Şiir-Adı Yok

İçimde olmalisin yanimda yoksan bile
Hissetmeliyim varliğini fizanda olsan yinede
Tutkunsam,yaniksam sevdaliysam sana
Bedeli ölum olmamali, yasatmali beni
Senin vazgeçilmezin ben olmaliyim
Sende benim vazgeçilmezim olmalisin
Paylasmak istemediğin tek varlik ben olmaliyim
Sen paylasilmazim olmalisin
Beni herseyimle kabullenmelisin ben buyum,böyleyim diyebilmeliyim korkusuzca
Huzunlendiğimde huzur bulduğum kucak,
Mutluluğumda sarildiğim beden olmalisin.
Butun sarkilarim sana hitap etmeli
İç çekmelerimin nedeni
Şiirlerimin ilhami
Butun sohbetlerimin konusu sen olmalisin.

Eğer sizde güzel dörtlükler bulup paylaşırsanız güzel bir ortam olur :)

tesekkurler canim cok guzel


Kapansin yollarim sensiz gidersem
Son gülüsüm olsun sensiz gülersem
Kahrolayim senden baska seversem
Ecel olsun bana senden baskasi
Haram olsun bana senden baskasi

SALAM

Yola çıkınca her sabah,
Bulutlara selam ver.
Taşlara, kuşlara, atlara, otlara
İnsanlara selam ver.
Ne görürsen selam ver.
Sonra çıkarıp cebinden aynanı
Bir selam da kendine ver.
Hatırın kalmasın el gün yanında
Bu dünyada sen de varsın!
Üleştir dostluğunu varlığınla,
Bir kısmı seni de sarsın

Cehennemin dibi


Mahşer yeri gözlerin
Değdi gözlerime
Ve düşünmeden ben
Attım kendimi
Cehennemin dibine..

Rüzgarımla Geldim Sana

Ayrılsakta üzülmeyeceğimiz,
Bir kusursuz aşk yaptım sana.

Dalgalardaki köpükler gibi,
Martı seslerinde,
Rüzgarımla geldim sana,

Bilmediğin bir köprü altında,
Aşıkların elele dolaştığı,
Boğaz ki sanki aşk kokan,
Galata köprüsünde ulaştım sana.

Gülüşüne doyamadığım,
Çocuk kalbimle sevdim,
Özlemimle vardım sana.

Ayışığından dalgalarda,
Resmini yaptım,
Bakıp yaşa benimle,
Doyasıya..

S e n

Sen düşünselliğimin sevgilisi
Sen, gönlümüm krizantem çiçeği
Sen, sen özlemimin yüzsüz kraliçesi
Seni ben gibi seviyorum inanmıyor musun?
O zaman,
Bir paslı bıçak alıp
Söküp al kalbimi yerinden.
Ve bir leş niyetine at akbabaların önüne.
Dirhem dirhem yesinler kalbimi.
Ama göreceksin ki
Kalbimin her dirheminde sen varsın.
Pişman olup döndüğünde
Çok geç olmuş olacak.
Çünkü
Kimbilir hangi akbabanın midesinde
Kimbilir hangi dağın zirvesinde
Adını yazıyor olacağım...

S e n
Sen...
Şu an yine seni düşünüyorum
Her zaman olduğu gibi
Önümde kitaplar hepsinde sen, sen yazıyorsun
Seni okuyorum
Seni çalışıyorum
Günlerce, haftalarca, aylarca
Damarlarımdaki kana seni işlemek istiyorum
Beni sen yaşatasın istiyorum
Sen benim için tek yaşam kaynağısın
Öyle olmanı istiyorum
Seni istiyorum
Sensiz duramıyorum
Sen...
Azrailim olmanı istiyorum
Zamanı gelince canımı alacak
Doktorum olmanı istiyorum
Hastalandığımda tek ilacımın
Sadece bir tebessüm olmasını istiyorum
Seni istiyorum
Bilirsin ki: sensiz duramıyorum

Sen...
Eşim olmanı istiyorum
Bir ömür boyu dostum olacak
Dost kalacak
Eş istiyorum
Seni istiyorum
Bilirsin ki: sensiz duramıyorum

Sen...
...Şu an yine seni düşünüyorum
Her zaman olduğu gibi
Önümde masa
Bugün yine menüde sen varsın
Seni yiyiyorum
Seni içiyorum
Seninle doyuyorum
Seninle yaşıyorum
Seni istiyorum
Bilirsin ki: sensiz duramıyorum

Sen...
Kolumdaki saatim olmanı istiyorum
Zamanın sensiz olmayacağı gibi
Sen "Dur" deyince dursun istiyorum
Bütün kâinatın
Seni istiyorum
Bilirsin ki: sensiz duramıyorum

Sen...
Beynim olmanı istiyorum
İçimdeki bütün bilgileri sana endekslemek
İstiyorum ki;
Gözlerim olmanı istiyorum
Kimse bakmasın diye
Aynaya bakmak istiyorum
Gözlerime
Seni göreyim diye
Seni istiyorum
Bilirsin ki: sensiz duramıyorum

Sen...
...Evet
Sevgilin olmak istiyorum

Ben...

daha yoktur benim sözüm

herzaman birdir özüm

ne kadar arkada kalacaksada gözüm

''ne halin varsa gör!'' sana son sözüm!
alıntı beğendim paylaşmak istedim

UNUTULMAK-UNUTMAK

‘Yılla geçti’ demek kolaymış meğer
Zor olan unutmakmış, unutmak…
Sabrımı ölçseler buluta değer
Zor olan unutmakmış, unutmak…

Kapının önüne atılmak gibi
Karanlık kuyuda yutulmak gibi
Bin yıl tayfununa tutulmak gibi
Zor olan unutmakmış, unutmak…

‘Yaparım’ dediğim her şeyi yaptım
En güzeli en iyiyi ben kaptım
On yıl kendimi avutup aldattım
Zor olan unutmakmış, unutmak…

Mahkemeler, divan… çok hayal kurdum
Kesin kararlarla çok kalem kırdım
Hayalin ardınca dolandım durdum
Zor olan unutmakmış, unutmak…

Balkondan bakardım boş sokaklara
Bazen çay içerdim bazen sigara
Kaç kere çarpıldı kadeh duvara
Zor olan unutmakmış, unutmak…

Sen olmasan da içinde, hiç yere
El salladım kalkan otobüslere
‘Gitti, artık gelmez’ dedim kaç kere
Zor olan unutmakmış, unutmak…

Ayıcıktan kuru gülden boncuğa…
Dağıttım her şeyi çoluk çocuğa
Bazen küfür ettim bazen beddua
Zor olan unutmakmış, unutmak…

‘Baş tacı’ dediğim başa belaymış
Beterin beteri gerçekten varmış
Unutulmak biraz daha kolaymış
Zor olan unutmakmış… unutmak.

BiR inSanı UnuTmaK..


Hiç Bir insani unutmak, bir insandan vazgeçmek, bir insani hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mı hiç?
Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında hiç gelemeyeceğini de bilmen gibi.

Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek, ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana, ne kadar katlanılmaz bir
gerçek değil mi sen hala bu kadar sevgili iken?

Özlemek, bu kadar özlemek, etini kemiğini yakarcasına özlemek. Çok kötü değil mi?

Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak, onu işitememek, artık sonunun “Pi” hali değil mi?

Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz bir arayıştır o, kalabalık caddede geçen binlerce yüze bakmak belki bir kez daha görebilmek için o yüzü, belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek, belki su an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek, belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak ne zordur değil mi?

Ne kadar eritir insanı fark etmeden. Sende biliyorsun değil mi bunları.

Bir sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç? Hiç iki kişi gibi zevk aldın mı bir konserden yalnız başına. Güzel bir cafe keşfettiğinde, güzel bir film seyrettiğinde, güzel bir şarkı dinlediğinde güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi paylaşamadığın için onunla.

Bir barın kalabalığında hiç yarım vücudunla sallandın mı ortada? Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi?

Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısını gördüğün oldu mu hiç?

Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan nefret edemediğin zamanlar oldu mu hiç?

Gözünün içine baka baka kolunu bacağını kesen bir insanın yüzüne sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç?

Hayatta inandığın bütün değerlerini altüst eden birisine aşk şiirleri yazabildin mi?

Onu içinde korumanın seni yok etmek olduğu zamanlara feda oldun mu hiç?

İçinde ağlayan çocuğa umut şarkıları söyleyemediğin, özlemini, susuzluğunu, açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç?

Kanayan yarasını gördüğün ama merhem olamadığın zamanlar. Gücünün, hani o tanrısal gücünün bir çocuğun ağlamasını
susturamayacak kadar olduğunu gördüğün zamanlar oldu mu hiç?