gecelerinde uykusuz kaldığımda annemin kucağında uyumanın verdiği hüzün yüklü duygularım var. Babamdan yediğim bir tokatın değerini anladığım yıllarım var. İlkokul sıralarında karnemi dağıtırken benimle aynı coşkuyu yaşayan ve benimle mutluluğumu paylaşan arkadaşlarım var. Benim daha dün gibi yaşadığım sımsıcak güzel günlerim var.



Elini çek arkadaş, dokunma yanarsın!

-----

düşler unutulurmu hiç keşke geçmişimin bir penceresi olsada uzaktan bakabilsem yazı çok güzel eline sağlık kardeşim